แบบบนี้เรียกว่าไม่รักใช่มั้ย?

คือเราคุยกับคนๆนึง เขาเป็นคนแรกในหลายๆเรื่อง เราคุยกันมา8เดือนแล้วค่ะ คุยไม่เคยจะมีเบื่อ เขาไม่เคยให้ความชัดเจนเราเลย แต่เราก็ยอมให้เขาทำร้ายจิตใจเสมอๆ เคยมูฟหลายครั้งก็มูฟไม่ได้ เรารู้สึกตัดเขาไม่ขาดคิดว่าเขาเป็นลูกของเราไปแล้ว คือทั้งห่วงเป็นทุกข์เวลาเขาเสียใจก็สงสารเห็นใจ แต่เราเป็นคนที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนนะคะ คุยกับใครคือได้ไม่เกิน2สัปดาห์บางทีไม่ถึง1ชั่วโมงก็มี เพราะเป็นคนกำแพงสูงมาก  แต่กับเขาคนนี้เราเป็นคนเข้าหาก่อนค่ะ ตอนแรกเราคิดว่าเขานี่แหละคนที่ใช่ คนนี้แหละพ่อของลูก คิดว่ามันคงเป็นความรักจริงๆ แต่พอมีเพื่อนคนนึงถามคำถามนี้กับหนูมา “ถ้าหากเขาตายขึ้นมา แล้วเขาตามมาหาแกจะทำยังไง” ประโยคนี้ทำเราขนลุกไปเลยค่ะ เรายังมีความกลัวอยู่ เราเลยตีความได้ว่า เราคงใช้คำว่ารักกับเขาไม่ได้ ในเมื่อเราไม่ได้รักเขา เราก็ควรเดินออกมาได้แล้ว ทุกอย่างมันก็อาจจะเป็นแค่ความผูกพันธ์ สิ่งตื่นเต้นครั้งหนึ่งในชีวิตที่ไม่เคยจะทำมาก่อน ใช่มั้ยคะ