😱😱😱
ในยุคที่หนังสยองขวัญหลายเรื่องเลือกใช้ Jump Scare เป็นอาวุธหลักในการทำให้คนดูสะดุ้ง หนังที่สามารถสร้างความน่ากลัวจากบรรยากาศ ความอึดอัด และความไม่รู้ กลับกลายเป็นของหายากขึ้นทุกที ไม่ว่าจะเป็น Hereditary, The Witch, Saint Maud, The Others หรือ The Babadook ล้วนเป็นตัวอย่างของหนังที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ความน่ากลัวที่แท้จริงอาจไม่ได้มาจากสิ่งที่เราเห็น แต่มาจากสิ่งที่เรา "ไม่รู้" และ “Obsession หรือ สาปรักคลั่งหลอน” ก็เป็นอีกหนึ่งหนังที่หลายเสียงในโลกออนไลน์ยกให้เป็นหนังสยองขวัญที่สร้างความขนลุกได้อย่างน่าประทับใจ ด้วยการใช้บรรยากาศ ความเงียบ และความผิดปกติของตัวละครมาค่อยๆ บีบคั้นคนดูไปตลอดทั้งเรื่อง มันไม่ใช่หนังที่ทำให้คุณสะดุ้งทุกสิบนาที แต่มันเป็นหนังที่ทำให้คุณรู้สึกว่า "มีบางอย่างไม่ถูกต้อง" ตั้งแต่นาทีแรก จนกระทั่งหนังจบลงไปแล้ว ความรู้สึกนั้นก็ยังไม่ยอมหายไป
😱😱😱
เรื่องราวของ แบรี่ ที่หลงรัก นิกกี้ แต่ไม่กล้าบอกเธอ เขาไปร้านขายเครื่องราง และได้กล่องสารพัดนึกที่ขออะไรพรก็จะเป็นจริงมา ซึ่งเขาก็ขอให้ นิกกี้ มาหลงรักเขาอย่างหัวปักหัวปำ แต่การเป็นคู่รักที่ดูเหมือนจะมีชีวิตอันสงบสุข กลับมีเหตุการณ์ประหลาดบางอย่างก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อ นิกกี้ เริ่มทำตัวแปลกประหลาดขึ้นทุกวัน เหมือนเธอจะหมกมุ่นกับเขาจนน่าขนลุก เมื่อความหมกมุ่น ความรัก และความกลัวเริ่มผสมปนเปกัน ตัวละครก็ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่อาจไม่ใช่แค่เรื่องเหนือธรรมชาติ แต่เป็นบางสิ่งที่ดำมืดกว่านั้นและยิ่งพยายามหาคำตอบ พวกเขาก็ยิ่งถลำลึกลงไปในฝันร้ายที่ไม่มีใครรู้ว่าจุดจบอยู่ตรงไหน
😱😱😱
หนังเดินเรื่องแบบ ช้า แต่หนักหน่วง และเต็มไปด้วยความเงียบที่น่าอึดอัดแต่เป็นความช้าที่มีจุดหมาย หนังใช้เวลาอย่างใจเย็นในการสร้างโลกของตัวละคร และปล่อยให้ความผิดปกติเล็กๆ ค่อยๆ ซึมเข้าสู่เรื่องราว ช่วงแรกแทบไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่กลับทำให้คนดูรู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอดเวลา ความเงียบ สีภาพที่หม่นหมอง เสียงประกอบที่แสนเบาบาง และการแสดงของตัวละครที่เหมือนมีบางอย่างผิดปกติ ทั้งหมดนี้ทำให้หนังเต็มไปด้วยความรู้สึกระแวง แม้ว่าจะยังไม่มีผี ไม่มีเลือด หรือไม่มีอะไรน่ากลัวปรากฏออกมาเลยก็ตาม จากนั้นหนังจะค่อยๆ ปล่อยของออกมาทีละน้อย เหมือนหยดน้ำที่ค่อยๆ หยดลงบนหิน จนกระทั่งเมื่อถึงช่วงครึ่งหลัง คนดูจะเริ่มรู้ตัวว่า ตัวเองถูกดึงเข้าสู่ความหลอนของหนังโดยไม่รู้ตัว
😱😱😱
จุดเด่นที่หนังเรื่องนี้ทำได้เก่งมาก คือ หนังที่ใช้ "บรรยากาศ" เป็นอาวุธ และทำให้คนดูขนลุกได้ตลอดเวลา จุดแข็งที่สุดของ Obsession สาปรักคลั่งหลอน คือการเล่าเรื่องและการสร้างบรรยากาศ หนังไม่เคยบอกคนดูชัดๆ ว่าอะไรคือสิ่งที่กำลังตามหลอกหลอนตัวละคร แต่กลับใช้ "ความไม่รู้" นั้นมาสร้างความกลัวได้อย่างยอดเยี่ยม ยิ่งดูไปเรื่อยๆ คนดูจะยิ่งรู้สึกว่าตัวละครแต่ละคนมีบางอย่างแปลกประหลาด บทสนทนาบางประโยค สายตาบางคู่ หรือแม้แต่การกระทำธรรมดาๆ กลับชวนให้รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก ซึงบางจังหวะหนังไม่ได้มีอะไรโผล่มาหลอก แต่กลับทำให้รู้สึกกลัวได้ตลอดเวลา และนั่นคือเสน่ห์ที่แท้จริงของหนังเรื่องนี้ มันทำให้คนดูตั้งคำถามอยู่ตลอดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเหนือธรรมชาติจริงๆ หรือทุกอย่างเป็นเพียงความผิดปกติทางจิตใจ หรือบางที ทั้งสองอย่างอาจกำลังผสมปนเปกันอยู่ หนังยังเต็มไปด้วยพฤติกรรมที่แปลกประหลาดของตัวละคร ซึ่งหลายครั้งทำให้คนดูอดคิดไม่ได้ว่า "มันเกินไปไหม?" "ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น?" แต่ในขณะเดียวกัน ความไม่สมเหตุสมผลนั้นเอง กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้หนังน่ากลัวมากขึ้นไปอีก
😱😱😱
จุดด้อยของหนัง น่าจะเป็นเรื่องของความคลุมเครือที่อาจทำให้บางคนรู้สึกไม่อิ่ม สิ่งที่เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียของหนัง คือการที่มันไม่เคยอธิบายทุกอย่างอย่างชัดเจน หนังเลือกปล่อยให้คนดูตีความเองหลายส่วน ซึ่งสำหรับคนที่ชอบหนังสยองขวัญเชิงจิตวิทยา นี่อาจเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม แต่สำหรับคนที่ต้องการคำตอบที่ชัดเจนว่า อะไรคือสิ่งที่ตามหลอกตัวละคร ต้นเหตุคืออะไร หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ อาจรู้สึกว่าหนัง "ไม่เคลียร์" และทิ้งคำถามเอาไว้มากเกินไป หนังสร้างความน่ากลัวได้ยอดเยี่ยม แต่การไม่เฉลยหรืออธิบายบางอย่างมากพอ อาจทำให้คนดูบางส่วนรู้สึกค้างคาใจอยู่ไม่น้อย
😱😱😱
“Obsession สาปรักคลั่งหลอน” คือหนังสยองขวัญที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ความเงียบสามารถน่ากลัวได้พอๆ กับเสียงกรีดร้อง มันเป็นหนังที่ไม่ต้องพึ่ง Jump Scare ไม่ต้องมีฉากเลือดสาด และไม่ต้องมีผีโผล่ออกมาทุกสิบนาที แต่กลับสามารถทำให้คนดูรู้สึกขนลุกและไม่สบายใจได้ตลอดทั้งเรื่อง ถึงแม้ความคลุมเครือของเรื่องราวอาจทำให้บางคนรู้สึกว่าหนังไม่ให้คำตอบที่ชัดเจน และจังหวะที่ค่อยเป็นค่อยไปอาจไม่ถูกจริตคนดูสายสยองขวัญแบบหวือหวา แต่สำหรับคนที่ชอบหนังหลอนเชิงจิตวิทยา ชอบความอึดอัด และชอบความรู้สึกที่ว่า "บางทีสิ่งที่น่ากลัวที่สุด อาจไม่ใช่สิ่งที่เราเห็น แต่คือสิ่งที่เราไม่มีวันเข้าใจมันได้เลย"
ชอบอ่านรีวิวหนัง แวะมาพูดคุยกันได้นะครับ >>>
https://www.facebook.com/DooNangGunMai
[CR] [#Review] Obsession สาปรักคลั่งหลอน – ความเงียบที่น่ากลัวกว่าเสียงกรีดร้อง หนังหลอนชวนขนลุกที่แทบไม่ต้องพึ่ง Jump Scare
😱😱😱
ในยุคที่หนังสยองขวัญหลายเรื่องเลือกใช้ Jump Scare เป็นอาวุธหลักในการทำให้คนดูสะดุ้ง หนังที่สามารถสร้างความน่ากลัวจากบรรยากาศ ความอึดอัด และความไม่รู้ กลับกลายเป็นของหายากขึ้นทุกที ไม่ว่าจะเป็น Hereditary, The Witch, Saint Maud, The Others หรือ The Babadook ล้วนเป็นตัวอย่างของหนังที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ความน่ากลัวที่แท้จริงอาจไม่ได้มาจากสิ่งที่เราเห็น แต่มาจากสิ่งที่เรา "ไม่รู้" และ “Obsession หรือ สาปรักคลั่งหลอน” ก็เป็นอีกหนึ่งหนังที่หลายเสียงในโลกออนไลน์ยกให้เป็นหนังสยองขวัญที่สร้างความขนลุกได้อย่างน่าประทับใจ ด้วยการใช้บรรยากาศ ความเงียบ และความผิดปกติของตัวละครมาค่อยๆ บีบคั้นคนดูไปตลอดทั้งเรื่อง มันไม่ใช่หนังที่ทำให้คุณสะดุ้งทุกสิบนาที แต่มันเป็นหนังที่ทำให้คุณรู้สึกว่า "มีบางอย่างไม่ถูกต้อง" ตั้งแต่นาทีแรก จนกระทั่งหนังจบลงไปแล้ว ความรู้สึกนั้นก็ยังไม่ยอมหายไป
😱😱😱
เรื่องราวของ แบรี่ ที่หลงรัก นิกกี้ แต่ไม่กล้าบอกเธอ เขาไปร้านขายเครื่องราง และได้กล่องสารพัดนึกที่ขออะไรพรก็จะเป็นจริงมา ซึ่งเขาก็ขอให้ นิกกี้ มาหลงรักเขาอย่างหัวปักหัวปำ แต่การเป็นคู่รักที่ดูเหมือนจะมีชีวิตอันสงบสุข กลับมีเหตุการณ์ประหลาดบางอย่างก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อ นิกกี้ เริ่มทำตัวแปลกประหลาดขึ้นทุกวัน เหมือนเธอจะหมกมุ่นกับเขาจนน่าขนลุก เมื่อความหมกมุ่น ความรัก และความกลัวเริ่มผสมปนเปกัน ตัวละครก็ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่อาจไม่ใช่แค่เรื่องเหนือธรรมชาติ แต่เป็นบางสิ่งที่ดำมืดกว่านั้นและยิ่งพยายามหาคำตอบ พวกเขาก็ยิ่งถลำลึกลงไปในฝันร้ายที่ไม่มีใครรู้ว่าจุดจบอยู่ตรงไหน
😱😱😱
หนังเดินเรื่องแบบ ช้า แต่หนักหน่วง และเต็มไปด้วยความเงียบที่น่าอึดอัดแต่เป็นความช้าที่มีจุดหมาย หนังใช้เวลาอย่างใจเย็นในการสร้างโลกของตัวละคร และปล่อยให้ความผิดปกติเล็กๆ ค่อยๆ ซึมเข้าสู่เรื่องราว ช่วงแรกแทบไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่กลับทำให้คนดูรู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอดเวลา ความเงียบ สีภาพที่หม่นหมอง เสียงประกอบที่แสนเบาบาง และการแสดงของตัวละครที่เหมือนมีบางอย่างผิดปกติ ทั้งหมดนี้ทำให้หนังเต็มไปด้วยความรู้สึกระแวง แม้ว่าจะยังไม่มีผี ไม่มีเลือด หรือไม่มีอะไรน่ากลัวปรากฏออกมาเลยก็ตาม จากนั้นหนังจะค่อยๆ ปล่อยของออกมาทีละน้อย เหมือนหยดน้ำที่ค่อยๆ หยดลงบนหิน จนกระทั่งเมื่อถึงช่วงครึ่งหลัง คนดูจะเริ่มรู้ตัวว่า ตัวเองถูกดึงเข้าสู่ความหลอนของหนังโดยไม่รู้ตัว
😱😱😱
จุดเด่นที่หนังเรื่องนี้ทำได้เก่งมาก คือ หนังที่ใช้ "บรรยากาศ" เป็นอาวุธ และทำให้คนดูขนลุกได้ตลอดเวลา จุดแข็งที่สุดของ Obsession สาปรักคลั่งหลอน คือการเล่าเรื่องและการสร้างบรรยากาศ หนังไม่เคยบอกคนดูชัดๆ ว่าอะไรคือสิ่งที่กำลังตามหลอกหลอนตัวละคร แต่กลับใช้ "ความไม่รู้" นั้นมาสร้างความกลัวได้อย่างยอดเยี่ยม ยิ่งดูไปเรื่อยๆ คนดูจะยิ่งรู้สึกว่าตัวละครแต่ละคนมีบางอย่างแปลกประหลาด บทสนทนาบางประโยค สายตาบางคู่ หรือแม้แต่การกระทำธรรมดาๆ กลับชวนให้รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก ซึงบางจังหวะหนังไม่ได้มีอะไรโผล่มาหลอก แต่กลับทำให้รู้สึกกลัวได้ตลอดเวลา และนั่นคือเสน่ห์ที่แท้จริงของหนังเรื่องนี้ มันทำให้คนดูตั้งคำถามอยู่ตลอดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเหนือธรรมชาติจริงๆ หรือทุกอย่างเป็นเพียงความผิดปกติทางจิตใจ หรือบางที ทั้งสองอย่างอาจกำลังผสมปนเปกันอยู่ หนังยังเต็มไปด้วยพฤติกรรมที่แปลกประหลาดของตัวละคร ซึ่งหลายครั้งทำให้คนดูอดคิดไม่ได้ว่า "มันเกินไปไหม?" "ทำไมเขาถึงทำแบบนั้น?" แต่ในขณะเดียวกัน ความไม่สมเหตุสมผลนั้นเอง กลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้หนังน่ากลัวมากขึ้นไปอีก
😱😱😱
จุดด้อยของหนัง น่าจะเป็นเรื่องของความคลุมเครือที่อาจทำให้บางคนรู้สึกไม่อิ่ม สิ่งที่เป็นทั้งข้อดีและข้อเสียของหนัง คือการที่มันไม่เคยอธิบายทุกอย่างอย่างชัดเจน หนังเลือกปล่อยให้คนดูตีความเองหลายส่วน ซึ่งสำหรับคนที่ชอบหนังสยองขวัญเชิงจิตวิทยา นี่อาจเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยม แต่สำหรับคนที่ต้องการคำตอบที่ชัดเจนว่า อะไรคือสิ่งที่ตามหลอกตัวละคร ต้นเหตุคืออะไร หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ อาจรู้สึกว่าหนัง "ไม่เคลียร์" และทิ้งคำถามเอาไว้มากเกินไป หนังสร้างความน่ากลัวได้ยอดเยี่ยม แต่การไม่เฉลยหรืออธิบายบางอย่างมากพอ อาจทำให้คนดูบางส่วนรู้สึกค้างคาใจอยู่ไม่น้อย
😱😱😱
“Obsession สาปรักคลั่งหลอน” คือหนังสยองขวัญที่พิสูจน์ให้เห็นว่า ความเงียบสามารถน่ากลัวได้พอๆ กับเสียงกรีดร้อง มันเป็นหนังที่ไม่ต้องพึ่ง Jump Scare ไม่ต้องมีฉากเลือดสาด และไม่ต้องมีผีโผล่ออกมาทุกสิบนาที แต่กลับสามารถทำให้คนดูรู้สึกขนลุกและไม่สบายใจได้ตลอดทั้งเรื่อง ถึงแม้ความคลุมเครือของเรื่องราวอาจทำให้บางคนรู้สึกว่าหนังไม่ให้คำตอบที่ชัดเจน และจังหวะที่ค่อยเป็นค่อยไปอาจไม่ถูกจริตคนดูสายสยองขวัญแบบหวือหวา แต่สำหรับคนที่ชอบหนังหลอนเชิงจิตวิทยา ชอบความอึดอัด และชอบความรู้สึกที่ว่า "บางทีสิ่งที่น่ากลัวที่สุด อาจไม่ใช่สิ่งที่เราเห็น แต่คือสิ่งที่เราไม่มีวันเข้าใจมันได้เลย"
ชอบอ่านรีวิวหนัง แวะมาพูดคุยกันได้นะครับ >>> https://www.facebook.com/DooNangGunMai
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้