เวลาพ่อเราเมาแรกๆมักจะพูดเราในทางที่ดีพูดเรื่อยๆจนมาพูดเรื่องในข้อเสียของเราว่าเราอ่อนแอ เป็นคนไม่มีความมั่นใจ อคติกับสิ่งที่เราชอบและในเรื่องการออกกำลังกายว่าเราเป็นคนวิ่งไม่เป็น เราก็เป็นคนอ่อนแอจริงๆแหละ โดนดุด่าว่าหน่อยน้ำตาซึมจะร้องไห้ ต้องแอบไปร้องไห้คนเดียวคิดมากไปเรื่อยจินตนาการสูง มันรู้สึกว่ามันเก็บกดมากในช่วงเวลานั้นพยายามจะไม่ให้ร้องไห้เวลาพ่อพูดเรื่องข้อเสียของเราแต่มันก็ทนไม่ได้ต้องปาดน้ำตาไปเรื่อยๆจนกว่าพ่อจะพูดจบ บางทีเวลาพ่อเมาไม่ค่อยอยากอยู่ใกล้พ่ออยากจะปลดปล่อยมากๆ ทำยังไงไม่ให้เป็นคนอ่อนดีคะ
ปล.จขกทเป็นคนพูดไม่ค่อยรู้เรื่องถ้าไม่เข้าใจก็ถามได้นะคะ
ไม่อยากเป็นคนอ่อนแอทำยังไงดีคะ?
ปล.จขกทเป็นคนพูดไม่ค่อยรู้เรื่องถ้าไม่เข้าใจก็ถามได้นะคะ