เราเคยมีคนรักตั้งแต่ยังวัยอ่อนหัดเบบี๋ ๆ
แล้วก็ลืมกันไปประสาวันเวลาที่ผ่าน
แต่ที่มันเป็นเรื่อง
เพราะทั้งเราและคนที่เราเคยรักและเคยรักเรา
ต่างไม่เคยจะยอมลืมกันจริง ๆ
ยังหวังว่าอีกฝ่ายจะยอมเป็นฝ่ายมาง้อตลอดอยู่เสมอ
แบบปากอย่างใจอย่างกัน ทั้งคู่
จนอะไร ๆ ก็บานปลายไปจนต่างฝ่ายต่างมีสามีภรรยาเป็นของตัวเอง
แต่ในความจริงนั้น
เรากลับไม่ได้มีความสุขในชีวิตคู่เพราะไม่เคยลืมเค้า
เค้าก็กลับไม่ได้มีความสุขในชีวิตคู่เพราะไม่เคยลืมเรา
จนเค้าตายจากไปก่อนวัยอันควร
ตลอดเวลาทีผ่านมาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิต
เราเป็นคนที่เก็บความลับของตัวเองเก่งมาก
ไม่มีใครรู้ว่าเราคิดยังไงจนเค้าตายจาก
เราพึ่งจะมาเสียใจ พึ่งมาพูดว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน
และรู้มาตลอดว่าเค้าก็รักเรามากแค่ไหน
หลายคนหาว่าเรามั่ว
เพ้อ
มโน
แต่เรื่องที่เราพูดกลับมีมูลความจริงเหลืออยู่มากกว่า
ทำให้ฝ่ายภรรยาเค้าอยู่ไม่สุขละ
พอ ๆ กะคนของเราที่เราเลิกกันนานแล้ว
แต่เราได้พาลูกมาอยู่ด้วย
เค้าหรือพ่อของลูกหรืออดีตสามี
คงสงสัยเหมือนกันว่าชายชู้ที่อยู่ในใจเรามาตลอดที่ครองคู่เป็นผัวเป็นเมียกันนะใคร
แต่ตลอดเวลาที่ผ่าน ๆ มาเรารักอดีตคนรักคนที่ตายไปคนนี้มาก
ไม่เคยจะยอมให้อดีตคนรักคนนี้ต้องแปดเปื้อนเพราะการกระทำของเรานี้ได้เลย
และสิ่งที่สำคัญสื่งนี้ที่เราผิดกับพ่อของลูกหรืออดีตสามีของเรานั้น
เราทดแทนให้หมดแล้วคะ
พ่อของลูกหรืออดีตสามีของเราเค้าเป็นคนรักสบายและเห็นแก่ตัวตลอดในการใช้ชีวิตคู่
ส่วนเราก็รู้ตัวว่าผิดกะเค้าอดีตสามีหรือพ่อของลูกงัยคะ
การที่ไม่รักเค้าแต่ก็เลือกเค้ามาเป็นสามีคือเราทำคะ
แต่เรื่องเป็นพ่อของลูกนี่เค้าทำเองนะคะ
เราพยายามกินยาคุมตลอดแต่เค้ากลับแกะมันทิ้งเพื่อที่จะให้เรามีลูกกับเค้าเอง
เรายอมรับว่าผิดแค่คว้าเค้ามาประชดกะอดีตคนรักที่พึ่งได้ตายไปละคะ
.
ทีนี้ก็แปลก
คนที่ซวยกลับเป็นเรา
คนสองคน
คือภรรยาของอดีตคนรักที่เรารักมากคนนั้น
กับ
อดีตสามีหรือพ่อของลูก
กลับมาจองเวรเราแทนซะงั้น
เพราะอะไรคะ
เราคิดแบบหยิ่ง ๆ ว่า
เพราะคนที่เรารักในอดีตและอดีตเค้าเคยรักเรา
และเพราะแค่เราสองคนก็ยังคงต่างรักกันเพียงแต่ยังแต่ปากอย่างใจอย่าง
ทำให้เค้าเสียความรู้สีกเสียเวลาในชีวิตเหรอคะ
ประมาณนั้น
.
เราสองคนทุกข์ใจกันมาชั่วชีวิตไม่ใช่แค่ทิฐิมานะ
แต่เป็นสภาพครอบครัวของเราสองคนด้วย
อดีตคนรักของเรา
เค้าต้องเป็นลูกกตัญญู
ส่วนเรารักเค้าก็ต้องยอมเค้า
และเราก็ไม่เคยไปยุ่งอะไรกะเค้า
ไม่เคยแม้จะเอาเค้ามาใส่ในเรื่องของเรา
หรือเอาความรักที่เค้ามีต่อเราไปวุ่นวายกะอะไรที่เค้ามี
จนเค้าตายจาก
เราไม่เคยได้มีความทรงจำอะไรร่วมกะเค้าเลย
นอกจากเวลาที่เราเคยชื่นชมกัน
ที่ตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคือความรัก
แต่กลับต้องทุกข์ทรมานกับมันต่อไปอีกชั่วชีวิต
เค้าตายจากไป
เรายังอยู่
แบบนี้ยุติธรรมกันแล้วหรือ
ที่จะมาอาฆาตุจองเวรกะเรา
.
กับสิ่งที่เคยเกิดขึ้นเพราะไม่อาจจะลืมเลือนมันได้สักวัน
มาเล่าเรื่องตลก ๆ ขำ ๆ เกี่ยวกับรักสามเส้าเราสามคน มากกว่าสองเรื่อง ของตัวเองให้ฟัง
แล้วก็ลืมกันไปประสาวันเวลาที่ผ่าน
แต่ที่มันเป็นเรื่อง
เพราะทั้งเราและคนที่เราเคยรักและเคยรักเรา
ต่างไม่เคยจะยอมลืมกันจริง ๆ
ยังหวังว่าอีกฝ่ายจะยอมเป็นฝ่ายมาง้อตลอดอยู่เสมอ
แบบปากอย่างใจอย่างกัน ทั้งคู่
จนอะไร ๆ ก็บานปลายไปจนต่างฝ่ายต่างมีสามีภรรยาเป็นของตัวเอง
แต่ในความจริงนั้น
เรากลับไม่ได้มีความสุขในชีวิตคู่เพราะไม่เคยลืมเค้า
เค้าก็กลับไม่ได้มีความสุขในชีวิตคู่เพราะไม่เคยลืมเรา
จนเค้าตายจากไปก่อนวัยอันควร
ตลอดเวลาทีผ่านมาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิต
เราเป็นคนที่เก็บความลับของตัวเองเก่งมาก
ไม่มีใครรู้ว่าเราคิดยังไงจนเค้าตายจาก
เราพึ่งจะมาเสียใจ พึ่งมาพูดว่าเรารักเค้ามากแค่ไหน
และรู้มาตลอดว่าเค้าก็รักเรามากแค่ไหน
หลายคนหาว่าเรามั่ว
เพ้อ
มโน
แต่เรื่องที่เราพูดกลับมีมูลความจริงเหลืออยู่มากกว่า
ทำให้ฝ่ายภรรยาเค้าอยู่ไม่สุขละ
พอ ๆ กะคนของเราที่เราเลิกกันนานแล้ว
แต่เราได้พาลูกมาอยู่ด้วย
เค้าหรือพ่อของลูกหรืออดีตสามี
คงสงสัยเหมือนกันว่าชายชู้ที่อยู่ในใจเรามาตลอดที่ครองคู่เป็นผัวเป็นเมียกันนะใคร
แต่ตลอดเวลาที่ผ่าน ๆ มาเรารักอดีตคนรักคนที่ตายไปคนนี้มาก
ไม่เคยจะยอมให้อดีตคนรักคนนี้ต้องแปดเปื้อนเพราะการกระทำของเรานี้ได้เลย
และสิ่งที่สำคัญสื่งนี้ที่เราผิดกับพ่อของลูกหรืออดีตสามีของเรานั้น
เราทดแทนให้หมดแล้วคะ
พ่อของลูกหรืออดีตสามีของเราเค้าเป็นคนรักสบายและเห็นแก่ตัวตลอดในการใช้ชีวิตคู่
ส่วนเราก็รู้ตัวว่าผิดกะเค้าอดีตสามีหรือพ่อของลูกงัยคะ
การที่ไม่รักเค้าแต่ก็เลือกเค้ามาเป็นสามีคือเราทำคะ
แต่เรื่องเป็นพ่อของลูกนี่เค้าทำเองนะคะ
เราพยายามกินยาคุมตลอดแต่เค้ากลับแกะมันทิ้งเพื่อที่จะให้เรามีลูกกับเค้าเอง
เรายอมรับว่าผิดแค่คว้าเค้ามาประชดกะอดีตคนรักที่พึ่งได้ตายไปละคะ
.
ทีนี้ก็แปลก
คนที่ซวยกลับเป็นเรา
คนสองคน
คือภรรยาของอดีตคนรักที่เรารักมากคนนั้น
กับ
อดีตสามีหรือพ่อของลูก
กลับมาจองเวรเราแทนซะงั้น
เพราะอะไรคะ
เราคิดแบบหยิ่ง ๆ ว่า
เพราะคนที่เรารักในอดีตและอดีตเค้าเคยรักเรา
และเพราะแค่เราสองคนก็ยังคงต่างรักกันเพียงแต่ยังแต่ปากอย่างใจอย่าง
ทำให้เค้าเสียความรู้สีกเสียเวลาในชีวิตเหรอคะ
ประมาณนั้น
.
เราสองคนทุกข์ใจกันมาชั่วชีวิตไม่ใช่แค่ทิฐิมานะ
แต่เป็นสภาพครอบครัวของเราสองคนด้วย
อดีตคนรักของเรา
เค้าต้องเป็นลูกกตัญญู
ส่วนเรารักเค้าก็ต้องยอมเค้า
และเราก็ไม่เคยไปยุ่งอะไรกะเค้า
ไม่เคยแม้จะเอาเค้ามาใส่ในเรื่องของเรา
หรือเอาความรักที่เค้ามีต่อเราไปวุ่นวายกะอะไรที่เค้ามี
จนเค้าตายจาก
เราไม่เคยได้มีความทรงจำอะไรร่วมกะเค้าเลย
นอกจากเวลาที่เราเคยชื่นชมกัน
ที่ตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคือความรัก
แต่กลับต้องทุกข์ทรมานกับมันต่อไปอีกชั่วชีวิต
เค้าตายจากไป
เรายังอยู่
แบบนี้ยุติธรรมกันแล้วหรือ
ที่จะมาอาฆาตุจองเวรกะเรา
.
กับสิ่งที่เคยเกิดขึ้นเพราะไม่อาจจะลืมเลือนมันได้สักวัน