ทะเลาะกับพ่อเรื่องไม่เป็นเรื่อง

สวัสดีค่ะ เรื่องมันเกิดมาจาก พ่อเราเป็นคนบ้างานมาก ทำงานเยอะ บางทีบริษัทให้ไปต่างประเทศ,ต่างจังหวัด ก็เสนอตัวจะทำเองหมด ทั้งๆที่บางงานไม่จำเป็นต้องทำเอง เเต่ช่วงนี้ไวรัสโควิด19 ระบาด เเล้วมันก็หนักขึ้นเรื่อยๆ พ่อเราก็ไม่กลัวเลย เดือนหน้าจะไปกรุงเทพอาทิตย์นึง บริษัทให้ไปไหนไปหมด ลูกน้องมีไม่ใช้ (เราไม่ได้บอกว่าไม่ให้พ่อทำงานนะคะ เข้าใจว่างานก็คืองาน แต่ตำแหน่งแบบนี้ บางอย่างไม่ต้องทำเองก็ได้ ) นั่นแหละเราก็เป็นห่วงพ่อ เตือนไปว่าอย่าลืมพกเจลล้างมืออย่าลืมใส่แมส เตือนว่าอย่ากินเหล้าเข้าบาร์อะไรเยอะ เพราะพวกผับบาร์นี่ตัวเชื้อโรคเลย เราเตือนด้วยความเป็นห่วงแต่ที่ได้รับกลับมาคือ พ่อเราทำมันเป็นเรื่องตลกอ่ะ ทำเป็นยิ้มหัวเราะ เราก็โมโหมากเพราะเอาตรงๆพ่อเราเป็นคนสกปรก ไม่ดูแลตัวเอง
เข้าใจไหมคะลูกสาวคนเดียวอยู่กับพ่อบ้างานที่โคตรแก่กันสองคน อายุก็มากไม่กี่ปีก็เกษียร เราก็ยังเรียนไม่จบ อีกตั้งหลายปี เราโมโห เลยบอกออกไปว่า ถ้าป๊าติดขึ้นมาคนที่จะตายคนแรกก็คืออาผ่อนั่นแหละ อย่าทำตัวแก่แล้วแก่เลยสิ (อาผ่อคือย่านะคะ) พ่อเราก็ยังทำเป็นเรื่องตลกต่อ เราเลยบอกมันไม่ตลก เเล้วก็ขึ้นเสียง เเล้วพ่อก็มารับไม่ได้เรื่องที่ขึ้นเสียงอ่ะ บอกว่าอย่าตะคอกพูดดีๆก็ฟัง เราเลยเถียงกลับไปว่า พูดดีก็ไม่ฟัง ขึ้นเสียงก็ไม่ได้ พูดอะไรได้บ้าง เเล้วก็โกรธกันเลย


เห้ยคือถ้าเรามีพ่อสัก10คนจะไม่เป็นห่วงเลย เเต่นี่เรามีพ่อเเค่คนเดียว เเล้วเราก็รักและสนิทกับพ่อเรามาก เเต่พ่อเราไมาเคยฟังอะไรที่เราเตือนเลย ถ้าไม่เป็นจริงๆคงจะไม่รู้สึกหรอ หรือยังไง