สวัสดีค่ะ
เรา Y ค่ะกำลังศึกษามัธยมปลายค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากกับสถานะความสัมพันธ์ของพ่อกับเเม่ พ่อแม่เราทะเลาะกันมานานเเล้วค่ะแต่ไม่หนักมาก ช่วงที่เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพ่อแม่มันแย่ขึ้น เริ่มตั้งแต่เดือนสิงหาคมปีที่เเล้วค่ะ ตอนนั้นพ่อกับแม่ทะเลาะกันหนักมากถึงขั้นที่พ่อไล่แม่ออกจากบ้านเลยค่ะ เราก็ไม่โอเครที่เเม่จะโดนไล่ออกเราจึงขอร้องพ่อให้แม่อยู่ด้วยกันได้มั้ยเราไม่อยากให้แม่ไป หลังจากผ่านวันนั้นไปพ่อเราก็เริ่มที่จะไม่คุยดีๆกับแม่เนิ่มบังคับให้แม่อยู่แต่ในบ้านห้ามเล่นเฟสห้ามออกนอกบ้านไม่ให้โทรคุยกับใคร พอแม่นอนพ่อเราก็จะชอบไปค้นที่โต๊ะแม่ดูโทรศัพท์แม่ เวลาเห็นเบอร์แปลกๆก็จะโทรไป ถ้าเบอร์นั้นไม่รับก็จะไปถามแม่ เเล้วก็ด่าเเม่ว่าจะคุยไปทำไมไม่ทำงานหาเงินล่ะ ตอนนั้นแม่เราเครียดมากจนเป็นโรคประสาทต้องไปหาหมอ แต่หลังจากช่วงนั้นก็เหมือนอะไรจะดีขึ้น อาการแม่เราก็ดีขึ้นสุดท้ายมันก็มาเริ่มที่ต้นกุมภาพันธ์ ที่แม่เราคุยกับเพื่อนเเล้วอยากจะไปหาเพื่อนที่หนองคายช่วงต้นเดือนมีนา (เพื่อนคนนี้เป็นคนที่อยู่กับแม่มานานตั้งแต่เด็ก ) เเม่เลยไปบอกพ่อแต่ทางของพ่อเขาไม่ให้แม่ไป แต่แม่เราก็จะไปให้ได้ค่ะไม่สนใจพ่อ ทางพ่อเราจึงโทรไปหาพี่สาวแม่ให้มาบังคับแม่เราไม่ให้ไป พอทางแม่เราคุยกับพี่สาวเขาก็เสียใจทำไมพี่สาวถึงไม่เข้าใจ ทั้งๆพี่สาวควรจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย แม่เราก็โทรระบายใส่เพื่อนร้องไห้ในบ้านทุกวัน พี่สาวแม่เราเขาก็โทรมากดดันตลอด จนเหมือนอาการแม่ของเราจะเเย่ขึ้น
เรารู้สึกไม่โอเครเลยค่ะทุกวันเราต้องฟังเสียงร้องไห้ของแม่ เราต้องพยายามขึ้นนอนให้เร็วกว่าเดิมเพื่อจะหนีเวลาที่เขาทะเลาะกัน แล้วแม่ก็บอกกับเราว่าเมื่อเราจบมัธยมปลายเขาจะไม่อยู่กับเราเเล้ว ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากเราไม่โอเครกับพ่อเลยตอนนี้
เราไม่ชอบความสัมพันธ์ของพ่อกับแม่ตอนนี้เลยค่ะ
เรา Y ค่ะกำลังศึกษามัธยมปลายค่ะ ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากกับสถานะความสัมพันธ์ของพ่อกับเเม่ พ่อแม่เราทะเลาะกันมานานเเล้วค่ะแต่ไม่หนักมาก ช่วงที่เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์ของพ่อแม่มันแย่ขึ้น เริ่มตั้งแต่เดือนสิงหาคมปีที่เเล้วค่ะ ตอนนั้นพ่อกับแม่ทะเลาะกันหนักมากถึงขั้นที่พ่อไล่แม่ออกจากบ้านเลยค่ะ เราก็ไม่โอเครที่เเม่จะโดนไล่ออกเราจึงขอร้องพ่อให้แม่อยู่ด้วยกันได้มั้ยเราไม่อยากให้แม่ไป หลังจากผ่านวันนั้นไปพ่อเราก็เริ่มที่จะไม่คุยดีๆกับแม่เนิ่มบังคับให้แม่อยู่แต่ในบ้านห้ามเล่นเฟสห้ามออกนอกบ้านไม่ให้โทรคุยกับใคร พอแม่นอนพ่อเราก็จะชอบไปค้นที่โต๊ะแม่ดูโทรศัพท์แม่ เวลาเห็นเบอร์แปลกๆก็จะโทรไป ถ้าเบอร์นั้นไม่รับก็จะไปถามแม่ เเล้วก็ด่าเเม่ว่าจะคุยไปทำไมไม่ทำงานหาเงินล่ะ ตอนนั้นแม่เราเครียดมากจนเป็นโรคประสาทต้องไปหาหมอ แต่หลังจากช่วงนั้นก็เหมือนอะไรจะดีขึ้น อาการแม่เราก็ดีขึ้นสุดท้ายมันก็มาเริ่มที่ต้นกุมภาพันธ์ ที่แม่เราคุยกับเพื่อนเเล้วอยากจะไปหาเพื่อนที่หนองคายช่วงต้นเดือนมีนา (เพื่อนคนนี้เป็นคนที่อยู่กับแม่มานานตั้งแต่เด็ก ) เเม่เลยไปบอกพ่อแต่ทางของพ่อเขาไม่ให้แม่ไป แต่แม่เราก็จะไปให้ได้ค่ะไม่สนใจพ่อ ทางพ่อเราจึงโทรไปหาพี่สาวแม่ให้มาบังคับแม่เราไม่ให้ไป พอทางแม่เราคุยกับพี่สาวเขาก็เสียใจทำไมพี่สาวถึงไม่เข้าใจ ทั้งๆพี่สาวควรจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย แม่เราก็โทรระบายใส่เพื่อนร้องไห้ในบ้านทุกวัน พี่สาวแม่เราเขาก็โทรมากดดันตลอด จนเหมือนอาการแม่ของเราจะเเย่ขึ้น
เรารู้สึกไม่โอเครเลยค่ะทุกวันเราต้องฟังเสียงร้องไห้ของแม่ เราต้องพยายามขึ้นนอนให้เร็วกว่าเดิมเพื่อจะหนีเวลาที่เขาทะเลาะกัน แล้วแม่ก็บอกกับเราว่าเมื่อเราจบมัธยมปลายเขาจะไม่อยู่กับเราเเล้ว ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากเราไม่โอเครกับพ่อเลยตอนนี้