สรุปแล้วนี้เรียกว่ารักหรือปล่าว?

ดีค่ะ หนูสงสัยอย่างนึงในความสัมพันธ์ของหนูในวัยมัธยมต้น ตอนนั้นหนูได้เจอกับทอมคนนึงเขาอยู่ม.1ส่วนหนูอยู่ม.3แล้วครั้งแรกที่เราเจอกันเขาเดินผ่านหนูและเราก็หันไปสบตากันตอนนั้นรู้สึกชอบเขามากจนหนูหาช่องทางติดต่อเขาเจอและเราก็ได้คุยกันช่วงคุยกันแรกๆเป็นช่วงที่เขาเพิ่งเลิกกับแฟนของเขาก่อนมาเจอหนูหนูเองก็แอบระแวงว่าเขาจะยังรักคนเก่าอยู่รึปล่าวและก็ใช่ค่ะเพราะหลังจากคุยได้2วันเขาก็กลับไปหาคนเก่าหนูเองก็ใจสลายแต่อยู่ๆเขาก็เลือกที่จะกลับมาหาหนูด้วยตอนนั้นหนูรักเขามากหนูจึงยอมกลับไปและเราก็ได้คบกันแบบจริงจังมันรู้สึกดีมากเหมือนหนูและเขาคือครึ่งนึงของกันและกันแต่แล้วเขาก็เจอสังคมใหม่สังคมที่ชักจูงให้เกเรหนูพยายามฉุดรั้งเขาไว้ไม่ให้ไปไกลกว่านี้แต่ก็นั้นแหละค่ะวัยคึกคะนองห้ามคงยากและแล้วเราก็เลิกกัน และหนูก็พึ่งรู้ว่าผู้หญิงในกลุ่มคนนึงชอบเขาและเขาก็คุยกันจนวันนึงเขาประสบณ์อุบัติเหตุและก่อนเข้าฝ่าตัดเขาได้ทักมาหาหนูหนูเป็นห่วงเขามากเลยรีบไปแต่ก็ไม่ทันหนูจึงอยู่หรอพอเขาออกจากห้องผ่าตัดหนูก็อยู่กับเขาไม่ยอมไปเรียนเป็นอาทิตย์เพื่อเฝ้าดูแลเขาในตอนนั่นหนูจับได้ว่าเขาเองก็ยังติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นอยู่หนูเลยบอกเขาว่าให้เลือกมาเลยดีกว่าแต่เขาก็บอกว่าถ้าออกโรงบาลจะตัดสินใจตอนนี้ขออยู่คิดก่อนหนูยอมเขาไม่รู้ทำไมแต่หนูคิดส่าเพราะรักเขามากหนูจึงยอมจนในวันที่เขาออกโรงบาล หนูกลับบ้านเอาเสื้อผ้าไปซักก่อนจะมาหาเขาแบบไม่บอกเขาตอนไปถึงเขาก็ตกใจแต่ก็ดูเหมือนดีใจที่เจอหนูเขาถามว่าหนูอยากกินไรไหมหนูก้บอกว่าก็หิวๆอยู่เอาไรก็ได้ตอนที่เขากำลังจะออกไปเขาดันลืมโทรศัพท์หนูเห็นแจ้งเตือนไลน์เขา สิ่งที่หนูเห็นคือเขากำลังคุยกับแฟนเก่าของเขาในหัวตอนนั้นรู้สึกว่าที่โดดเรียนไปเฝ้าทั้งอาทิตย์ไม่มีความหมายเลยใช่ไหมแต่ก็ไม่ได้พูดออกไปหนูเลยตัดสินใจเดินออกมาเอง ผ่านไปไม่นานนักเขาก็กลับมาง้อหนูพร้อมสารภาพว่าที่ผ่านมานอกใจมาโดยตลอดเพราะหนูมัวแต่เรียนเอาแต่ทำงานหนูว่าเหตุผลมันฟังไม่ขึ้นสักนิดแต่หนูในตอนนั้นก็เลือกกลับไปอีกแล้วรอบนีรี้จริงจังกว่ารอบไหนๆจนหนูย้ายไปอยู่กับเขาแรกๆครอบครัวเขาดีมากจนอยู่ๆแม่เขาก็ยืมตังหนูบ่อยมากยืมไม่ยอมคืนทำเป็นเงียบแล้วก็ยืมใหม่จนมีรอบนึเขาเข้าโรงบาลอีกแล้วแม่เขาเลยขอยืมหนู1000หนูเองไม่มีให้เขาเลยไปขอยืมแม่ของหนูด้วยความใจดีแม่หนูดีไม่ีขึ้นเลยให้ไปแต่หนูก็ยังเป็นคนไปเฝ้าเขาอยู่ดีส่วนแม่เขาก็เอาเงินไปใช้จนหมดจนเขาออกโรงบาลหนูเฃยเริ่มทวงบ้างเพราะนั้นคือเงินแม่หนูเขาก็บ่ายเบี่ยงสาระพัดจนตัวแฟนหนูออกไปทำงานพาร์ททามช่วงกลางคืนเขาเรียนช่วงเช้าและทำงานตอนกลางคืนเพื่อหาเงินมาใช้หนี้แทนแม่เขาตลอดเวลาที่หนูอยู่บ้านเขาเหมือนตกนรกทั้งเป็นแม่เขาเหมือนมีลูกไว้เพื่อเลี้ยงตัวเองเขายังไม่ถึง15ด้วยซ้ำแต่กลับต้องหาเงินให้แม่ให้น้องใช้ครอบครัวเขาค่อนข้างแย่พอสมควรส่วนหนูก็เหมือนขี้ข้าทั้งๆที่เป็นเจ้าหนี้ต้องคอยทำนั่นนี่ทั้งๆที่อยู่บ้านหนูก็ไม่ได้ทำหนูทนไม่ไหวจนหนีกลับบ้านตัวเองและหนูเองก็ไม่กล้าทิ้งเขาจึงชวนมาด้วยกันพ่อแม่หนูตอนรับพวกเราเป็นอย่างดีเราอยู่ด้วยกันจนถึงปิดเทอมตลอดเวลาที่ผ่านมาตอนที่อยู่กับครอบครัวหนูเรามีความสุขจนลลืมเรื่องแย่ๆไปหมดเลยและเขาก็กลายเป็น1ในครอบครัวหนูจนวันนึงเขาขอไปบ้านเพื่อนหนูก็ยอมให้ไปแต่หลังจากนั้นเขาก็เป็นคนละคนเขาใจร้ายพอกลับมาก็ชอบพูดว่าไม่อยากอยู่บ้านหนูเขาว่ามันไม่มีความสุขเลยแต่เขาก็อยู่จนกลับมามีความสุขแบบเดิมแต่ตัวหนูใจแตกสลายไปนานแล้วนับเวลารอวันในแข็งและพร้อมที่จะเลิกจนวันนั้นมาถึงวันที่หนูรู้ว่าช่วงที่เขาอยู่บ้านเพื่อนเขาแอบไปเอากับคนอื่นทั้งผู้หญิงและยังแอบเอากับทั้งผู้ชายและเราก็ได้ทะเลาะกันหนูเลยพูดใส่เขาว่าในวันที่เขาจะตายก็มีแต่หนูมั้ยที่อยู่ข้างๆเขากลับหาว่าหนูทวงบุญคุณวันนั่นความสัมพันธ์เราขาดสะบั้นหนูเลิกกับเขาแบบตัดขาดเขาก็พยายามง้อหนูหนูก็อ่านแต่ไม่เคยตอบหลังจากเลิกกันเขาทะเลาะกับครอบครัวกับเพื่อนจนไม่มีใครหนูสงสารเขามากในวันที่เขาไม่มีใครแม้แต่หนูเขาเองก็ยังง้อหนูแทบเป็นแทบตายแต่ผ่านไปไม่นานเขาเจอสังคมใหม่และเราทั้งสองก็หายไปจากชีวิตกันนับจากตอนนั้นถึงตอนนี้ก็นานนับปี จนไม่มีกี่วันก่อนหนูเข้าค่ายและได้เป็นพิธีกร และหนูก็ได้เจอเขาและความทรงจำทั้งหมดก็ไหลกลับมาเรายิ้มให้กัน แต่ไม่ได้พูดคุยกัน ส่วนนึ่งลึกๆในใจของหนูยังมีเขาแต่หนูไม่รู้ว่าที่ผ่านมาที่เขานอกใจหนูซ้ำๆแต่กลับอยู่ด้วยแล้วรู้สึกดีแบบนี้มันเรียกว่ารักรึป่าวตลอดเวลา2ปีที่ผ่านมาที่ทนอยู่ด้วยกันมันคือรักหรือแค่ผูกพันธ์