หยุดทำงานเพราะอาการป่วยเรื้อรังทำให้ทรุด พอคิดจะกลับไปทำงานก็รู้สึกเคว้งๆ?

สวัสดีครับ จขกท. ตอนนี้หยุดทำงานชั่วคราว (ยังไม่ได้ลาออกจากบริษัท แต่คงสถานะตำแหน่งไว้อยู่แบบไม่ได้รับเงินเดือน) บริษัทที่ทำแล้วหยุดมาเป็นบริษัทบ้านทำเกี่ยวกับเครื่องมือแพทย์ เป็นบริษัทครอบครัว (ทั้งผลิตและนำเข้า จำหน่ายทั้งในและนอกประเทศ) ที่ผ่านมา จขกท. ทำงานในชื่อตำแหน่งบริหาร ส่วนหนึ่งเพราะเป็นลูกเจ้าของ (ตอนนี้จริงๆก็เป็นเจ้าของแล้วเพราะมีหุ้นในบริษัท) แต่ตัวงานที่ทำจริงๆจะแนวจัดการโปรเจคให้กับบริษัทมากกว่า งานล่าสุดก่อนจะหยุดพักจากอาการป่วยคือโปรเจคคิดผลิตสินค้าใหม่ๆให้กับบริษัทรวมไปถึงวางแผนประสานงานเกี่ยวกับการออกแบบโรงงาน จะว่าไปงานที่ทำก็จะแนวโปรเจคแยกค่อนข้างอิสระจากงาน routine ของบริษัทที่จะมีสมาชิกพี่น้องครอบครัวคนอื่นดูแล (ที่เลือกงานนี้เพราะสนใจในระดับหนึ่งบวกกับสุขภาพ จขกท. ที่กระท่อนกระแท่น ทำให้ทำงาน fix routine ได้ยาก) แต่พอทำไปซักพักซักไม่กี่เดือนก็เริ่มหยุดเพราะอาการเรื้อรังที่ชื่อว่า Fibromyalgia + depression + social anxiety จู่โจม ทำให้มีอาการปวดตัวโยงไปถึงหัวตลอดเวลา เป็นมากๆก็หน้ามืด ทำให้ซึมเศร้าเป็นพักๆ บวกกับมีอาการกลัวผู้คน หวาดระแวงผู้คนโดยเฉพาะผู้คนที่รู้จัก รู้สึกเสียความมั่นใจเพราะป่วยซ้ำป่วยซ้อน เลยตัดสินใจหยุดงานมาตั้งหลัก พักรักษาชั่วคราวก่อน (อยู่บ้าน) แต่พออาการ (ตอนนี้) เริ่มจะฟื้นขึ้น ก็เริ่มก็สภาวะลังเล เหมือนเสียความมั่นใจและงงๆกับตัวเองว่าควรจะกลับไปทำงานอะไรดีและสามารถทำได้แค่ไหนและถ้าทำไปแล้วอาการจะทรุดทำให้ต้องหยุดๆ ทำให้งานกระท่อนกระแท่นไม่ต่อเนื่องอีกหรือเปล่า จะกลับไปทำงานที่บริษัทบ้านอีกดีมั้ย หรือไปทำงานข้างนอก (พนักงานลูกจ้างบริษัทอื่น ทำธุรกิจเองหรือ freelance) จขกท. จบ ป ตรี วิศวะ ป โท การจัดการ ก็เหมือนจะเรียนตรงสายกลับมาช่วยทำงานที่บ้าน แต่ยังคิดแก้ปัญหาเรื่องการ deal กับอาการป่วยเรื้อรัง การอยู่ท่ามกลางผู้คน กับความงงๆกับชีวิตตัวเองไม่ได้ซักที

ตอนนี้ยังไม่มีแฟน ไม่มีครอบครัว อายุเริ่มเยอะแล้ว (37) จะหาแฟนตอนนี้ก็รู้สึกไม่ self พอ เพราะด้านงานยังไม่ราบรื่น เหมือนรู้สึกไปเองว่าถ้าผู้ชายการงานยังไม่นิ่ง ผู้หญิงดีๆที่ไหนเขาจะมอง แต่ด้านการเงินก็มีเงินเก็บที่ใช้ไม่หมดไปทั้งชีวิตแล้ว (ได้รับมรดกมา + มี passive income ส่วนตัวจากบริษัทคือเงินปันผลและดอกเบี้ย) เงินเก็บกับ passive income เยอะแบบคิดยังไงก็เกินพอกับการใช้ชีวิตจริงๆ (แต่ถ้าพฤติกรรมการใช้จ่ายเปลี่ยน เช่น มีครอบครัว ก็ไม่แน่) 

ตอนนี้ไม่ได้ทำงานชั่วคราว ก็รู้สึกว่าได้พักฟื้น แต่อีกใจนึงก็รู้สึกว่าการไม่ทำงานทำให้ชีวิตรู้สึกไม่ปกติ อธิบายตัวเองกับสังคมไม่ได้ ฯลฯ เป็นต้น

อยากเขียนออกมาเป็นตัวอักษร ความคิดในหัวจะได้ถูกถ่ายทอดออกมา 

ทำยังไงถึงจะ deal กับสภาพอาการป่วยเรื้อรัง กับรู้ว่าตัวเองชอบ อยากจะทำงานอะไรกันแน่ได้

เหมือนรู้สึกตัวเองคิดวกวนประมาณหนึ่ง ย้ำคิดย้ำทำ

ขอบคุณครับ