เราเพิ่งออกรถยนต์มา เป็นรถคันเเรกที่หามาได้ด้วยตัวเองถึงจะเป็นมือ2เเต่เราภูมิใจมาก
แต่พ่อแม่เราชอบมายืม
ตอนมายืมก็บอกยืม2วัน
พอถึง2วันเราโทรตามแต่ท่านก็ถัดไปๆเรื่อยๆกว่าเราจะได้รถกลับมาใช้ก็เป็นอาทิตย์เลย
แรกๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรพอผ่านไปได้ไม่ถึงอาทิตย์มาเอารถเราไปอีกมาแบบเดิมเลยยืม2วันจริงๆ แต่ก็นานกว่าเราจะทวงคืนได้ เป็นเเบบนี้มาตลอดเวลาเราบอกว่าเราต้องใช้เราจะเอารถคืนเลยตอนนี้ ท่านก็จะเอาบุญคุณมาพูดอีก แต่ครั้งนี้หนักสุดท่านไม่คืนโทรไปไม่รับทักไปไม่ตอบ พอเอาเบอร์แปลกโทรไปก็รับนะ แล้วบอกเราว่าเอามาคืนตอนเย็น เเต่ก็เงียบหาย ท่านชอบว่าเราหวงรถแม้กระทั้งพ่อแม่ เราผิดหรือป่าวเราสับสน เราหามาเองไม่ได้เบียดเบียนท่านเลยแต่ตอนนี้ท่านทำให้เราลำบากทำไมถึงไม่เข้าใจเรา เราต้องนั้งรถเมล์ไปทำงานทั้งๆทีมีรถ
มีคำนึงที่เขาพูดมาทำให้เราเจ็บคือ ทำไมเราถึงไม่ให้รถพ่อแม่ใช้เหมือนลูกคนอื่น ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบ เราคิดนะไม่มีลูกคนไหนไม่อยากให้เงินพ่อแม่ ไม่มีลูกคนไหนไม่อยากให้พ่อแม่สบายหลอก
แต่เราจนเราให้ได้เท่าที่ให้ไปเเล้ว เราเหนื่อยใจเราเบื่อ เราไม่มีความสุขเลย
ขอระบาย
แต่พ่อแม่เราชอบมายืม
ตอนมายืมก็บอกยืม2วัน
พอถึง2วันเราโทรตามแต่ท่านก็ถัดไปๆเรื่อยๆกว่าเราจะได้รถกลับมาใช้ก็เป็นอาทิตย์เลย
แรกๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรพอผ่านไปได้ไม่ถึงอาทิตย์มาเอารถเราไปอีกมาแบบเดิมเลยยืม2วันจริงๆ แต่ก็นานกว่าเราจะทวงคืนได้ เป็นเเบบนี้มาตลอดเวลาเราบอกว่าเราต้องใช้เราจะเอารถคืนเลยตอนนี้ ท่านก็จะเอาบุญคุณมาพูดอีก แต่ครั้งนี้หนักสุดท่านไม่คืนโทรไปไม่รับทักไปไม่ตอบ พอเอาเบอร์แปลกโทรไปก็รับนะ แล้วบอกเราว่าเอามาคืนตอนเย็น เเต่ก็เงียบหาย ท่านชอบว่าเราหวงรถแม้กระทั้งพ่อแม่ เราผิดหรือป่าวเราสับสน เราหามาเองไม่ได้เบียดเบียนท่านเลยแต่ตอนนี้ท่านทำให้เราลำบากทำไมถึงไม่เข้าใจเรา เราต้องนั้งรถเมล์ไปทำงานทั้งๆทีมีรถ
มีคำนึงที่เขาพูดมาทำให้เราเจ็บคือ ทำไมเราถึงไม่ให้รถพ่อแม่ใช้เหมือนลูกคนอื่น ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบ เราคิดนะไม่มีลูกคนไหนไม่อยากให้เงินพ่อแม่ ไม่มีลูกคนไหนไม่อยากให้พ่อแม่สบายหลอก
แต่เราจนเราให้ได้เท่าที่ให้ไปเเล้ว เราเหนื่อยใจเราเบื่อ เราไม่มีความสุขเลย