เมื่อแม่ฉันเป็นอัลไซเมอร์ ตอนที่1: ปฐมบท
เล่าพื้นฐานของบ้านเราก่อน เท่าที่พอจะสืบได้บ้านเราไม่มีประวัติเป็นผู้ป่วยอัลไซเมอร์ค่ะ ที่ต้องบอกว่าพอจะสืบได้เนื่องจากม่าม้าเกิดและโตที่เมืองจีน ก่อนที่นั่งเรือข้ามน้ำ ข้ามทะเลมาอยู่เมืองไทย อารมณ์หอบเสื่อผืนหมอนใบแล้วมาตั้งหลักปักฐาน สร้างตัวที่มืองไทย ตั้งแต่ม่าม้ายังเด็กๆ น่าจะมีอายุราวๆ 12 ปี
ในตอนที่มาจากเมืองจีนก็มากันแค่ 3 คน คือ ม่าม้า อาม่า และอากง ต้องนับถือความสามารถในการปรับตัว ความมานะบากบั่น และความสามารถในการเอาตัวรอดของคนยุคนั้นจริงๆค่ะ เพราะทั้ง 3 ท่าน มาแบบ ไม่มีใครพูดภาษาไทยได้เลยยยย แถมไม่ได้มีทุนรอนมากมายมาตั้งตัว ม่าม้าเริ่มหาเลี้ยงชีพ โดยการค้าขายค่ะ ใช่ค่ะ ค้าขาย โดยที่ไม่เข้าใจภาษาไทย แถมไม่ใช่การค้าขายตามร้านรวงหรือมีสถานที่ขายที่แน่นอนนะคะ แต่เป็นการพายเรือขายค่ะ และอีกเช่นเคย ท่านไม่ได้พายเรือเป็นมาก่อนค่ะ ต้องนับถือความอดทน ความพยายาม มานะ บากบั่นของท่านจริงๆค่ะ ท่านยึดอาชีพค้า-ขาย มากว่า 5 ทศวรรตค่ะ ดังนั้นเรื่องการคิดคำนวณ ความจำ การแก้ไขปัญหาต่างๆย่อมไม่เป็นรองใครค่ะ
ตั้งแต่ดิฉันจำความได้ก็เห็นท่านทำงาน เลี้ยงลูก รักลูก ห่วงลูกเหลือเกิน ท่านเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ เนื่องจากป่าป๊าของดิฉันเสียชีวิตตั้งแต่ดิฉันมีอายุเพียง 3 ขวบเท่านั้น แม่ดิฉันมีดิฉันตอนที่อายุค่อนข้างเยอะแล้ว คือมีดิฉันตอนอายุ 48 แล้วท่านทำงานจนส่งดิฉันเรียนจบ ป.ตรี นั่นคือท่านยังต้องเป็นหลักของครอบครัวจนอายุ 70 ปีค่ะ เมื่อดิฉันเรียนจบ เริ่มทำงาน ท่านจึงได้ ลด ละ เลิก ค้าขายลง จนเลิกขาดจากการค้าขาย เมื่ออายุ ราว 72 ปีได้ค่ะ แต่ดิฉันกลัวท่านจะเหงาเลยตั้งตู้น้ำหยอดเหรียญ เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ ไว้หน้าบ้าน เพื่อให้ท่านได้มีโอกาสพูดคุยกับคนที่มาแลกเหรีนญหรือมาซื้อผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่มเล็กๆน้อยๆค่ะ รายได้ตรงนี้ไม่ได้เยอะมากมายแต่ท่านเป็นคนเคยค้า-ขาย เคยจับเงิน นับเงิน รับลูกค้าทุกวัน ให้เลิกไปเลยก็กลัวจะเฉาค่ะ แต่ก็ไม่เห็นด้วยถ้าทานจะค้า-ขาย เหมือนเมื่อก่อนเพราะอายุมากแล้ว
นิสัยพื้นฐานของม่าม้าเป็นคนใจเย็น ถึงเย็นมาก ใจดี ถึงดีมาก ชอบทำบุญ ใส่บาตร ไหว้พระ จำได้ว่าเมื่อตอนที่ดิฉันยังเด็กๆต้องไปงานทอดกฐิน ผ้าป่า ต่างจังหวัดแทบจะทุกปี ที่บ้านมีทั้งพระไทย พระจีน พระญี่ปุ่น ทุกเทศกาลรู้หมด จำได้ มีจัดไหว้ตลอด รักลูก หลาน ญาติ พี่น้องสุดๆ ชอบพบปะเพื่อนฝูง สมาคม ดูงิ้ว ไหว้เจ้า เป็นคนขยันมาก ชอบทำงาน ทำอาหารอร่อย เป็นคนมัธยัสถ์ อดออม ใจกว้าง และเชื่อมั่นในตนเองสูง แต่ข้อด้อยของท่านคือท่านเป็นคนคิดมากแบบม๊ากมาก มักจะวิตกกังวลมากจนเกินไป และขี้น้อยใจแบบสุดๆ
โรคประจำตัวหลักๆของม่าม้าก็เริ่มเกิดราวช่วงอายุดังนี้
อายุราว 50 ปี มีอาการ ความดันสูง หัวใจโตเล็กน้อย
อายุราว 60 ตรวจเจอไขมันสูง
อายุราว 70 ตรวจเจอเก๊าท์
อายุราว 83 ปวดเส้นประสาทบนใบหน้า
อายุราว 85 ตรวจพบว่ามีอาการอัลไซเมอร์ค่ะ
ปัจจุบันม่าม้าอายุ 85 ปีค่ะ หลักๆแล้วเราอยุ่กันแค่ 2 คนค่ะ
เมื่อแม่ฉันเป็นอัลไซเมอร์
ในตอนที่มาจากเมืองจีนก็มากันแค่ 3 คน คือ ม่าม้า อาม่า และอากง ต้องนับถือความสามารถในการปรับตัว ความมานะบากบั่น และความสามารถในการเอาตัวรอดของคนยุคนั้นจริงๆค่ะ เพราะทั้ง 3 ท่าน มาแบบ ไม่มีใครพูดภาษาไทยได้เลยยยย แถมไม่ได้มีทุนรอนมากมายมาตั้งตัว ม่าม้าเริ่มหาเลี้ยงชีพ โดยการค้าขายค่ะ ใช่ค่ะ ค้าขาย โดยที่ไม่เข้าใจภาษาไทย แถมไม่ใช่การค้าขายตามร้านรวงหรือมีสถานที่ขายที่แน่นอนนะคะ แต่เป็นการพายเรือขายค่ะ และอีกเช่นเคย ท่านไม่ได้พายเรือเป็นมาก่อนค่ะ ต้องนับถือความอดทน ความพยายาม มานะ บากบั่นของท่านจริงๆค่ะ ท่านยึดอาชีพค้า-ขาย มากว่า 5 ทศวรรตค่ะ ดังนั้นเรื่องการคิดคำนวณ ความจำ การแก้ไขปัญหาต่างๆย่อมไม่เป็นรองใครค่ะ
ตั้งแต่ดิฉันจำความได้ก็เห็นท่านทำงาน เลี้ยงลูก รักลูก ห่วงลูกเหลือเกิน ท่านเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวค่ะ เนื่องจากป่าป๊าของดิฉันเสียชีวิตตั้งแต่ดิฉันมีอายุเพียง 3 ขวบเท่านั้น แม่ดิฉันมีดิฉันตอนที่อายุค่อนข้างเยอะแล้ว คือมีดิฉันตอนอายุ 48 แล้วท่านทำงานจนส่งดิฉันเรียนจบ ป.ตรี นั่นคือท่านยังต้องเป็นหลักของครอบครัวจนอายุ 70 ปีค่ะ เมื่อดิฉันเรียนจบ เริ่มทำงาน ท่านจึงได้ ลด ละ เลิก ค้าขายลง จนเลิกขาดจากการค้าขาย เมื่ออายุ ราว 72 ปีได้ค่ะ แต่ดิฉันกลัวท่านจะเหงาเลยตั้งตู้น้ำหยอดเหรียญ เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ ไว้หน้าบ้าน เพื่อให้ท่านได้มีโอกาสพูดคุยกับคนที่มาแลกเหรีนญหรือมาซื้อผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่มเล็กๆน้อยๆค่ะ รายได้ตรงนี้ไม่ได้เยอะมากมายแต่ท่านเป็นคนเคยค้า-ขาย เคยจับเงิน นับเงิน รับลูกค้าทุกวัน ให้เลิกไปเลยก็กลัวจะเฉาค่ะ แต่ก็ไม่เห็นด้วยถ้าทานจะค้า-ขาย เหมือนเมื่อก่อนเพราะอายุมากแล้ว
นิสัยพื้นฐานของม่าม้าเป็นคนใจเย็น ถึงเย็นมาก ใจดี ถึงดีมาก ชอบทำบุญ ใส่บาตร ไหว้พระ จำได้ว่าเมื่อตอนที่ดิฉันยังเด็กๆต้องไปงานทอดกฐิน ผ้าป่า ต่างจังหวัดแทบจะทุกปี ที่บ้านมีทั้งพระไทย พระจีน พระญี่ปุ่น ทุกเทศกาลรู้หมด จำได้ มีจัดไหว้ตลอด รักลูก หลาน ญาติ พี่น้องสุดๆ ชอบพบปะเพื่อนฝูง สมาคม ดูงิ้ว ไหว้เจ้า เป็นคนขยันมาก ชอบทำงาน ทำอาหารอร่อย เป็นคนมัธยัสถ์ อดออม ใจกว้าง และเชื่อมั่นในตนเองสูง แต่ข้อด้อยของท่านคือท่านเป็นคนคิดมากแบบม๊ากมาก มักจะวิตกกังวลมากจนเกินไป และขี้น้อยใจแบบสุดๆ
โรคประจำตัวหลักๆของม่าม้าก็เริ่มเกิดราวช่วงอายุดังนี้
อายุราว 50 ปี มีอาการ ความดันสูง หัวใจโตเล็กน้อย
อายุราว 60 ตรวจเจอไขมันสูง
อายุราว 70 ตรวจเจอเก๊าท์
อายุราว 83 ปวดเส้นประสาทบนใบหน้า
อายุราว 85 ตรวจพบว่ามีอาการอัลไซเมอร์ค่ะ
ปัจจุบันม่าม้าอายุ 85 ปีค่ะ หลักๆแล้วเราอยุ่กันแค่ 2 คนค่ะ