อายุ18 ใช้ชีวิตกับแฟนในบ้านเดียวกัน แต่ดันเข้ากันไม่ได้ จะไปกันรอดหรือไม่?

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรา อย่างแรกคือแฟนเราเป็นผู้หญิง เราคบกันมา 1ปีกว่าๆ ซึ่งก่อนหน้านี้เราได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นแบบปกติ ไปมาหาสู่ คบกันพ่อแม่รับรู้และต่างรักเราทั้งคู่มาก เราเองรักกันมาก เคยวางแผนที่จะไปเรียนต่อด้วยกันแล้วใช้ชีวิตกันสองคน แต่เหมือนสิ่งที่เคยต้องการจะเข้ามาเร็วไปมาก วันนึงปัญหาก็เกิดขึ้นกับตัวแฟนเรา แฟนเราจำเป็นต้องย้ายโรงเรียน แต่ในเขตจังหวัด ไม่มีที่ไหนรับ จึงต้องย้ายกลับบ้านเกิดที่โคราชซึ่งพ่อแม่เราทั้งคู่เห็นด้วยว่าให้เราย้ายมาอยู่ด้วยกัน เพราะบ้านที่โคราชไม่มีใครอยู่ (คือเราอยู่กันสองคนในบ้าน) และแล้วปัญหาก็เกิดขึ้นตั้งแต่เดือนแรกเลย ทะเลาะกันหนัก เรานิสัยต่างกันมากๆ มองโลกต่างกัน ทัศนคติต่างกัน เค้าชอบอยู่คนเดียว อยากมีพื้นที่ส่วนตัว เราเปลี่ยนและปรับทุกอย่างเพื่อจูนให้มันไปกันได้ แต่เค้าไม่เคยลดความเป็นเค้าเลยซักนิด เราคิดว่าพึ่งมาอยู่ด้วยกันค่อยๆปรับกันไป แต่ตอนนี้3เดือนแล้วที่เรามาอยู่ด้วยกันแต่เค้ากลับหนักขึ้น ยิ่งเรายอมเค้ายิ่งมองผ่าน ยิ่งเราเฉยกลับนิ่งเลือนลาง แต่เราเองพยายามเข้าใจในตัวเค้า แต่เค้ามองเห็นแต่ความรู้สึกตัวเอง ตอนนี้เราโคตรรู้สึกโดดเดี่ยว ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติ ไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม เรามีแค่เค้า ในที่เราอยู่ตอนนี้ เราอยากรู้มุมมองของคนอื่นที่มองเรื่องนี้ว่า ถ้าเป็นคุณจะพาตัวเองไปทางไหน จะเปลี่ยนตัวเองอีกมั้ย หรือจะกลับไปเป็นตัวเอง จะเลิกกันไปแต่ต้องอยู่บ้านเดียวกันจนเรียนจบ หรือจะอดทนแบบนี้เหมือนที่เรากำลังทำ หรือใครมีความคิดเห็น หรือแนวทางสำหรับความรักอายุ18ปี หรือแรงผลักดันกำลังใจ อะไรก็ได้ซักอย่างตอนนี้ เพราะเรารู้สึกโคตรโดดเดี่ยวเลยอะ