ก่อนอื่นเลยขออนุญาติเล่าเรื่องราวและแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวนะคะ ไม่ดราม่ากันนะคะเพราะเราพยายามจะเข้าใจทุกๆฝ่ายแล้วจริงๆ
คือเรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเป็น10ปีแล้วค่ะ มีแพลนจะแต่งงานเร็วๆนี้ด้วย แต่เรา2คนแยกกันอยู่นะคะเพราะพ่อเราหัวโบราณหน่อยไม่โอเคที่จะให้อยู่ก่อนแต่งเราเลยแค่ไปมาหาสู่กัน ตอนนี้เราอายุจะเข้าเลข 3 แล้วค่ะ
คือเราต้องบอกก่อนว่าเราอาจจะมีความคิดเด็กยุคใหม่หน่อย และพยายามเข้าใจหัวอกคนเป็นแม่แล้วจริงๆค่ะ แต่บางครั้งเราแค่คิดว่าบางครั้งมันมากเกินไปจนเราอึดอัดหรืออาจเป็นเพราะเราไม่ได้ถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้นเราเลยอึดอัดกับมันแต่เราก็พยายามปรับให้เข้ากับเขามาตลอดค่ะ
ต้องบอกก่อนว่าเคสเราไม่ใช่แม่แฟนไม่ชอบเรานะคะแต่เป็นเคสประมาณแม่หวงลูก(กลัวโดนแย่งความรัก ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ) เพราะ2ครอบครัวเราร่อนข้างสนิทกันค่ะพ่อแม่เขาจะมาพูดคุยกับบ้านเรามาหาบ่อยๆเลย เราก็พยายามไปหาครอบครัวแฟนเราบ่อยๆไปทำกิจกรรมไปเที่ยวไปกินข้าวกับครอบครัวเขาบ่อยมาก
แต่เรื่องมีอยู่ว่า เวลาแฟนเรามาหาเราไปเที่ยวตจว.กับเรา หรือมีการออกไปนอกบ้านกัน เขาจะมีการแซะลูกเขาบ่อยๆว่าติดแต่เมีย มีเวลาไปไหนแต่กับเมีย เราพบเจอคำพูดนี้มาตั้งแต่คบกันแรกๆ ช่วงแรกๆเราก็พยายามปรับตัวทุกอย่างค่ะ เข้าหาแม่เขาตลอด แต่บางครั้งเราก็อยากมีเวลาส่วนตัวกับแฟนบ้างเท่านั้นค่ะ
หรือบางครั้งที่แฟนซื้อของขวัญให้เรา ซื้ออะไรให้เราแม่เขาก็จะน้อยใจอยากได้บ้าง แต่ไม่ใช่ว่าแฟนเราไม่ซื้ออะไรให้แม่เขานะคะ เขาซื้อให้ตลอดในวันสำคัญหรือเห็นอะไรที่แม่เขาน่าจะชอบหรือแม่อยากได้อะไรก็จะหาซื้อให้เราก็ช่วยเขาเลือกซื้อและช่วยออกเงินให้ตลอดค่ะ
และเรื่องเงินเดือน ตอนนี้แฟนเราเพิ่งเปลี่ยนงานใหม่ค่ะเงินเขาเลยน้อยลง และต้องไปทำงานต่างจังหวัด เขาก็ค่าใช้จ่ายค่อนข้างเยอะด้วย บางเดือนเราต้องช่วยเขาออกค่ากินด้วยซ้ำค่ะ แต่แม่เขาก็มักจะขอเงินเขาตลอดไม่ใช่ว่าแม่เขาไม่มีเงินนะคะ ค่อนข้างมีเลยค่ะเพราะปล่อยเงินกู้ด้วยและยังมีรายได้ส่วนอื่นด้วย เขาก็บอกแม่เขาอธิบายในส่วนเงินว่าเขาไม่พอที่จะให้แม่ตลอดแม่เขาก็ชอบน้อยใจและพูดว่าลูกป้าเขาให้แม่เขาหมดเลยนะ ซึ่งเราก็เลยคิดว่าบางครั้งเขาน่าจะเห็นใจลูกเขาบ้างค่ะ
และล่าสุดแฟนเราจะกลับบ้านเดือนละ1ครั้งเพราะค่าเดินทางค่าน้ำมันค่อนข้างแพงด้วยต้องคอยเซฟเงิน เราอยู่กันคนละบ้าน เขากลับมาถึงบ้านมืดๆวันศุกร์ก็จะแวะมาหาเราแปปเดียวประมาณ 30 นาทีได้ค่ะหรือบางครั้งก็ไม่ได้แวะถ้าถึงดึก ส่วนวันเสาร์เราทำงานเขาก็จะอยู่บ้านตลอด จะมาหาเราอีกทีก็มืดๆเพื่อออกมาหาอะไรทานเล่น และพ่อแม่เขาก็จะนอนไวด้วย แล้วหาอะไรทานเสร็จก็กลับบ้านใครบ้านมันค่ะ พอวันอาทิตย์เขาต้องเดินทางกลับค่ะ เขาก็จะมาหาเราช่วงบ่ายๆและตอนเย็นก็เดินทางกลับ ค่ะ
แล้วแม่เขาก็โทรไปร้องไห้กับเขาบอกว่าน้อยใจเขาที่เขาสนใจและมีเวลาให้กับเขาไม่มีเวลาให้แม่เลย
คือเราก็เลยรู้สึกสงสารแฟนนะคะแฟนเราก็พยายามอธิบายแล้วแต่แม่เขาจะไม่ค่อยรับฟัง ต่อให้มาพูดทีหลังตอนอารมณ์เย็นลงเขาก็ไม่ฟังค่ะ เราก็เลยรู้สึกอึดอัดค่ะเหมือนเราเป็นตัวปัญหาที่ทำให้เขารู้สึกน้อยใจ แต่เราก็พยายามคิดในแง่ดีว่าแม่ก็รักลูกหวงลูกเป็นปกติเพราะพ่อแม่รักลูกเหมือนกันแต่บางครั้งเราคิดว่ามากไปหาือเปล่าเราต้องทำหรือแก้ปัญหายังไงกับส่วนนี้ให้ดีขึ้นดีคะ
เจอแม่แฟนแบบนี้ควรทำตัวยังไงดี
คือเรื่องมีอยู่ว่า เรากับแฟนคบกันมาเป็น10ปีแล้วค่ะ มีแพลนจะแต่งงานเร็วๆนี้ด้วย แต่เรา2คนแยกกันอยู่นะคะเพราะพ่อเราหัวโบราณหน่อยไม่โอเคที่จะให้อยู่ก่อนแต่งเราเลยแค่ไปมาหาสู่กัน ตอนนี้เราอายุจะเข้าเลข 3 แล้วค่ะ
คือเราต้องบอกก่อนว่าเราอาจจะมีความคิดเด็กยุคใหม่หน่อย และพยายามเข้าใจหัวอกคนเป็นแม่แล้วจริงๆค่ะ แต่บางครั้งเราแค่คิดว่าบางครั้งมันมากเกินไปจนเราอึดอัดหรืออาจเป็นเพราะเราไม่ได้ถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้นเราเลยอึดอัดกับมันแต่เราก็พยายามปรับให้เข้ากับเขามาตลอดค่ะ
ต้องบอกก่อนว่าเคสเราไม่ใช่แม่แฟนไม่ชอบเรานะคะแต่เป็นเคสประมาณแม่หวงลูก(กลัวโดนแย่งความรัก ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ) เพราะ2ครอบครัวเราร่อนข้างสนิทกันค่ะพ่อแม่เขาจะมาพูดคุยกับบ้านเรามาหาบ่อยๆเลย เราก็พยายามไปหาครอบครัวแฟนเราบ่อยๆไปทำกิจกรรมไปเที่ยวไปกินข้าวกับครอบครัวเขาบ่อยมาก
แต่เรื่องมีอยู่ว่า เวลาแฟนเรามาหาเราไปเที่ยวตจว.กับเรา หรือมีการออกไปนอกบ้านกัน เขาจะมีการแซะลูกเขาบ่อยๆว่าติดแต่เมีย มีเวลาไปไหนแต่กับเมีย เราพบเจอคำพูดนี้มาตั้งแต่คบกันแรกๆ ช่วงแรกๆเราก็พยายามปรับตัวทุกอย่างค่ะ เข้าหาแม่เขาตลอด แต่บางครั้งเราก็อยากมีเวลาส่วนตัวกับแฟนบ้างเท่านั้นค่ะ
หรือบางครั้งที่แฟนซื้อของขวัญให้เรา ซื้ออะไรให้เราแม่เขาก็จะน้อยใจอยากได้บ้าง แต่ไม่ใช่ว่าแฟนเราไม่ซื้ออะไรให้แม่เขานะคะ เขาซื้อให้ตลอดในวันสำคัญหรือเห็นอะไรที่แม่เขาน่าจะชอบหรือแม่อยากได้อะไรก็จะหาซื้อให้เราก็ช่วยเขาเลือกซื้อและช่วยออกเงินให้ตลอดค่ะ
และเรื่องเงินเดือน ตอนนี้แฟนเราเพิ่งเปลี่ยนงานใหม่ค่ะเงินเขาเลยน้อยลง และต้องไปทำงานต่างจังหวัด เขาก็ค่าใช้จ่ายค่อนข้างเยอะด้วย บางเดือนเราต้องช่วยเขาออกค่ากินด้วยซ้ำค่ะ แต่แม่เขาก็มักจะขอเงินเขาตลอดไม่ใช่ว่าแม่เขาไม่มีเงินนะคะ ค่อนข้างมีเลยค่ะเพราะปล่อยเงินกู้ด้วยและยังมีรายได้ส่วนอื่นด้วย เขาก็บอกแม่เขาอธิบายในส่วนเงินว่าเขาไม่พอที่จะให้แม่ตลอดแม่เขาก็ชอบน้อยใจและพูดว่าลูกป้าเขาให้แม่เขาหมดเลยนะ ซึ่งเราก็เลยคิดว่าบางครั้งเขาน่าจะเห็นใจลูกเขาบ้างค่ะ
และล่าสุดแฟนเราจะกลับบ้านเดือนละ1ครั้งเพราะค่าเดินทางค่าน้ำมันค่อนข้างแพงด้วยต้องคอยเซฟเงิน เราอยู่กันคนละบ้าน เขากลับมาถึงบ้านมืดๆวันศุกร์ก็จะแวะมาหาเราแปปเดียวประมาณ 30 นาทีได้ค่ะหรือบางครั้งก็ไม่ได้แวะถ้าถึงดึก ส่วนวันเสาร์เราทำงานเขาก็จะอยู่บ้านตลอด จะมาหาเราอีกทีก็มืดๆเพื่อออกมาหาอะไรทานเล่น และพ่อแม่เขาก็จะนอนไวด้วย แล้วหาอะไรทานเสร็จก็กลับบ้านใครบ้านมันค่ะ พอวันอาทิตย์เขาต้องเดินทางกลับค่ะ เขาก็จะมาหาเราช่วงบ่ายๆและตอนเย็นก็เดินทางกลับ ค่ะ
แล้วแม่เขาก็โทรไปร้องไห้กับเขาบอกว่าน้อยใจเขาที่เขาสนใจและมีเวลาให้กับเขาไม่มีเวลาให้แม่เลย
คือเราก็เลยรู้สึกสงสารแฟนนะคะแฟนเราก็พยายามอธิบายแล้วแต่แม่เขาจะไม่ค่อยรับฟัง ต่อให้มาพูดทีหลังตอนอารมณ์เย็นลงเขาก็ไม่ฟังค่ะ เราก็เลยรู้สึกอึดอัดค่ะเหมือนเราเป็นตัวปัญหาที่ทำให้เขารู้สึกน้อยใจ แต่เราก็พยายามคิดในแง่ดีว่าแม่ก็รักลูกหวงลูกเป็นปกติเพราะพ่อแม่รักลูกเหมือนกันแต่บางครั้งเราคิดว่ามากไปหาือเปล่าเราต้องทำหรือแก้ปัญหายังไงกับส่วนนี้ให้ดีขึ้นดีคะ