เดินต่อไปเนอะ เธอเก่งอยู่แล้ว

(ขอระบายหน่อยคับไม่รู้จะระบายให้ใครฟังเขาคงเบื่อผมหมดแล้ว อ่านไปงงไปไม่ต้องสงสัยน่ะคับพึงหัดเขียน) เริ่มต้นหลังจากที่ผมเรียนจบมาประมาณปีกว่าก็ทำงานแล้วเจอเธอและเราสองก็รักกัน คบกัน ดูใจกัน พร้อมวางแผน

สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กหนุ่มวัยเพียง15ปี เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอล ปีหน้าตั้งใจจะเข้าโรงเรียนกีฬาให้ได้ครับ แต่ผมมีเรื่องหนักใจอยู่อย่างนึง ผม ดันมีความรักซะก่อน เอาจริงๆผมคุยกับเพื่อนต่างโรงเรียนคนนี้มา2ปี

สู้ๆนะหลายๆคนที่กำลังโดนบูลี่ นี่เคยอยู่จุดนั้นเหมือนกัน แต่เราสู้คนไงเราบูลี่กลับมีไรให้บูลี่บูลี่หมดไม่ยอมแล้วมันก็หายไปกันหมดเลยมันได้ผลลองเปิดใจสู้คนดู เสียงดังใส่มันเลยมันเป็นวิธีง่ายๆที่ได้ผลระย

คิดถึงเขามาก แต่ทำอะไรไม่ได้ บอกใครไม่ได้ ยิ่งเห็นเขาทุกข์ใจกับคนรักปัจจุบัน ยิ่งรู้สึกแย่ จะเข้าไปพูดอะไรมากก็ไม่ได้ เพราะเรามันคืออดีตไปแล้ว ผ่านไปก็หลายปีแล้ว แต่เวลาไม่ช่วยให้ลืมเธอจริงๆ พยายามคิด

คือช่วอจะเรียนวนนจบละค่ะกำลังจะไปมหาลัยเราทนกับครอบครัวมานานมากแต่คนที่เราไม่สบายใจมที่สุดดทคือแม่ของเราเค่ะเราเปรู้สึกไม่ค่อยสนิทกับแม่เลยอาจจเพราะโดนเลี้ยงดูมากับตายายตั้งแต่เด็กๆแต่พอโตขึ้นแม่ก็พาม

เราไม่เคยมีแฟนนะคะ แต่พ่อแม่เปิดกว้างอนุญาตให้มีได้เพราะเราโตแล้วด้วย แต่ย่าเราแกปลูกฝังกับเรามาแต่เด็กไปว่า ผู้ชายน่ากลัวไม่ควรคบด้วย แต่แม่ก็สอนอีกแบบคือให้้เลือกคบไม่ใช่ไม่คุยเลย เพื่อนผู้ชายเราก็ม