เดินต่อไปเนอะ เธอเก่งอยู่แล้ว

(ขอระบายหน่อยคับไม่รู้จะระบายให้ใครฟังเขาคงเบื่อผมหมดแล้ว อ่านไปงงไปไม่ต้องสงสัยน่ะคับพึงหัดเขียน) เริ่มต้นหลังจากที่ผมเรียนจบมาประมาณปีกว่าก็ทำงานแล้วเจอเธอและเราสองก็รักกัน คบกัน ดูใจกัน พร้อมวางแผน

สวัสดีครับ ผมเป็นเด็กหนุ่มวัยเพียง15ปี เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอล ปีหน้าตั้งใจจะเข้าโรงเรียนกีฬาให้ได้ครับ แต่ผมมีเรื่องหนักใจอยู่อย่างนึง ผม ดันมีความรักซะก่อน เอาจริงๆผมคุยกับเพื่อนต่างโรงเรียนคนนี้มา2ปี

สู้ๆนะหลายๆคนที่กำลังโดนบูลี่ นี่เคยอยู่จุดนั้นเหมือนกัน แต่เราสู้คนไงเราบูลี่กลับมีไรให้บูลี่บูลี่หมดไม่ยอมแล้วมันก็หายไปกันหมดเลยมันได้ผลลองเปิดใจสู้คนดู เสียงดังใส่มันเลยมันเป็นวิธีง่ายๆที่ได้ผลระย

คิดถึงเขามาก แต่ทำอะไรไม่ได้ บอกใครไม่ได้ ยิ่งเห็นเขาทุกข์ใจกับคนรักปัจจุบัน ยิ่งรู้สึกแย่ จะเข้าไปพูดอะไรมากก็ไม่ได้ เพราะเรามันคืออดีตไปแล้ว ผ่านไปก็หลายปีแล้ว แต่เวลาไม่ช่วยให้ลืมเธอจริงๆ พยายามคิด

สวัสดีค่ะ พึ่งจะเคยเขียนกระทู้ครั้งแรก อ่านแล้วไม่เข้าใจยังไงขออภัยด้วยค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าเรา ชอบงานสายศิลปะมากๆเลยเลือกทำงานสายนี้ แล้วช่วงครึ่งปีมาเราเบื่อการทำงานวาดภาพมาก แต่ยังคงวาดอยู่เพราะมันท

คือช่วอจะเรียนวนนจบละค่ะกำลังจะไปมหาลัยเราทนกับครอบครัวมานานมากแต่คนที่เราไม่สบายใจมที่สุดดทคือแม่ของเราเค่ะเราเปรู้สึกไม่ค่อยสนิทกับแม่เลยอาจจเพราะโดนเลี้ยงดูมากับตายายตั้งแต่เด็กๆแต่พอโตขึ้นแม่ก็พาม

ตั้งแต่ลิเวอร์พูลได้แชมป์ เสียเงินซื้อทั้งเสื้อ ทั้งของใช้ที่มีตราลิเวอร์พูล ซื้อแบบ ไม่เบื่อ เห็นอะไรสีแดงๆ มีสัญลักษณ์ของลิเวอร์พูล ไม่ได้เลย ต้องจัดๆ แต่ตอนนี้.....เสื้อที่ซื้อ ก็เอามาใส่นอน ไม่ใส่

หลังจากที่ฉันตัดสินใจลาออกจากงานประจำ ความว่างเปล่าก็เทเข้ามาในชีวิตอย่างไม่ทันตั้งตัว ฉันเคยคิดว่าการลาออกจะพาชีวิตไปสู่จุดที่สิ้นหวังจะจางหายไป แต่ความจริงกลับไม่ได้ง่ายอย่างนั้น ความสิ้นหวังยังคงอย

แฟนผมเป็นคนค่อนข้างคิดมากและงี่เง่า เธอชอบบอกเลิกผม ไล่ผมไปให้ไกลๆบ่อยๆ บางทีเธอก็บอกว่า ไม่อยากให้ผมต้องมาพยายามทำไรเพื่อเธอ แต่ผมทำไปเพราะอยากทำให้ทั้งนั้น ผมอยากให้เธอมีความสุขทุกๆวัน วันแรกที่ขอเป