ทนความเฉยชาเขาไม่ไหว จนบอกเลิกเขา แต่ยังเป็นห่วงเขา กลัวเขาเสียใจ จะทำยังไงดี

ผมกับแฟนคบกันได้ประมาน8เดือน ไม่ได้อยุ่ด้วยกันเพราะอยุ่ห่างกันไกลมาก เคยเจอกัน2ครั้ง แต่ก่อนหน้านั้นก็รุ้จักกันมา2-3ปีแล้วเจอกันในเกมแล้วก็ห่างกันไป จนบังเอิญมาเจอกันในเกมอีก ผมไม่ได้จีบเขาแต่คุยทะลึ่งๆกัน จนผมไปหาเขาแล้วก็มีอะไรกัน หลังจากผมกลับมา แรกๆก็คุยกันทุกวัน ส่วนมากเขาจะโทรมา เหมือนเขาชอบผมมาก จนหลังๆเขาเริ่มทำตัวเหินห่างไม่เหมือนเดิม มันเหมือนเขาไม่ค่อยแคร์ความรุ้สึกผม ผมทักไปเขาอยากตอบก็ตอบ บางทีอ่านก็ไม่ตอบ โทรไปก็บอกจะนอนแล้ว เขาอยากคุยเขาจะทักมาเอง ผมเริ่มสงสัยว่าเขามีคนอื่นรึป่าว แต่เขาก็บอกไม่มี ( ผมเคยบอกเขาไว้ว่าถ้ามีใครให้บอก ผมพร้อมถอย จะไม่ว่าไม่โกรธ ถ้าบอกเลิกผมก่อน เพราะเข้าใจว่าเราอยุ่ห่างไกลกัน เป็นครอบครัวไม่ได้ ) แต่เขาก็ยืนยันว่าไม่มีใคร ผมถามเขาว่ารักผมมั้ย เขาก็ตอบว่าไม่รุ้ ว่ารักไหม เขาบอกเขาเจ็บกับความรักมาเยอะจนรุ้สึกเฉยๆ เขาคิดว่าถ้ารุ้สึกดีก็อยุ่ ไม่สบายใจก็ถอยออกมา แล้วเขาก็ทำตัวตามอารมของเขา จนสุดท้ายผมทนไม่ไหว บอกเลิกเขา เพราะรุ้สึกว่าผมแคร์เขาอยุ่ฝั่งเดียว เขาก็ตอบok ไม่ด่า ไม่ว่า ไม่ถามเหตุผลด้วย ซึ่งมันก็ควรจะจบ แต่ประเด็นคือ ผมเป็นห่วงเขา อยากรุ้ว่าเขารุ้สึกยังไงกันแน่ เพราะเราไม่ได้ทะเลาะกันก่อนที่ผมบอกเลิก ผมไม่รุ้ว่าเขาจะรุ้สึกยังไง ผมกลัวเขาเสียใจ เป็นห่วงเขา ผมควรทำไงดี ใจอยากจะไปง้อเขา แล้วทนคบกันไปแบบนั้นรอจนกว่าเขาจะบอกเลิกผมเอง ดีไหม หรือปล่อยให้เวลามันผ่านไป จนลืมๆกันไปเอง