แสงระวี บทที่.... 27

- ในห้องสี่เหลี่ยมที่ไร้หน้าต่างและประตู - มีเพียงแสงสลัวจากอดีต - ที่ลอดผ่านรอยแยกของความทรงจำ - เราต่างเป็นทั้ง "นักโทษ" และ "ผู้คุม" - ของหัวใจตัวเอง - กุญแจถูกโยนทิ้งไปตั้งแต

สวัสดีครับ ผมอยากลองเล่าเรื่องเรื่องสั้นๆ ฝึกความคิดสร้างสรรค์เชิงเรื่องเล่าและงานเขียนหรือดัดแปลงสิ่งที่เป็นดั่งเดิม อย่างการเล่าใหม่หรืออะไรแบบนี้ อารมณ์เหมือน ครีปี้พาสตา ในเรื่องเล่าสยองขวัญต่

สองพี่น้องออกผจญภัยล่องเรือไปหาเกาะเพื่อหาไข่มุก จำรายละเอียดตัวละครมากไม่ได้ จำได้แม่นคือชาวพื้นเมืองผิวดำตัวใหญ่ ชื่อว่า โอโม่ อ่านมาเมื่อราวๆ 17 ปีที่แล้ว ตามหามาหลายปีมาก เพราะตอนจบปูทางไปสู่ภาคต่

คือ เราแต่งนิยาย เรื่องหนึ่งอยู่แต่เราคิดพล็อตเรื่อง โครงสร้าง บทพูด และก็ฉากแต่ละตอนเอง แต่เราแค่บรรยายไม่ถูก/ไม่เป็น เลยให้AI ช่วยบรรยายให้ ถือว่าเป็นงานของเราไหมคะ เห็นเขาถกเถียงกันเรื่องการใช้AIแต

ต่อจากตอนที่สี่ค่ะ https://m.pantip.com/topic/44038270 พอชาวบ้าน และสามีของนันทนาได้ยินแบบนี ้เจอตำรวจเลยรีบหนีกันไปหมด ครูแสงดาวและ นันทนาเลยรอดตัวไป ภายหลังครูแสงดาวจึงทราบว่า ตำรวจที่มาช่วยเธอชื่อ