โคราชา...น้ำตานอง//มู่ยู่ ผู้โศกเศร้า😢😢😢😢😢

สะอื้นอั้นกลั้นโศกวิโยคซ้อน ดั่งไฟรอนร้อนรุมสุมทรวงเศร้า สะทกถอนสะท้อนสั่นมิบรรเทา ดั่งไฟเร้าแรงร้อนซ่อนไฟรุม เก็บกลืนกลั้นอั้นอกสะทกสะท้าน ร้าวดวงมานรานรอนดังฟอนสุม หักอาลัยไม่หายกลายเกาะกุม น้ำตาชุ

เทวษร่ำกล้ำโศกวิโยคแสน ทั้งดินแดนแคว้นไทยไห้โศกศัลย์ ด้วยอาลัยสิ้นแล้วองค์ราชันย์ สู่สวรรคาลัยในวิมาน ดั่งดวงใจถูกพรากกระชากผึง ดั่งถูกดึงดวงฤทัยไปเผาผลาญ ดั่งถูกเข็มแทงทะลุทุกดวงมาลย์ ดั่งวิกาลมืดดั

0 อุษากาลทาบถิ่น .. ยามสิ้นฝน เวียนรอบดับมืดหม่นให้ป่นหาย บทเพ-ลาลมล่อง .. วันผ่องพราย เริ่มพร้อมปลายปีกวิหคที่โบกบิน 0 ทานตะวันช้อยช่อ .. ขึ้นรอแดด ที่จะแวดล้อมสู่ .. ไม่รู้สิ้น หอมเกสรเพรียกผชุมปีกภ

Hamnet: เมื่อ "ความตาย" กลายเป็นอมตะ ผ่านหยดน้ำตาและปลายปากกา หาก Hamlet คือบทละครที่ตั้งคำถามถึงการมีอยู่และการดับสูญ (To be, or not to be) ภาพยนตร์เรื่อง Hamnet ก็คือคำตอบของคำถามนั้นในมุ

0 เจ้าอ่อนเอย .. คำกระซิบจากลิบโลก หวังคอยโยกคลอนจิต .. ให้คิดถึง ด้วยว่าทุกความคำ .. พี่-รำพึง แต้ม-หวานซึ้งทุกวรรคอย่างพรักพร้อม 0 ดวงใจพี่ .. ความวอน .. ออดอ้อนคือ การยุดยื้อผ่านถ้อย .. ให้คอยกล่อม

0 เกิดขึ้นแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ หรือคงอยู่นับนานแต่กาลไหน รู้แต่ว่าหยอกยั่วกับหัวใจ จนอ่อนไหวอ่อนหวานมานานครัน 0 กุหลาบแดงช้อยช่อขึ้นรอแดด เพื่อคอยแวดล้อมใจผู้ใฝ่ฝัน มอบ-รับความอาลัยมีให้กัน กลีบดอกนั้นก

O รูปเอย .. รูปแพงเจ้า ค่ำจดเช้าแต่ละห้อยเฝ้าคอยเห็น ในดวงจิตเหงาเงียบก็เพียบเพ็ญ ความเอื้อเอ็นดูล้ำ .. คอยค้ำคา O เคยหรือใจ-หยุดคิด-แม้นิดหนึ่ง หยุดซาบซึ้งความวอน .. ออดอ้อนหา ทุกหลับฝัน .. คำนึงก็ตร