ผมนาย สุรินทร์
เรื่องเหตุการณ์วันหนึ่งของเดือนรอมฎอน คืน1 ประมาณกลางๆเดือนรอมฎอนผมตื่นนอนในบ้านของภรรยาซึ่งเป็นที่อยู่ของผมในตอนนั้น ก็เห็นภรรนอนยุวข้างๆจากนั้นผมลุกขึ้นโทรหาเพื่อนบอกว่าซื้อข้าวให้3ห่อมาให้ผมหน่อย จากนั้นผมไปที่หน้าต่างซึ่งตอนนั้นท้องฟ้ามืดสนิดทันใดนั้นได้เห็นบางอย่าง
ที่คล้ายเมฆ รูปลักษณ์ คล้ายนกซึ่งตัวใหญ่มาก ซึ่งมีปีกกว้างมากแต่ตัวไม่ใช่นก ลำตัวนั้นไม่สามารถบอกได้แต่ทั้งตัวสว่างจ้ามากนี่แหละที่ผมบอกว่าเหมือนเมฆแต่ไม่ใช่เพราะเมฆจะสว่างแบบนั้นต้องได้รับแสงอาทิตย์ถึงจะสวางจ้าได้ จากนั้นผมก็มองทางอื่นไม่มีเมฆไหนเลยนอกจากสิ่งนี้กำลังกางปีกบินอยู่ มาจากทางทิศตะวันตกกางปีกลอยไปสู่ทิศตะวันขึ้นใน ระหว่างนั้นมันได้สยายปีก1ทีทันใดนั้นน้ำจากตัวสิ่งนั้นได้กระจายเหมือนฝนตกแต่น้ำนี้ มีแสงสีส้มแสดจ้า จากนั้นได้หยดลงมาที่บ่าของผม1หยดไม่รู้หยดมาได้ยังไง
ทันใดนั้นตัวผมรู้สึกตัวเบามากเหมือนลอยได้เลยและ1หยดนั้นคลุมตัวทำให้เปียกไปทั้งตัวจากนั้นผมก็มองดูรอบๆน้ำกำลังท่วมห้องผมคิดในใจน้ำเข้ามาได้ไง แต่น้ำที่ตกมานี้เมื่อหยดลงพื้นกลายเป็นน้ำใสธรรมดาไม่มีแสงสีส้มจากนั้นผมมองภรรยาผมที่นอนยุวบนเตียงและผมได้เจอแก้วเหล็กใบ1จึงไปเอาเพื่อหวังจะเก็บน้ำแสงสีส้มนี้แต่น้ำไม่ลงแก้วผมจึงวางข้างหน้าต่างแต่พอน้ำ1หยดลงมาในแก้วกลับทำให้แก้วนั้นล่มทุกครั้งเหมือน1หยดน้ำมีน้ำหนักเยอะทำให้แก้วล่มได้จากนั้นได้หันไปมองสิ่งนั้นที่กำลังกางปีกลอยไปจนเกือบสุดขอบเพื่อนผมก็มาเคาะประตูแล้วก็เรียก แต่ผมก็พยายามบอกแปป1 จากนั้นเคาะครั้งที่2-3เหมื่อนครั้งแรกทั้งหมดจนสิ่งนั้นไปสุดขอบฟ้าผมเดินไปจับลูกบิดเพื่อเปิดประตูกลายเป็นว่าผมตื่นขึ้นมาและมองไปรอบๆน้ำไม่ท่วมแต่อย่างอื่นสภาพเดิมหมด
ผมไปเปิดประตูผมได้ถามเพื่อน
ว่าเค้าเรียกผมกี่ครั้งในครั้งเรียกแบบไหนซึ่งผมบอกก่อนเค้าตอบเค้าว่าจริง การเคาะของเค้า การเรียกของเค้า แต่ผมยัง งงยุวทำไมฝันนั้นเหมือนจริงมากถ้าเป็นความฝัน แต่ผมตื่นแล้วลุกไปโทรหาเพื่อนไปนอนตอนไหนถ้าผมยังไม่ตื่นเพื่อนผมมาได้ยังไง จากนั้นเรื่องราวนั้นก็ได้เล่าให้2คนฟังเพื่อนกับภรรยาแต่ทุกคนก็บอกไม่มีไรหรอกมั่ง ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรแล้ว ก่อนอื่นจะเล่าสิ่งที่เกิดในปีนี้ เงินที่มีมากของผมไม่รู้ไปให้น้ายืมได้ไงยอมให้ง่ายมากเงินสำหรับเตรียมจะซื้อบ้านแต่เงินยังไม่ครบ กลับกลายเป็นว่าเงินนั้นได้ให้เค้าไปหายในพริบตา ซึ่งตอนนั้นรับไม่ได้ต่อมาจึงคิดว่าอัลลอฮคงจะยึดรุสกีนี้ไป
ต่อจากเรื่องเดิม จากนั้นได้มีความรู้เข้ามายังสมองโดยที่เราไม่เคยเรียนรู้มาก่อนซึ่งตัวเรานั้นเข้าใจแต่จะบอกไม่ได้ไม่เข้าใจในสิ่งที่จะบอก และความรู้ที่ได้มีหลายๆแขนงเมื่อจบ1จะได้ความพิเศษ1อย่างเช่นความรู้ในแขนงนี้เรียกว่าความลับจากที่มา ความพิเศษ สามารถมองเห็นสิ่งซ้อนเร้นได้ ทั้งหมดที่ผมได้มาที่จำได้4ความพิเศษ
2)สามารถมองเห็นอนาคตได้แม้แต่ของตัวเอง
3)สามารถเข้าใจในสิ่งที่เค้าไม่พูดหรือพูดอย่างใจอย่าง
4)สามารถรู้ว่าคนนี้นั้นเป็นคนแบบไหนยังไง
ซึ่งความพิเศษ3อย่างแรกคือ1-2-3 ทำให้ผมเจ็บปวดมาก
ที่มากที่สุดคือ การเห็นอดีต-อนาคต ผมเห็นอดีต-อนาคตก็ไม่รู้ได้ในตัวภรรยาของผมว่าเค้านั้นมีชู้ และผมก็ได้บอกเค้าถึงการเห็นนี้ เค้าจึงโกรธผมมาก
แต่ผมได้บอกเธอว่าถ้าเรื่องนี้เกิดแล้วผมจะไม่ว่าอะไร แต่ถ้ายัง ได้โปรดอย่าทำแบบนี้กับผม
ในที่สุดเรื่องนี้ก็เกิดขึ้น
นี่เป็นเพียงสิ่งเร้นลับ แต่ความรู้
มีค่ากว่านี้เยอะมาก ได้รู้เยอะมากและรู้ด้วยว่าโลกนี้สถานการณ์คือช่วงไหน ความผิดพลาดทางศาสนาที่สอนมา
เรามาจากไหน เราอยู่ส่วนไหน
ต่อมา ความรู้ได้หลั่งเข้ามา
ในช่วงนั้นทำเอาผมไม่ออกไปไหนเลยจนทำให้ทั้งบ้านของผมและคนทางบ้านเมียผมคิดในใจ
ว่าผมเสียสติไปแล้ว แต่ผมก็เข้าใจ เพราะเค้าไม่รู้ แต่คนรู้ต้องยอมรับ ต่อมาตัวเราเหมือนเก่งไปซะทุกอย่าง ไม่ว่าด้านใดก็ตาม เขียนอะไรต่อไรเป็นว่าเล่น แต่เราเข้าใจว่าคืออะไรแต่คนอื่นไม่เข้าใจ จากนั้นอยู่มาวันหนึ่งได้รู้ว่าสิ่งนี้หรือความรู้จะหายไป และเจ้าจงค้นหาสิ่ง1
แล้วความรู้นี้จะกลับมา ซึ่งตอนนั้นทำผมใจหายมาก ผมพยายามสอนภรรยาสอนเพื่อน
แต่ทุกคนไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูด
จากนั้นความรู้ได้หายไป จนวัน1
ผมได้เรียนวิชา1พร้อมวิชา1 คือ
1ฮูก่มอากาลและอาดับ2ซีฟัต20
ซึ่งผมตกใจทำไมก่อนหน้านี้ผมไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ต่อมาในปีนี้
คือปี63 หลังจากวันเกิดครบ27ปี
ความรู้นั้นได้กลับมาเพียงเพราะน้องผมถามคำถามแล้วผมตอบ และก็แย้งกันน้องได้เอา1อายะหในอัลกุรอ่าน แต่ผมดูเนื่อหาจริงๆไม่ใช่หมายถึงคำแปลแต่อัลลอฮตรัส เพื่อสื่อบางอย่างในคำนั้น และจากนั้น
ความรู้ก็เข้ามาทำให้ผมรู้สึกได้ว่านี่เป็นความรู้ที่เราเคยได้ในครั้งก่อนแท้จริงแล้วความรู้ถูกปิดกันเสมือนผ้าบางๆเท่านั้นเองแต่ครั้งนี้ ความรู้มาแบบนิดเดียวเหมือนให้เราค้นหาใน1เรื่องยังมาไม่เต็ม แต่ผมยังไม่พร้อม. ใครช่วยบอกผมหน่อยได้ไหม
สำหรับ นักวิชาการทั้งหลายช่วยตอบผมที
เรื่องเหตุการณ์วันหนึ่งของเดือนรอมฎอน คืน1 ประมาณกลางๆเดือนรอมฎอนผมตื่นนอนในบ้านของภรรยาซึ่งเป็นที่อยู่ของผมในตอนนั้น ก็เห็นภรรนอนยุวข้างๆจากนั้นผมลุกขึ้นโทรหาเพื่อนบอกว่าซื้อข้าวให้3ห่อมาให้ผมหน่อย จากนั้นผมไปที่หน้าต่างซึ่งตอนนั้นท้องฟ้ามืดสนิดทันใดนั้นได้เห็นบางอย่าง
ที่คล้ายเมฆ รูปลักษณ์ คล้ายนกซึ่งตัวใหญ่มาก ซึ่งมีปีกกว้างมากแต่ตัวไม่ใช่นก ลำตัวนั้นไม่สามารถบอกได้แต่ทั้งตัวสว่างจ้ามากนี่แหละที่ผมบอกว่าเหมือนเมฆแต่ไม่ใช่เพราะเมฆจะสว่างแบบนั้นต้องได้รับแสงอาทิตย์ถึงจะสวางจ้าได้ จากนั้นผมก็มองทางอื่นไม่มีเมฆไหนเลยนอกจากสิ่งนี้กำลังกางปีกบินอยู่ มาจากทางทิศตะวันตกกางปีกลอยไปสู่ทิศตะวันขึ้นใน ระหว่างนั้นมันได้สยายปีก1ทีทันใดนั้นน้ำจากตัวสิ่งนั้นได้กระจายเหมือนฝนตกแต่น้ำนี้ มีแสงสีส้มแสดจ้า จากนั้นได้หยดลงมาที่บ่าของผม1หยดไม่รู้หยดมาได้ยังไง
ทันใดนั้นตัวผมรู้สึกตัวเบามากเหมือนลอยได้เลยและ1หยดนั้นคลุมตัวทำให้เปียกไปทั้งตัวจากนั้นผมก็มองดูรอบๆน้ำกำลังท่วมห้องผมคิดในใจน้ำเข้ามาได้ไง แต่น้ำที่ตกมานี้เมื่อหยดลงพื้นกลายเป็นน้ำใสธรรมดาไม่มีแสงสีส้มจากนั้นผมมองภรรยาผมที่นอนยุวบนเตียงและผมได้เจอแก้วเหล็กใบ1จึงไปเอาเพื่อหวังจะเก็บน้ำแสงสีส้มนี้แต่น้ำไม่ลงแก้วผมจึงวางข้างหน้าต่างแต่พอน้ำ1หยดลงมาในแก้วกลับทำให้แก้วนั้นล่มทุกครั้งเหมือน1หยดน้ำมีน้ำหนักเยอะทำให้แก้วล่มได้จากนั้นได้หันไปมองสิ่งนั้นที่กำลังกางปีกลอยไปจนเกือบสุดขอบเพื่อนผมก็มาเคาะประตูแล้วก็เรียก แต่ผมก็พยายามบอกแปป1 จากนั้นเคาะครั้งที่2-3เหมื่อนครั้งแรกทั้งหมดจนสิ่งนั้นไปสุดขอบฟ้าผมเดินไปจับลูกบิดเพื่อเปิดประตูกลายเป็นว่าผมตื่นขึ้นมาและมองไปรอบๆน้ำไม่ท่วมแต่อย่างอื่นสภาพเดิมหมด
ผมไปเปิดประตูผมได้ถามเพื่อน
ว่าเค้าเรียกผมกี่ครั้งในครั้งเรียกแบบไหนซึ่งผมบอกก่อนเค้าตอบเค้าว่าจริง การเคาะของเค้า การเรียกของเค้า แต่ผมยัง งงยุวทำไมฝันนั้นเหมือนจริงมากถ้าเป็นความฝัน แต่ผมตื่นแล้วลุกไปโทรหาเพื่อนไปนอนตอนไหนถ้าผมยังไม่ตื่นเพื่อนผมมาได้ยังไง จากนั้นเรื่องราวนั้นก็ได้เล่าให้2คนฟังเพื่อนกับภรรยาแต่ทุกคนก็บอกไม่มีไรหรอกมั่ง ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรแล้ว ก่อนอื่นจะเล่าสิ่งที่เกิดในปีนี้ เงินที่มีมากของผมไม่รู้ไปให้น้ายืมได้ไงยอมให้ง่ายมากเงินสำหรับเตรียมจะซื้อบ้านแต่เงินยังไม่ครบ กลับกลายเป็นว่าเงินนั้นได้ให้เค้าไปหายในพริบตา ซึ่งตอนนั้นรับไม่ได้ต่อมาจึงคิดว่าอัลลอฮคงจะยึดรุสกีนี้ไป
ต่อจากเรื่องเดิม จากนั้นได้มีความรู้เข้ามายังสมองโดยที่เราไม่เคยเรียนรู้มาก่อนซึ่งตัวเรานั้นเข้าใจแต่จะบอกไม่ได้ไม่เข้าใจในสิ่งที่จะบอก และความรู้ที่ได้มีหลายๆแขนงเมื่อจบ1จะได้ความพิเศษ1อย่างเช่นความรู้ในแขนงนี้เรียกว่าความลับจากที่มา ความพิเศษ สามารถมองเห็นสิ่งซ้อนเร้นได้ ทั้งหมดที่ผมได้มาที่จำได้4ความพิเศษ
2)สามารถมองเห็นอนาคตได้แม้แต่ของตัวเอง
3)สามารถเข้าใจในสิ่งที่เค้าไม่พูดหรือพูดอย่างใจอย่าง
4)สามารถรู้ว่าคนนี้นั้นเป็นคนแบบไหนยังไง
ซึ่งความพิเศษ3อย่างแรกคือ1-2-3 ทำให้ผมเจ็บปวดมาก
ที่มากที่สุดคือ การเห็นอดีต-อนาคต ผมเห็นอดีต-อนาคตก็ไม่รู้ได้ในตัวภรรยาของผมว่าเค้านั้นมีชู้ และผมก็ได้บอกเค้าถึงการเห็นนี้ เค้าจึงโกรธผมมาก
แต่ผมได้บอกเธอว่าถ้าเรื่องนี้เกิดแล้วผมจะไม่ว่าอะไร แต่ถ้ายัง ได้โปรดอย่าทำแบบนี้กับผม
ในที่สุดเรื่องนี้ก็เกิดขึ้น
นี่เป็นเพียงสิ่งเร้นลับ แต่ความรู้
มีค่ากว่านี้เยอะมาก ได้รู้เยอะมากและรู้ด้วยว่าโลกนี้สถานการณ์คือช่วงไหน ความผิดพลาดทางศาสนาที่สอนมา
เรามาจากไหน เราอยู่ส่วนไหน
ต่อมา ความรู้ได้หลั่งเข้ามา
ในช่วงนั้นทำเอาผมไม่ออกไปไหนเลยจนทำให้ทั้งบ้านของผมและคนทางบ้านเมียผมคิดในใจ
ว่าผมเสียสติไปแล้ว แต่ผมก็เข้าใจ เพราะเค้าไม่รู้ แต่คนรู้ต้องยอมรับ ต่อมาตัวเราเหมือนเก่งไปซะทุกอย่าง ไม่ว่าด้านใดก็ตาม เขียนอะไรต่อไรเป็นว่าเล่น แต่เราเข้าใจว่าคืออะไรแต่คนอื่นไม่เข้าใจ จากนั้นอยู่มาวันหนึ่งได้รู้ว่าสิ่งนี้หรือความรู้จะหายไป และเจ้าจงค้นหาสิ่ง1
แล้วความรู้นี้จะกลับมา ซึ่งตอนนั้นทำผมใจหายมาก ผมพยายามสอนภรรยาสอนเพื่อน
แต่ทุกคนไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูด
จากนั้นความรู้ได้หายไป จนวัน1
ผมได้เรียนวิชา1พร้อมวิชา1 คือ
1ฮูก่มอากาลและอาดับ2ซีฟัต20
ซึ่งผมตกใจทำไมก่อนหน้านี้ผมไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ต่อมาในปีนี้
คือปี63 หลังจากวันเกิดครบ27ปี
ความรู้นั้นได้กลับมาเพียงเพราะน้องผมถามคำถามแล้วผมตอบ และก็แย้งกันน้องได้เอา1อายะหในอัลกุรอ่าน แต่ผมดูเนื่อหาจริงๆไม่ใช่หมายถึงคำแปลแต่อัลลอฮตรัส เพื่อสื่อบางอย่างในคำนั้น และจากนั้น
ความรู้ก็เข้ามาทำให้ผมรู้สึกได้ว่านี่เป็นความรู้ที่เราเคยได้ในครั้งก่อนแท้จริงแล้วความรู้ถูกปิดกันเสมือนผ้าบางๆเท่านั้นเองแต่ครั้งนี้ ความรู้มาแบบนิดเดียวเหมือนให้เราค้นหาใน1เรื่องยังมาไม่เต็ม แต่ผมยังไม่พร้อม. ใครช่วยบอกผมหน่อยได้ไหม