เป็นกระทู้แรก รวบรวมความกล้าขอคำชี้แนะจากผู้รู้ค่ะ นั่งสมาธิแรก ๆ บริกรรม พุทโธ หลังๆ นั่งแล้ว บริกรรมได้ไม่เกิน 3-4 ครั้ง คำบริกรรมหาย ลมหายใจแผ่วหรือแทบหายไป มีแต่ความสงบ ไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ก็พยายามจะบริกรรม พุทโธอีก แต่ไม่ได้ หาไม่เจอ ก็สงบอยู่อย่างนั้น บางทีเหมือนหลับ พอรู้สึกตัวพยายามหาพุทโธอีก ได้ 3-4 ครั้ง พุทโธหายอีก ยังแต่ความสงบ บางทีก็เหมือนหลับ เป็นอย่างนี้ตลอด แก้อย่างไรดีคะ หรือกำลังสมาธิยังอ่อน นั่งแต่ละครั้งประมาณ 40 นาทีถึง 1 ชั่วโมง ออกจากสมาธิก็สงบดีค่ะ แต่บางครั้งก็ท้อเพราะวนเวียนไม่ไปไหนมาไหน
เคยมีประสบการณ์ฝึกนั่งสมาธิกำหนดลมหายใจเข้า เมื่อนานแล้ว เวลานั่งแล้วกำหนดลมหายใจเข้าออก พุทโธได้ดีมากค่ะ เวลาคำบริกรรมหายก็รู้ เวลาลมแผ่วก็รู้ จนกระทั่งในชีวิตประจำวัน บางครั้งคุยกับเพื่อนอยู่ ๆ ก็มีลมเข้ามาทางจมูกแล้วก็วิ่งวนอยู่ในร่างกาย เวลาลมเข้ามาจะรู้สึกเย็นและสงบ รับรู้ว่าลมวิ่งไปทั่วร่างกาย สักพักก็จะออกไป เคยเป็นแบบนี้อยู่สักพักค่ะ แม้จะพูดหรือกำลังกินข้าวก็เข้ามา สักพักก็ออกไป แต่ทุกวันนี้คำบริกรรมหายตั้งแต่เริ่มนั่งสมาธิแล้วค่ะ ขอคำชี้แนะจากท่านผู้รู้ด้วยขอบคุณค่ะ
คำบริกรรมหาย
เคยมีประสบการณ์ฝึกนั่งสมาธิกำหนดลมหายใจเข้า เมื่อนานแล้ว เวลานั่งแล้วกำหนดลมหายใจเข้าออก พุทโธได้ดีมากค่ะ เวลาคำบริกรรมหายก็รู้ เวลาลมแผ่วก็รู้ จนกระทั่งในชีวิตประจำวัน บางครั้งคุยกับเพื่อนอยู่ ๆ ก็มีลมเข้ามาทางจมูกแล้วก็วิ่งวนอยู่ในร่างกาย เวลาลมเข้ามาจะรู้สึกเย็นและสงบ รับรู้ว่าลมวิ่งไปทั่วร่างกาย สักพักก็จะออกไป เคยเป็นแบบนี้อยู่สักพักค่ะ แม้จะพูดหรือกำลังกินข้าวก็เข้ามา สักพักก็ออกไป แต่ทุกวันนี้คำบริกรรมหายตั้งแต่เริ่มนั่งสมาธิแล้วค่ะ ขอคำชี้แนะจากท่านผู้รู้ด้วยขอบคุณค่ะ