เหมือนพ่อจะรักครอบครัวใหม่มากจนลืมเรา

คือตอนนี้เราเรียนมหาลัยค่ะ เรารู้ว่าค่าใช้จ่ายมหาลัยก็เยอะอยู่แล้วนะคะ ซึ่งก่อนที่เราจะจบม.6 เราก็ชี้แจงพ่อไปหมดแล้วพ่อก็บอกโอเคไม่ต้องห่วงเราก็ถามพ่อตลอดถ้าค่าใช้จ่ายยังไม่คงตัวก็จะยังไม่เรียนต่อ พ่อก็บอกว่าให้เรียนไป พอเราเริ่มเข้ามหาลัยทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป คือพ่อเราแต่งงานใหม่นานแล้วนะคะ แม่เลี้ยงก็มีลูกติดมา พ่อเริ่มบ่นเริ่มว่าเราว่าเราใช้เงินไม่ประหยัด คือเราขอครอบครัวสัปดาห์ละ 500เองค่ะ เราไม่ขอเยอะ แต่มีปู่กับย้าคอยโทรมาหาแกก็จะให้บ้างค่ะไม่ได้ให้ตลอด พ่อก็บ่นว่าใช้เงินเปลืองเป็นภาระพ่อมาก เราแบบจุกเลยค่ะ พ่อกับแม่เลี้ยงบอกให้เราหางานทำลดภาระหน่อย เราก็ทำนะคะ แต่เราแอบน้อยใจค่ะที่ลูกติดแม่เลี้ยงเราสบายมากเลย ลูกติดแม่เลี้ยงเราจะขึ้น ม.1 ค่ะ ได้เงินใช้วันละ 2-3 ร้อย เราขอแค่อาทิตย์ละ 500 ต่างกันมากค่ะ เรามาเรียนต่างจังหวัดนะคะลืมบอกไป เราก็ทำงานพาร์ทไทม์ มันก็ได้ไม่มาก เราก็เก็บเงินไว้บางส่วนแต่มหาลัยก็ต้องซื้อหนังสือซื้อชีทเราก็ต้องหยิบเงินส่วนนั้นมาใช้เหมือนกัน ที่บ้านเราทำงานขายของฝากค่ะ รายได้ของพ่อก็ตกเดือนละครึ่งแสน แต่พ่อเราใช้จ่ายมั่วมากค่ะ ทำตัวเหมือนวัยรุ่นแม่เลี้ยงก็เอาเงินไปลงหุ้นตรงนี้ทำให้เงินหายไปเรื่อยๆ เลยทำให้เงินไม่พอแล้วโยนว่าเราเป็นภาระ ว่าเราตลอดเลย จนเราท้อว่าเราทำอะไรผิดเหรอเราใช้เงินเยอะมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ แต่พ่อกลับไม่ว่าลูกติดแม่เลยที่ได้เงินใช้ทุกวัน ช่วงหนึ่งเราเงินหมดค่ะ เราก็ขอแม่ตั้งแต่วันศุกร์ เราก็นึกว่าแม่เลี้ยงเราจะโอนมาภายในวันนั้น แต่กลับโอนมาวันอาทิตย์คือเราไม่เหลือเงินเลยค่ะ โชคดีเรามีมาม่าอยู่ 2 ซอง ก็เก็บไว้กินตอนเย็นวันศุกร์กับวันเสาร์ คือพ่อไม่ถามเราเลยว่าสบายดีไหม เป็นไงบ้าง เราเสียใจนะคะที่เค้าดูแลครอบครัวใหม่ดีกว่าเรา เขาดูแลลูกติดแม่เลี้ยงดีกว่าเรา ตอนแรกพ่อให้เราไปอยู่ด้วยค่ะหลังจากที่แต่งงานใหม่เขาซื้อตึกอยู่กัน แต่เราก็แอบขนของหนีกลับมาบ้านปู่กับย่าเราเหมือนเดิม เรากดดันค่ะ พ่อว่าเราทั้งที่เราก็ช่วยงานเขามาตลอด ขายของที่ร้านเราก็ช่วย ตอนนี้เราขึ้นมหาลัยเราก็ช่วยลดภาระค่าใช้จ่าย แต่ลูกติดแม่เลี้ยงเรานอนกินสบายจานยังไม่ต้องล้างเลยค่ะ ไม่โดนว่าอะไรเลย วันเกิดเรา เรานั่งกินข้าวที่บ้านพ่อจำวันเกิดเราไม่ได้ แต่พอวันเกิดลูกติดแม่เลี้ยงพ่อกลับพาไปเลี้ยงวันเกิดแต่ไม่ได้ชวนเรานะคะ จัดใหญ่โตมาก จนเราจุกไปหมดเลยค่ะ เหมือนพ่อจะรักครอบครัวใหม่มากกว่าเรา เราพยายามเข้มแข็งนะคะ แต่ใจคนเรายังไงมันก็มีอ่อนแอบ้างใช่ไหมคะให้เข้มแข็งตลอดก็ไม่ได้เสมอไป เราแค่จะมาระบายค่ะขอบคุณที่รับฟังและอ่านจนจบนะคะ ♡