ถ้าแบบนี้เราควรจะไปต่อหรือพอแค่นี้

เราคบกับแฟนเราได้ 4 ปีกว่าๆเกือบ 5 ปี แฟนเราเป็นคนภาคกลาง ส่วนเราเป็นคนใต้ แรกๆ เราคบกันมันก็ดี ก็อยู่ในระดับนึง  แต่จะมีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อย...เพราะเราอยู่กันไกล  จะอยู่มาวันนึง  เค้าบอกกับเราว่าให้เราขึ้นไปหาเค้าที่เค้าทำงาน... เราก็เลยรับปาก  ว่าจะขึ้นไป  แต่พอถึงเวลา  เราก็ไม่สามารถไปได้  เพราะพ่อแม่ห้ามเรา เพราะเราเป็นผญ.คนเดียวขึ้นไปต่างจังหวัดก็อันตราย เราก็เลยบอกกับแฟนเราว่า  พ่อแม่เราไม่อนุญาติ แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ เค้าร้องไห้  พร้อมบอกว่า ถ้าไม่มาเค้าจะฆ่าตัวตาย  เราก็คิดอะไรไม่ออก  ก็เลย กะจะหนีพ่อแม่ไปหาเค้า    แต่ตอนนั้นในตัวเรา  เราแทบจะไม่มีตังเหลือเลย  เพราะเรายังไม่ได้ทำงาน  พ่อเรารุก็เลยคุยว่า  คุยกันมานานรึยัง  ถึงได้ไปหากันเราก็บอกกลับพ่อว่ายัง  เค้าก็ขู่ฆ่าตัวตาย  เราก็เลยใช้ข้ออย่างมากมาย  เพื่ออยากจะไป  จนพ่อเอาโทรศัพท์  คุยกับแฟนเรา  แล้วคุยกัน  จนสงบไป  หลังจากนั้นเค้าบอกกับเรา  ถ้าอยากให้เค้ามีเงิน  ลงไปหาได้  ทำงานเก็บเงิน  20000 ให้เค้าเปิดร้านขายของได้ไหม  ไอความที่รักเค้ามาก  รักจนโงหัวไม่ขึ้นก็เลยตกลง  เราทำงาน  อาทิตย์นึง  เราส่งให้เค้า อาทิตย์ละ 1500 จนเค้าได้เปลี่ยนโทรศัพท์  แล้วเปลี่ยนจาก อาทิตย์ละ 1500 มาวันละ 300 เปลี่ยนจาก 300 เป็น 400 จะเค้าบอกว่า  คบ 70000 เค้าจะมาหา  จนเก็บได้ตามยอดเค้าก็มาเจอ  มันเป็นอะไรที่ดีมากเลย  พอกลับไป  เราก็ตั้งหลักกันไหม  เริ่มเก็บกันไหม  แต่พ่อแม่เรา  ตอนนี้เค้าอยากสร้างบ้าน  เลยมายืมเรา 40000 เราก็ให้นะ  แฟนเราก็ไม่ว่า  แตาพอจำนวนเงินมันเริ่มลด  เค้าก็บ่น  เราจากเก็บ 400 ก็ต้องเปลี่ยนมาเป็น 500 แต่ทุกวันจันทร์ต้องมีค่าขนมให้เค้าต่างด้วยนะ  เราก็เก็บมาเรื่อยๆ  แต่พอหลังจากนี้ภาระเรามันก็เริ่มมีเพิ่มขึ้น  เราไม่สามารถดึงเงินออกมาจากเค้าได้  ทั้งๆที่เงินเรา  เวลาจะหยิบมาใช้เราก็ต้องขอ  จนล่าสุด.. เมื่อเก็บมาได้  2 ปี  เราก็คุยกับพ่อแม่เราว่าอยากให้เค้ามาช่วยกิจการที่บ้านเรา พ่อแม่ก็โอเคนะไม่ว่าอะไร จนมาถึงปัจจุบัน  4 ปีกว่าบ้านเราเสร็จ  นางก็เลยมางานทำบุญบ้าน  แล้วก็ลาออกจากงานที่ทำอยู่แล้วก็  มาอยู่บ้านกับเรายาวๆ จนพ่อแม่แรกๆ  แกก็ดีนะ  แฟนเราก็ช่วยนะ  กับงาน   กับข้าวของใช้ซื้อเข้ามาบ้านตลอด  แต่ในแวดล้อมที่เรามาสร้างบ้าน  เค้าถือประเพณีค่อยข้างเยอะ  พ่อแม่เราก็เลยเคลิ้มตาม  เลยพุดอ้อมๆไปแฟนเรากลับบ้าน  ไปหางานทำ  แล้วปีใหม่ได้เงินลงทุนแล้วให้มา  แฟนเราก็เหมือนโดนไล่ทางอ้อมแหละ  นางเข้ามาในห้องพร้อมปล่อยโฮ หนัก  และหาว่าเราเป็นคนทำลายชีวิตเค้า  จนกลับบ้านไป  นางกลายเป็นบุคคลว่างงาน  ไปสมัครที่ไหน  เค้าไม่ค่อยรับ  เพราะด้วยจากหุ่น  อายุที่ใช้ได้แล้ว  เราก็เลย  รอวันที่เราได้เงินลงทุน  กะจะพุดกับพ่อแม่เราอีกที  แต่สิ่งที่ได้กลับมา  เค้าบอกว่า ให้มาทำให้ถูกต้อง  คือง่ายๆให้มาขออะ แต่แฟนเราภาระเยอะนะ  เงินเก็บมีก็ไม่เยอะ  ก็เลยพุดกับพ่อว่า  มายุกันช่วยทำมาหากินกันไป  แล้วค่อยทำทีหลังได้ไหม  เค้าก็ยืนยันคำเดิม  จนเราบอกแฟนเรา  เค้าก็บอกว่าพอเถอะ  ขอออกไปจากชีวิตบ้าง  โทษเราว่าทำร้ายชีวิตเค้า  โทษพ่อแม่เราว่าใจดำ  เค้าไม่เหลืออะไร  ยังไล่เค้ากลับ   จนในทุกๆวัน  เค้าพุดตรอกย้ำเราทุกวัน  ด่าเราทุกวัน เรา เจ็บปวดร้องไห้ทุกวัน เราก็เคยถามนะ  ว่าเมื่อไหร่จะเลิกพุดสิ่งที่เราไม่สบายใจ  สิ่งที่เราได้กลับมาคือ  ก็ให้ออกไปจากชีวิตสิ้  จะได้สบายใจ  เรารั้งเค้ามาตลอด  รั้งมาหลายครั้งมาก  บอกเลิกก็เคยมาแล้ว  ทั้งๆที่เค้าไม่เคยพุด จนทุกวันนี้จาก 500 ที่เราส่งเค้า  เราส่งเค้าวันละ 700 แต่เราก็มารับสภาพแบบนี้  โดนพุดทำ-ทุกวัน  รับอารมณ์เค้าทุกวัน  ตังค์ทุกวันนี้ให้เค้าตลอด   บางทีนะ  ปม่เค้าก็มายืมทีละ 5000-10000 จนล่าสุด ยืมไป 10000 แล้วก็หายไปเลย  บางทีก็ช่วยเวลาเค้าขาดเหลืออะไรนะ  แต่พอเราเดือดร้อน  เราไม่เคยได้ใช้  นานๆทีถึงจะมี  บางทีต้องดิ้นรนเองด้วยซ้ำ  เราก็เลยคิดว่า...สรุปแล้ว  นี้คือเรา  ดีมากเกินไปรึป่าว  เรารู้สึกเหนื่อยท้อกับการมาวิ่งตามเค้าไปเรื่อยๆ  เหนื่อยที่มารับฟังอารมณ์ของเค้า  เราควรเจ็บตั้งแต่ตอนนี้จะดีกว่าหรืออยู่กับเค้าไปเรื่อยๆ