หนูอายุ 17 ปี หนูคบกับเเฟนได้2ปีกว่าเเล้วค่ะ คือ พ่อเเม่เเฟนหนูเป็นใบ้ค่ะ หนูเเนะนำเเฟนให้พ่อเเม่หนูค่ะ หนูบอกความจริงกับพ่อเเม่หนูว่า พ่อเเม่เขาเป็นใบ้นะคะ เเต่หนูยอมรับเขาได้ เพราะหนูรักเขาจิงๆ พ่อเเม่ของเเฟนก็ดูเเลหนูดีมากค่ะ เเต่พ่อเเม่หนูไม่ค่อยจะสนใจเเฟนของหนูเลยค่ะ จนมีเเฟนเหมือนน้อยใจเผลอพูดออกมาว่า เหมือนเขาไม่ให้เราคบกันเลยเนอะ เเต่เขาก็ไม่ยอมเเพ้ เเฟนหนูพยายามคุยหลายครั้งเเต่เหมือนพ่อเเม่จะไม่ค่อยสนใจกัน บางทีก็เเค่ยิ้มเเล้วก็เดินผ่านไป ต่างกับพ่อเเม่เเฟน ที่เขาดูเเลหนู เพราะหนูเป็นเเฟนเขา หนูบอกเเฟนว่า หนูอยากเลี้ยงหมาค่ะ เเต่พ่อเเม่หนูไม่ให้เลี้ยง พ่อเขาพยายามทำภาษามือให้หนูดู เเต่หนูไม่เข้าใจ เเฟนเลยอธิบายให้ฟังว่า เลี้ยงหมาที่บ้านพ่อก็ได้ พ่อก็ชอบหมาเหมือนกัน บางครั้งหนูไม่มีเงิน พ่อเเม่เขาก็เลี้ยงหนู พาหนูมากินข้าวบ้าง บางทีหนูก็เกรงใจมาก เพราะพ่อเเม่หนูไม่เคยทำเเบบนี้ให้กับลูกเขาเลย เวลาเเฟนมาบ้าน เขาไม่อยากเข้าบ้านหนู เเฟนบอกว่า ถ้าอยากให้เข้า ต้องได้รับอนุญาติจากพ่อเเม่หนูก่อน เเต่ก็ไม่มีวี่เเว่วเขาจะชวนเลย เเฟนหนูเลยได้เเต่นั่งหน้าบ้าน ทำไงดีค่ะ
ทำไงให้พ่อเเม่เรายอมรับให้ตัวเเฟนเรา เเละพ่อเเม่ของเเฟน