พ่อแม่ไม่สนับสนุนการเรียน แต่เราก็อยากจะเรียนสิ่งที่พ่อแม่ไม่สนับสนุนจะทำไงดี
สวัสดีค่ะ เราอยู่ในครอบครัวที่ไม่สนับให้เราเรียนในสายศิลแต่เราก็อยากเรียนเพราะเราชอบวาดรูปที่สื่ออารมณ์มาก เราจึงอยากจะเรียนในสาขานี้แต่พ่อแม่เราเนี่ยสิอยากให้เราเป็นราชการจึงจะให้เราเรียนสายวิทย์-คณิต แล้วแบบคือเราไม่ชอบมากกกเพราะมันทั้งคำนวณและเรียนหนักอีกอย่างเราไม่ชอบตัวเลขเยอะพ่อแม่ก็ย้ำเสมอว่าเป็นผลดีต่อตัวเรานะ จบไปมีการมีงานดีที่ดีจะได้ไม่ลำบากตัวเอง แล้วพ่อแม่รู้ได้ไงว่าเราจะได้การงานที่ดีอ่ะรู้อนาคตหรอ บางทีไม่คิดหน่อยหรอว่าเราจะเรียนไม่ไหว จะเหนื่อย จะทนไม่ได้ พ่อแม่ไม่เคยเข้าใจสิ่งนี้หรอกค่ะเอาแต่จะบังคับอย่างเดียวเลย เราก็เอาเหตุผลให้พ่อแม่มากมายหลายแสนสารพัดเหตุผลแต่ไม่ได้ผลหรอก พ่อแม่เขามีประสบการณ์เยอะกว่าเราเขาไม่มีทางจะมาเชื่อในสิ่งที่เราจะอยากเรียนอยากเป็นหรอกเขาก็อยากให้เป็นในแบบที่เขาเคยผ่านมาทั้งนั้น เราก็ปรึกษาหลายคนนะค่ะ ทั้งเพื่อน แฟน ครู อ่านคำแนะนำต่างๆในเว็บมีหลายแบบให้ทำตามค่ะ แต่สำหรับเราสิ่งที่ชอบยังไงก็ดีกว่าเพราะ เรียนยังไงก็เหนื่อยน้อยกว่า ไม่อึดอัดอีกด้วยแหละ ช่ะนั้นเราจึงจะไม่ใช้เหตุผลไปต่อรองกับพ่อแม่ค่ะ เราจะให้พ่อแม่เห็นผลงาน สื่งที่คิดว่าจะทำให้พ่อแม่ยอมรับอะค่ะเราไปวาดรูปลง FB IG ลงไปเรื่อยๆ จากนั้นมีคนติดต่อมาจ้างให้วาดรูปให้เราก็ดีใจนั่นคืองานแรก ก็มีคนติดต่อมาเรื่อยๆเราก็ได้เงินมาจำนวนหนึ่งเราจึงไปให้พ่อแม่ดู เชื่อไหมคะมัน....ไม่ได้ผล ฮ่าฮ่าฮ่า เขาก็อย่างอื่นมาอ้างได้อีก งานมันไม่มั่นคงหรอก เดี๋ยวก็วาดทนไม่ไหว WHAT!!
Why พ่อแม่คิดงั้นล่ะนี่คือสิ่งที่เราชอบนะ หารายได้จากมันเราชอบเราารักยังไงก็ทำได้แต่ยังไงพ่อแม่ก็ยึดคำพูดเดิมแหละ แต่เราไม่เคยยอมแพ้หรอกเราจะทำให้พ่อแม่เห็นเองว่าเราทำได้และหาเงินจากงานที่เรารักได้จริงๆ เราไปเปิดเพจ ศึกษาการทำ YT จากนั้นเราก็หาว่าอะไรที่ยังไม่มีคนทำน่ะ เราก็เริ่มเห็นล่ะคนส่วนใหญ่จะวาดรูปการ์ตูน ภาพเสมือน ล้อเลียนว่ากันไป แต่ยังไม่มีคนวาดรูปแบบสื่ออารมณืเลยนี่หว่า เราจึงวาดรูป+ถ่ายการวาดไปด้วย รูปแรกที่วาดเราวาดเป็น ผู้หญิงคนนึงที่มีแววตาเศร้าหมอง หมดหวังกับทุกสื่ง จากนั้นเราก็ลงใน YT แล้วก็ลง FB ด้วย ทีนี้มันพุ่งเร็วมากๆ รูปนั้นได้รับความนิยมเราก็ดีใจเราก็ทำมาพักนึงอ่ะค่ะ จนมีผู้ติดตามได้เยอะพอควรจนสามารถเปิดรายได้ใน YT ได้และยังมีคนติดต่อขอโฆษณาใร FB อีกเราได้รายได้ 2 ทางเลย 1เดือนเราได้ 9000 บาทเราดีใจมากกับเงินก้อนแรก เราก็ไปบอกพ่อแม่แต่ๆ...พวกเขาบอกเราว่ายังไงก็ให้ไปเรียนสายนั้น เราสิ้นหวังมาก เราไม่รู้จะทำยังไงอีกแล้ว แต่ยังดีหน่อยที่มีแฟนเรานี่แหละที่คอยทำนู่นทำนี่ให้ตลอด ลดภาระไปได้เยอะเลยแหละ พอถึงวันที่เขาให้สมัครเรียนเราก็แอบแก้ให้เป็นสายที่เราชอบแล้วก็ไปส่ง แรกๆพ่อแม่ไม่รู้แต่สักพักพวกเขาก็รู้ค่ะ เขาพ่อให้เราออกจากที่นั่นแล้วให้ไปสมัครสาคานั้น เราก็ดื้ออ่ะไม่ไปมีปากเสียงเลยตอนนั้นแบบทั้งโกรธและผิดหวังมาก ขนาดพยายามทำให้เห็นขนาดนี้แล้ว จนตอนนั้นหนีออกจากบ้านไปอยู่หอเพื่อนได้ 1 อาทิตย์ แฟนเราก็บอกให้กลับบ้านและไปกับพ่อแม่ดีๆ เราก็เชื่อแฟนก็กลับไปพูดดีๆกับพ่อแม่ แม่เราก็เชิงจะช่วยปลอบพ่อแล้วแหละค่ะพ่อเลยไม่โกรธมาก เราก็พูดกับพ่อดีๆบอกว่าก็เรียนไปแล้ว จะให้ไปเรียนใหม่ก็เสียเวลาคุยๆกันไปพ่อกว่าจะยอมให้ปล่อยไฟเขียนก็นานไปเกือบ 2 อาทิตย์เลยค่ะ พ่อบอกจะเรียนก็เรียนไหนๆก็ต่อไปแล้ว แต่ถ้ามีปัญหาล่ะก็ไม่ต้องมาให้พ่อช่วย ถามว่าเราเสียใจไหมที่พ่อพูดอย่างงั้น ไม่นะดีใจมากกว่าที่พ่อยอมให้อ่ะ
-ทุกคนคะเราไม่สามารถเอาเหตุผลมาต่อรองกับพ่อแม่ได้หรอก เขาหวังดีกับเราแต่ก็ทำร้ายเราไปด้วย ถ้าคิดว่าเราเรียนสิ่งนั้นไม่ไหวจริงๆ ก็ไปในสิ่งที่ชอบที่รักแหละค่ะ ยังไงสิ่งที่รักเราก็ทนไหวเสมอใช่ไหวล่ะเราสู้เสมอ
*ขอบคุณที่เข้ามาอ่านช่วงชีวิตของเรานะคะ
อยากรู้วิธีทำอ่ะครับช่วยหน่อย วิทแสง
สวัสดีค่ะ เราอยู่ในครอบครัวที่ไม่สนับให้เราเรียนในสายศิลแต่เราก็อยากเรียนเพราะเราชอบวาดรูปที่สื่ออารมณ์มาก เราจึงอยากจะเรียนในสาขานี้แต่พ่อแม่เราเนี่ยสิอยากให้เราเป็นราชการจึงจะให้เราเรียนสายวิทย์-คณิต แล้วแบบคือเราไม่ชอบมากกกเพราะมันทั้งคำนวณและเรียนหนักอีกอย่างเราไม่ชอบตัวเลขเยอะพ่อแม่ก็ย้ำเสมอว่าเป็นผลดีต่อตัวเรานะ จบไปมีการมีงานดีที่ดีจะได้ไม่ลำบากตัวเอง แล้วพ่อแม่รู้ได้ไงว่าเราจะได้การงานที่ดีอ่ะรู้อนาคตหรอ บางทีไม่คิดหน่อยหรอว่าเราจะเรียนไม่ไหว จะเหนื่อย จะทนไม่ได้ พ่อแม่ไม่เคยเข้าใจสิ่งนี้หรอกค่ะเอาแต่จะบังคับอย่างเดียวเลย เราก็เอาเหตุผลให้พ่อแม่มากมายหลายแสนสารพัดเหตุผลแต่ไม่ได้ผลหรอก พ่อแม่เขามีประสบการณ์เยอะกว่าเราเขาไม่มีทางจะมาเชื่อในสิ่งที่เราจะอยากเรียนอยากเป็นหรอกเขาก็อยากให้เป็นในแบบที่เขาเคยผ่านมาทั้งนั้น เราก็ปรึกษาหลายคนนะค่ะ ทั้งเพื่อน แฟน ครู อ่านคำแนะนำต่างๆในเว็บมีหลายแบบให้ทำตามค่ะ แต่สำหรับเราสิ่งที่ชอบยังไงก็ดีกว่าเพราะ เรียนยังไงก็เหนื่อยน้อยกว่า ไม่อึดอัดอีกด้วยแหละ ช่ะนั้นเราจึงจะไม่ใช้เหตุผลไปต่อรองกับพ่อแม่ค่ะ เราจะให้พ่อแม่เห็นผลงาน สื่งที่คิดว่าจะทำให้พ่อแม่ยอมรับอะค่ะเราไปวาดรูปลง FB IG ลงไปเรื่อยๆ จากนั้นมีคนติดต่อมาจ้างให้วาดรูปให้เราก็ดีใจนั่นคืองานแรก ก็มีคนติดต่อมาเรื่อยๆเราก็ได้เงินมาจำนวนหนึ่งเราจึงไปให้พ่อแม่ดู เชื่อไหมคะมัน....ไม่ได้ผล ฮ่าฮ่าฮ่า เขาก็อย่างอื่นมาอ้างได้อีก งานมันไม่มั่นคงหรอก เดี๋ยวก็วาดทนไม่ไหว WHAT!!
Why พ่อแม่คิดงั้นล่ะนี่คือสิ่งที่เราชอบนะ หารายได้จากมันเราชอบเราารักยังไงก็ทำได้แต่ยังไงพ่อแม่ก็ยึดคำพูดเดิมแหละ แต่เราไม่เคยยอมแพ้หรอกเราจะทำให้พ่อแม่เห็นเองว่าเราทำได้และหาเงินจากงานที่เรารักได้จริงๆ เราไปเปิดเพจ ศึกษาการทำ YT จากนั้นเราก็หาว่าอะไรที่ยังไม่มีคนทำน่ะ เราก็เริ่มเห็นล่ะคนส่วนใหญ่จะวาดรูปการ์ตูน ภาพเสมือน ล้อเลียนว่ากันไป แต่ยังไม่มีคนวาดรูปแบบสื่ออารมณืเลยนี่หว่า เราจึงวาดรูป+ถ่ายการวาดไปด้วย รูปแรกที่วาดเราวาดเป็น ผู้หญิงคนนึงที่มีแววตาเศร้าหมอง หมดหวังกับทุกสื่ง จากนั้นเราก็ลงใน YT แล้วก็ลง FB ด้วย ทีนี้มันพุ่งเร็วมากๆ รูปนั้นได้รับความนิยมเราก็ดีใจเราก็ทำมาพักนึงอ่ะค่ะ จนมีผู้ติดตามได้เยอะพอควรจนสามารถเปิดรายได้ใน YT ได้และยังมีคนติดต่อขอโฆษณาใร FB อีกเราได้รายได้ 2 ทางเลย 1เดือนเราได้ 9000 บาทเราดีใจมากกับเงินก้อนแรก เราก็ไปบอกพ่อแม่แต่ๆ...พวกเขาบอกเราว่ายังไงก็ให้ไปเรียนสายนั้น เราสิ้นหวังมาก เราไม่รู้จะทำยังไงอีกแล้ว แต่ยังดีหน่อยที่มีแฟนเรานี่แหละที่คอยทำนู่นทำนี่ให้ตลอด ลดภาระไปได้เยอะเลยแหละ พอถึงวันที่เขาให้สมัครเรียนเราก็แอบแก้ให้เป็นสายที่เราชอบแล้วก็ไปส่ง แรกๆพ่อแม่ไม่รู้แต่สักพักพวกเขาก็รู้ค่ะ เขาพ่อให้เราออกจากที่นั่นแล้วให้ไปสมัครสาคานั้น เราก็ดื้ออ่ะไม่ไปมีปากเสียงเลยตอนนั้นแบบทั้งโกรธและผิดหวังมาก ขนาดพยายามทำให้เห็นขนาดนี้แล้ว จนตอนนั้นหนีออกจากบ้านไปอยู่หอเพื่อนได้ 1 อาทิตย์ แฟนเราก็บอกให้กลับบ้านและไปกับพ่อแม่ดีๆ เราก็เชื่อแฟนก็กลับไปพูดดีๆกับพ่อแม่ แม่เราก็เชิงจะช่วยปลอบพ่อแล้วแหละค่ะพ่อเลยไม่โกรธมาก เราก็พูดกับพ่อดีๆบอกว่าก็เรียนไปแล้ว จะให้ไปเรียนใหม่ก็เสียเวลาคุยๆกันไปพ่อกว่าจะยอมให้ปล่อยไฟเขียนก็นานไปเกือบ 2 อาทิตย์เลยค่ะ พ่อบอกจะเรียนก็เรียนไหนๆก็ต่อไปแล้ว แต่ถ้ามีปัญหาล่ะก็ไม่ต้องมาให้พ่อช่วย ถามว่าเราเสียใจไหมที่พ่อพูดอย่างงั้น ไม่นะดีใจมากกว่าที่พ่อยอมให้อ่ะ
-ทุกคนคะเราไม่สามารถเอาเหตุผลมาต่อรองกับพ่อแม่ได้หรอก เขาหวังดีกับเราแต่ก็ทำร้ายเราไปด้วย ถ้าคิดว่าเราเรียนสิ่งนั้นไม่ไหวจริงๆ ก็ไปในสิ่งที่ชอบที่รักแหละค่ะ ยังไงสิ่งที่รักเราก็ทนไหวเสมอใช่ไหวล่ะเราสู้เสมอ
*ขอบคุณที่เข้ามาอ่านช่วงชีวิตของเรานะคะ