ทำไงดีเป็นโรคคลั่งไคล้ผู้ชายหล่อ

กลอน: ดวงตาแห่งวิมุตติ (สุภาชีวกัมพวนิกาเถรี) ๑. ชายเขลาเฝ้าล่อลวง โอ้เถรีดรุณีผู้ผุดผ่อง --- ใยประคองครองจีวรเที่ยวจรหา ในป่ากว้างบุปผชาติกลาดเกลื่อนตา --- มาเถิดมาชมรื่นชื่นพนา เจ้ามีเนตรราวกับน

หึงหวงกัน ทำไม ไม่ดีแน่ ห่วงหาแท้ แค่ใจ ที่ไหลหลง ไขว่คว้ามา เมื่อใด ไม่มั่นคง จับจองจง จ่อจิต คิดใคร่ครวญ ครอบครองไว้ แค่ไหน ก็ใจเขา คลั่งไคล้เข้า ตัวเรา เฝ้าไห้หวล ทุกข์ใจเพราะ ยึดมั่น มันต้องปลง ท