จะทำอย่างไรเมื่อแฟนคิดว่าเราเป็นลูกไก่ในกำมือ เป็นของตาย ไปไหนไม่ได้ ?

คือว่า ขอเกริ่นก่อนนะคะ ว่าเราเป็นลูกสาวคนเดียวแล้วพ่อเราเสียไปเมื่อปีก่อนด้วยโรคมะเร็ง ส่วนญาติพี่น้องไม่มี พ่อเป็นลูกคนเดียว ปู่ย่า เสียได้ สิบกว่าปีแล้ว ส่วนแม่ แยกทางกับพ่อค่ะ ไม่ได้ติดต่อมาตั้งแต่เราอายุ 6 เดือน อันนี้พ่อเป็นคนบอก คือเราอยู่กับพ่อมาแค่ 2คน พอวันที่พ่อเราเสีย เราเคว้ง ใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด มีเพื่อน มีพี่ที่ทำงาน ที่รักและใส่ใจเรา จนเรามาเจอกับแฟนนะคะ แฟนชวนเราไปอยู่บ้านเขา ซึ่งทางพ่อกับแม่แฟนก็รักเรามาก ซื้อของให้ พาไปเที่ยว เหมือนกับเราเป็นลูกแท้ๆ พอเราคบกับแฟน เรามีความสุขค่ะ เราชอบพูดกับเขาว่า 'พี่คือโลกทั้งใบของหนูหลังจากพ่อหนูตาย' เขายิ้มและกอดเราไว้ทุกครั้ง ที่เราร้องไห้ เพราะคิดถึงพ่อ แต่เรารู้สึกได้กลิ่นไม่ดีมาพักหลังๆ ค่ะ คือแฟนกับเราพูดกันน้อยลง บางทีไม่คุยกัน เขาเอาแต่เล่นมือถือ เคยแอบเช็ค ก็ไม่เจออะไร บางครั้งทะเลาะกัน เขาก็จะพูดแค่ว่า 'คิดมากอะ' , 'คิดไปเอง' , 'คิดแบบนั้นก็แล้วแต่' ทุกครั้ง บางครั้งก็ไม่พูดกับเรา ไม่เดินจับมือ ไม่สนใจ แต่ก็ชอบพาเราไปหาเพื่อน หาฝูง แต่ก็ไม่ได้สนใจเรานะคะ คือพาไปด้วย เวลานอนก็หันหลังใส่กัน บางครั้งเขาก็ดึงไปกอดบ้าง หอมแก้มบ้าง แต่มันน้อยลง เราคบกันมาเกือบปี แต่ที่แปลกไป คงเป็นอาการนิ่งของเขา เขาไม่ค่อยชวนเราคุย จะนิ่ง บางทีเลิกงานมาก็ไม่ค่อยพูด ถามคำตอบคำ ถามว่าเป็นอะไรไหมก็จะบอกว่าเปล่า บางครั้งเราอึดอัดค่ะ รู้ว่ามันเป็นช่วงที่รักเริ่มอิ่มตัว เหมือนเขาเบื่อ บางครั้งทะเลาะกัน เขาใช้คำพูดที่รุนแรง ทำร้ายจิตใจเรามากๆ ทุกวันนี้คล้ายๆกับเรามีแผลในใจเล็กๆ และมันลึกขึ้นทุกวัน คำพูดและการกระทำของเขามันเฉยชาลงไปเรื่อยๆ คงเป็นเพราะ เขาคิดว่าเราไปไหนไม่ได้ เขารู้ว่าเรารักเขา เลยจะทำยังไงกับเราก็ได้ เราไม่ไปจากเขาแน่ๆ เพราะเราไม่เหลือใคร แถมมาอยู่อีก จังหวัดนึง เขาต้องคิดแน่ๆ ว่าทำอะไรเราไป เราก็ไม่ไปไหน เราจะทำไงดีคะ เราควรทนต่อไป หรือ จบแค่นี้แล้วตั้งตัวใหม่จากศูนย์ดี
ปล. เราทำงานที่เดียวกับแม่แฟนค่ะ