เจอแบบนี้ ทำยังไงดี

สวัสดีค่ะ  วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าสู่กันฟัง ปกติ จขกท จะเป็นคนอ่านซะส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้เขียน😅😅😅  แต่วันนี้มีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมาเล่าสู่กันฟัง เมื่อหลายวันก่อนมีน้องคนนึงมาเล่าให้ จขกท ฟัง ไม่เหมือนเล่าเหมือนระบายให้ฟังมากกว่า 😅😅 มาเริ่มเลยละกันค่ะ
น้องคนหนึ่งทำงานเป็นพนักงานของร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง ที่คนทั่วไปคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี น้องทำงานกะกลางคืนที่ร้านสะดวกซื้อนั้น แล้วในทุกๆวันก็จะมีลูกค้ากลุ่มหนึ่งมาซื้อสินค้า มาทีละ2 คน ลูกค้ากลุ่มนี้เป็นพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ชื่อเกี่ยวกับไอที ซึ่งอยู่ตึกเดียวกันแต่คนละชั้น คือเมื่อลูกค้ากลุ่มนี้ มาถึงร้านสะดวกซื้อ เขาจะไม่ทำเหมือนคนทั่วๆไปที่เข้ามา คือ หยิบ จับ จ่ายเงินและเดินออกไป แต่ลูกค้ากลุ่มนี้จะเดินวนรอบๆร้าน และจะชอบถ่ายรูปสินค้าในร้าน เกือบทุกๆตัวสินค้า เพื่อส่งให้คนที่ฝากซื้อดู ซึ่งเวลาที่ใช้ในการเลือกซื้อสินค้าก็นานพอสมควร น้องที่เล่าให้ฟังบอกอึดอัดมาก ประเด็นคือ น้องเขาต้องทำงานแข่งกับเวลา ทั้งเติมสินค้า จัดการสินค้า หรืองานอื่นๆภายในของเขา ใจหนึ่งคือคอยพะวงว่าลูกค้าจะเสร็จเมื่อไหร่ ใจหนึ่งคือกลัวงานไม่เสร็จทันเวลา แต่พูดอะไรไม่ได้เพราะเป็นงานบริการ น้องยังบอกอีกว่า ลูกค้ากลุ่มนี้มักจะมาซื้อของที่ลดราคาและมีโปรโมชั่น และไม่มีส่วนลดมาด้วยเลย จะขอเอากับน้อง เวลามีสินค้าที่เป็นของกินมาส่ง น้องกำลังตรวจนับสินค้ากับคนส่งอยู่ ลูกค้ากลุ่มนี้จะก้าวขาผ่านโดยไม่สนใจเลยว่าเป็นของกิน เวลามาสั่งอาหารสดก็จะสั่งไว้ทีละอันทีละชิ้น  จขกท เลยบอกน้องไปว่าอดทนเท่านั้นแหละ หน้าตาน้องเหมือนกลั้นไม่ไหว แล้วคือความเจอแบบนี้ทุกวันๆ เหมือนน้องคงอึดอัดอยู่ไม่น้อย การเจอลูกค้าแต่ละคนมันมีความแตกต่างกันอยู่แล้ว แต่อย่างน้อยความใจเขาใจเรามันก็ควรจะมีบ้าง จขกท เลยมาคิดๆดูเวลาไปซื้อของที่ห้างหรือที่ไหนก็ตาม จขกท ก็ไม่เคยทำแบบนี้นะคะ ส่วนใหญ่จะโน๊ตไปด้วย เพราะสินค้ามันไม่ได้เปลี่ยนทุกวันๆ หรืออาจจะมีเปลี่ยนบ้างแต่คงไม่เยอะ คิดได้สองแง่สองมุม คือ จขกท เข้าใจคนทำงานบริการจะต้องเอาใจลูกค้า แต่บางครั้งเมื่อไปในนามของลูกค้า มันก็มีจี๊ดนึงเข้ามาในหัวเลยว่าเราก็ต้องเกรงใจเขาด้วยไม่รู้จะจบกระทู้ยังไงดี ที่เล่าสู่ฟังในใจคือเห็นใจน้องพนักงานคนนั้น