คิดอย่างไรดี ? ให้ใจเป็นสุข

ทุกวันนี้ผมทำงานคนเดียว เพื่อที่จะผ่อนบ้าน และเลี้ยงดูพี่ชาย (พิการทางสมอง) แต่ก็ยังสามารถดำรงชีวิตได้เหมือนกับคนปรกติ แค่ไม่ได้ทำงานได้
และตอนนี้ก็ยังต้องเลี้ยงดูน้าตาบอด แถมตอนนี้ไม่มีที่อยุ่อาศัย ซ็ำร้ายก็ยังหกล้มในห้องน้ำ กระดูกน่าจะร้าว ลุกนั่งก็ไม่ได้อีก
ทุกๆวัน ก็ต้องตื่นเช้า มาเพื่อหาของกินให้น้าตาบอด ต้มน้ำ ชงแอนลีน ออกไปซื้อของกินอย่างอื่นให้แก และเตรียมยาเอาไว้ให้
จากนั้นในแต่ละวันก็ออกไปทำงาน ตอนนี้ยังมีงานประจำ แต่สิ้นเดือนนี้อาจจะไม่มีแระ
ที่เหลือก็เป็นไรเดอร์ ขี่ส่งพัสดุ วันๆ ขี่รถเป็นร้อยกิโลน่าจะได้ทุกวันเลยนะครับ เหนื่อยไหม ก็เหนื่อยนะ แต่ไม่โทษอะไรใคร
ไม่ขอร้องอะไรให้ใครช่วยหรอกครับ เราก็ถือว่า เป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องทำเองนั่นแระครับ

บางคนก็ว่าเป็นเวรกรรมที่เราไปทำคนอื่นเอาไว้ในอดีตชาติ
บ้างก็ว่าเป็นการสร้างบุญบารมีครั้งใหญ่

แต่คิดไปทำไมกันหนอ คิดไปก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น
นอกจากอยู๋กับปัจจุบันไปเรื่อยๆ ทำไปตามหน้าที่ให้ดีที่สุด

เพราะก็ไม่รู้เหมือนกันว่าร่างกายนี้จะทนไปได้นานแค่ไหน