สวัสดีครับปีนี้ผมอายุ 30 แล้วจริงๆอยากเล่าเรื่องราวทั้งหมดแบบว่าอยากระบายแต่มันยาวไปขอแบบย่อๆดีกว่าครับ
เดือนนี้เป็นเดือนครบรอบแต่งงาน 6 ปีของผมและเป็นเดือนที่ 9 ที่ผมเลิกลากับภรรยาผมไป
ขอท้าวความหน่อยนะครับ
ผมเคยมีแฟนคนแรกตอนอายุ 16 แล้วก็มีลูกตอนอยู่ ม.5 กับแฟนที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน
ใช้เวลาอยู่กับแฟนคนนี้แบบต้องทำหน้าที่พ่อแม่ได้ 3 ปีก็เลิกลากันไป
ถามว่าตอนนั้นทำใจยากไหมก็ยากครับแต่คงไม่ยากเท่าตอนนี้
เข้าเรื่องเลยนะครับ
เวลาผ่านไปผมอายุ 20 เรียนอยู่มหาลัยก็ใช้ชีวิตแบบเพลย์บอยเลย คบผู้หญิงคนนั้นทีคนนู้นทีไม่เกิน 3 เดือนก็เปลี่ยนคนใหม่
จนมาเจอภรรยาผมตอนนั้นอยู่ปี 3 แล้วเราเรียนมหาลัยเดียวเธอช่วยเหลือผมทุกอย่างเรื่องเรียนเรื่องเงินทองเพราะผมค่อนข้างจะเกเร
เราคบกันตั้งแต่อายุ 22 อยู่หอด้วยกันจนเรียนจบ
หลังจากเรียนจบเราก็ต่างคนต่างทำงานแต่เราอยู่บ้านเดียวกันมาตั้งแต่เรียนจบเธออยู่บ้านผมตลอดครับ
เราแต่งงานกันตอนอายุ 24 ผ่านชีวิตวัยรุ่นวัยทำงานมาด้วยกันหมดทุกรูปแบบเจอปัญหาต่างๆด้วยกันมากมาย
จนไม่คิดว่าจะทิ้งกันไปไหนเธอเป็นส่วนหนึ่งของผมและครอบครัวผมไปแล้ว
ตลอดเวลาที่คบกันผมไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้งไม่มีเรื่องผู้หญิงให้เธอต้องคิดเลยสักหน
เพราะผมกลัวว่ามันจะทำลายความรักของเราไป
แต่ 9 เดือนที่แล้ว ผู้หญิงที่ผมรักและไว้ใจมากที่สุดรองลงมาจากแม่และลูกสาวผมแล้ว
กับทำลายความรักและความไว้ใจของผมด้วยการมีมือที่สามเข้ามา
ผมเป็นคนบอกเลิกเธอเองเพราะรับไม่ได้รับไม่ได้จริงๆ เธอพยามง้อผมจนผมกับไปแต่ใจผมมันพังไปหมดแล้ว
สุดท้ายเราก็เลิกกันขาดก่อนเลิกกันเรามีรถยนต์ด้วยกันอยู่ 3 คันบ้าน 1 หลังที่ปลูกในที่ดินบ้านผม
ผมยกของในบ้านให้เธอหมดเอารถยนต์ให้เธอไป 2 คันส่วนผมเก็บรถคันแรกที่ซื้อตั้งแต่เรียนมหาลัยไว้
ชีวิตผมหลังจากที่เลิกกับภรรยาได้ 3-4 เดือนบอกเลยว่าเคว้งมาก ชีวิตผมเหมือนเหลืออยู่แค่บ้านร้างกับรถยนต์เก่าๆ
แต่ความรู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่ได้มีเวลาให้ครอบครัวมากขึ้นมีเวลาให้ลูกมากขึ้น อยู่กับเพื่อนมากขึ้น
ผ่านมา 6-7 เดือนผมคิดว่าผมทำใจได้แล้ว
แต่เมื่อเดือนก่อนผมได้เปิดใจรับผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิตยอมรับนะครับว่าน้องเขาเป็นเด็กดีมากน่ารักเอาใจไส่ผมตลอด
แต่กับกันเวลาเพียงแค่ 2 เดือนที่ผู้หญิงคนนี้เข้ามาในชีวิตผม มันกับกันกลายเป็นว่าผมรู้สึกคิดถึงภรรยาเก่าผมมากขึ้น
รู้สึกเสียดายเวลาขึ้นมามันนึกถึงสิ่งดีๆที่ภรรยาเก่าผมเคยทำให้อยู่ทุกวัน
บอกตรงๆครับตอนนี้ผมโครตคิดถึงวันเก่าๆเลยทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมลืมมันไปหมดแล้ว
กับมานอนไม่หลับเหมือนเดิมคิดถึงเขาเหมือนเดิมฝันถึงเขาทุกคืนนึกถึงแต่เรื่องเก่าๆทุกวัน
ทั้งๆที่ผมควรจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน
มันดันเป็นเหมือนคำที่เขาว่ากันว่า (ยิ่งเปิดใจให้ใครก็ยิ่งทำให้ใจทรมาน)
เกือบ 10 ปีที่คบกันมาสุดท้ายแล้วผมลืมไม่ได้จริงๆทั้งที่เขาเป็นคนทำลายความรักของเรา
มีใครเคยคบกันนานขนาดนี้แล้วต้องเลิกกันบ้างไหมครับ
มันยากไหมที่เราจะเริ่มต้นใหม่ผมรู้สึกเสียดายเวลามาก ๆ
จนไม่อยากจะเริ่มต้นใหม่อะไรกับใครเลยครับ
อยากถามคู่รักที่เคยเลิกลากันไปแต่ล่ะคู่คบกันมากี่ปีและใช้เวลาทำใจกันนานแค่ไหนครับ
เดือนนี้เป็นเดือนครบรอบแต่งงาน 6 ปีของผมและเป็นเดือนที่ 9 ที่ผมเลิกลากับภรรยาผมไป
ขอท้าวความหน่อยนะครับ
ผมเคยมีแฟนคนแรกตอนอายุ 16 แล้วก็มีลูกตอนอยู่ ม.5 กับแฟนที่เรียนโรงเรียนเดียวกัน
ใช้เวลาอยู่กับแฟนคนนี้แบบต้องทำหน้าที่พ่อแม่ได้ 3 ปีก็เลิกลากันไป
ถามว่าตอนนั้นทำใจยากไหมก็ยากครับแต่คงไม่ยากเท่าตอนนี้
เข้าเรื่องเลยนะครับ
เวลาผ่านไปผมอายุ 20 เรียนอยู่มหาลัยก็ใช้ชีวิตแบบเพลย์บอยเลย คบผู้หญิงคนนั้นทีคนนู้นทีไม่เกิน 3 เดือนก็เปลี่ยนคนใหม่
จนมาเจอภรรยาผมตอนนั้นอยู่ปี 3 แล้วเราเรียนมหาลัยเดียวเธอช่วยเหลือผมทุกอย่างเรื่องเรียนเรื่องเงินทองเพราะผมค่อนข้างจะเกเร
เราคบกันตั้งแต่อายุ 22 อยู่หอด้วยกันจนเรียนจบ
หลังจากเรียนจบเราก็ต่างคนต่างทำงานแต่เราอยู่บ้านเดียวกันมาตั้งแต่เรียนจบเธออยู่บ้านผมตลอดครับ
เราแต่งงานกันตอนอายุ 24 ผ่านชีวิตวัยรุ่นวัยทำงานมาด้วยกันหมดทุกรูปแบบเจอปัญหาต่างๆด้วยกันมากมาย
จนไม่คิดว่าจะทิ้งกันไปไหนเธอเป็นส่วนหนึ่งของผมและครอบครัวผมไปแล้ว
ตลอดเวลาที่คบกันผมไม่เคยนอกใจเธอเลยสักครั้งไม่มีเรื่องผู้หญิงให้เธอต้องคิดเลยสักหน
เพราะผมกลัวว่ามันจะทำลายความรักของเราไป
แต่ 9 เดือนที่แล้ว ผู้หญิงที่ผมรักและไว้ใจมากที่สุดรองลงมาจากแม่และลูกสาวผมแล้ว
กับทำลายความรักและความไว้ใจของผมด้วยการมีมือที่สามเข้ามา
ผมเป็นคนบอกเลิกเธอเองเพราะรับไม่ได้รับไม่ได้จริงๆ เธอพยามง้อผมจนผมกับไปแต่ใจผมมันพังไปหมดแล้ว
สุดท้ายเราก็เลิกกันขาดก่อนเลิกกันเรามีรถยนต์ด้วยกันอยู่ 3 คันบ้าน 1 หลังที่ปลูกในที่ดินบ้านผม
ผมยกของในบ้านให้เธอหมดเอารถยนต์ให้เธอไป 2 คันส่วนผมเก็บรถคันแรกที่ซื้อตั้งแต่เรียนมหาลัยไว้
ชีวิตผมหลังจากที่เลิกกับภรรยาได้ 3-4 เดือนบอกเลยว่าเคว้งมาก ชีวิตผมเหมือนเหลืออยู่แค่บ้านร้างกับรถยนต์เก่าๆ
แต่ความรู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่ได้มีเวลาให้ครอบครัวมากขึ้นมีเวลาให้ลูกมากขึ้น อยู่กับเพื่อนมากขึ้น
ผ่านมา 6-7 เดือนผมคิดว่าผมทำใจได้แล้ว
แต่เมื่อเดือนก่อนผมได้เปิดใจรับผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิตยอมรับนะครับว่าน้องเขาเป็นเด็กดีมากน่ารักเอาใจไส่ผมตลอด
แต่กับกันเวลาเพียงแค่ 2 เดือนที่ผู้หญิงคนนี้เข้ามาในชีวิตผม มันกับกันกลายเป็นว่าผมรู้สึกคิดถึงภรรยาเก่าผมมากขึ้น
รู้สึกเสียดายเวลาขึ้นมามันนึกถึงสิ่งดีๆที่ภรรยาเก่าผมเคยทำให้อยู่ทุกวัน
บอกตรงๆครับตอนนี้ผมโครตคิดถึงวันเก่าๆเลยทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมลืมมันไปหมดแล้ว
กับมานอนไม่หลับเหมือนเดิมคิดถึงเขาเหมือนเดิมฝันถึงเขาทุกคืนนึกถึงแต่เรื่องเก่าๆทุกวัน
ทั้งๆที่ผมควรจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน
มันดันเป็นเหมือนคำที่เขาว่ากันว่า (ยิ่งเปิดใจให้ใครก็ยิ่งทำให้ใจทรมาน)
เกือบ 10 ปีที่คบกันมาสุดท้ายแล้วผมลืมไม่ได้จริงๆทั้งที่เขาเป็นคนทำลายความรักของเรา
มีใครเคยคบกันนานขนาดนี้แล้วต้องเลิกกันบ้างไหมครับ
มันยากไหมที่เราจะเริ่มต้นใหม่ผมรู้สึกเสียดายเวลามาก ๆ
จนไม่อยากจะเริ่มต้นใหม่อะไรกับใครเลยครับ