**ขอระบายหน่อยครับ ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังได้บ้าง***

เริ่มต้นเลยคือผมกับภรรยาแต่งงานกันจะ 5 ปีละ ผมทำงานเอกชน(เงินเดือนสูงมาก) แต่ไม่มีเวลาส่วนตัวเลย เลิกงานดึก ทำงานเช้า เครียดจัดๆทุกวัน แต่ผมก็อดทนทำเพราะ เงินมันเยอะ และภรรยาขอให้อดทนอยู่ไปก่อน

จนในที่สุดเมื่อกลางปีที่แล้วผมได้ที่ทำงานใหม่ ในมหาลัยแห่งหนึ่ง เป็นวิศวกร ซึ่งเป็นที่เดียวกับภรรยาผมทำ (ภรรยาผมเป็นครูสอนเด็กอนุบาล ในโรงเรียนสาธิต) และปีนี้ประมาณเมษายน ลูกก็จะมาเข้าโรงเรียนสาธิตที่ภรรยาผมทำงานอยู่ ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด

แต่

ภรรยาผมสอบได้ครูท้องถิ่น แต่ยังไม่ได้สัมภาษณ์นะครับ แต่สัมภาษณ์ก็คงไม่มีอะไรมากเพราะภรรยาผมประสบการณ์เป็นครูกว่า 10 ปี น่าจะไม่มีปัญหา แล้วปัญหาอยู่ที่ไหน +++ปัญหาคือ ผมไม่อยากให้ภรรยาไปเป็นข้าราชการเลย อยากให้อยู่ด้วยกัน อยู่กับลูก กับสามี +++ แต่ภรรยาผมจะไปอย่างเดียวเลย เพราะเขาเคยฝันว่าอยากเป็นข้าราชการ

ความหวังอันน้อยนิดของผมคือ ขอให้เธอไม่โดนเรียกบรรจุ และทำงานอยู่ด้วยกัน +++ ผมไม่อยากให้เธอไปเลย ลูกก็คงเหมือนกัน เขาคงอยากอยู่กับพ่อ กับแม่ แต่ภรรยาผมเขาบอกเขาต้องไป เพื่อความมั่นคงของครอบครัว +++ ผมไม่เข้าใจว่าเป็นครูโรงเรียนสาธิตในมหาลัยมันยังไม่มั่นคงอีกเหรอ

น่าจะมีผมคนเดียว หรืออาจจะมีลูกด้วย ที่ไม่ดีใจ ซ้ำรู้สึกเสียใจมากๆ ที่เมียของผมและแม่ของลูก กำลังจะไปทำงานที่อื่น(ซึ่งไม่รู้จะได้บรรจุที่ไหน หากโดนเรียก)

ทุกวันนี้ผมก็ได้แต่ภาวนาว่า ขอให้เธอไม่โดนเรียกบรรจุ..............สาธุ....