สวัสดีคับตอนนี้ผมอายุ27ปีมีแฟนสาวอายุมากกว่า2ปีคับผมได้งานที่ระยองแล้วก็ไปเจอแฟนในที่ทำงานเป็นคบหาดูใจเป็นแฟนกันมา2ปีเกือบ3ปีแล้วคับเมื่อปีที่แล้วผมเช่าบ้านอยู่กับเพื่อนอีก1คนผมก็เลยชวนแฟนผมมาอยู่ด้วยเพราะเวลาออกไปทำงานจะได้สะดวกพอผ่านไป4-5เดือนแฟนผมก็เอาคุณตาคุณแม่และก็น้องสาวเขามาอยู่ด้วยรวมๆแล้วในบ้านมีผมกับแฟนคุณตาคุณแม่และน้องสาวของแฟนยังมีเพื่อนผมกับแฟนอยู่ด้วยรวม7คนแต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพื่อนผมก็ไม่ว่าอะไรเพราะมีห้องนอนใหญ่ๆ3ห้องอยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัวใหญ่
แฟนผมเค้าเป็นคนหน้าตาดีนะคับมีคนในที่ทำงานมาจีบเคยทะเลาะกันเพราะผมไม่หึงเค้าผมบอกเค้าไปแล้วว่าผมไว้ใจเค้าผมมั่นใจว่าถ้าเค้าจะทำไรเค้าก็จะนึกถึงหน้าผมก่อนเป็นอันดับแรกและก่อนเค้าจะพาครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ระยองด้วยเค้าเคยนอกใจผมไปนอนกับคนอื่นผมเสียใจนะคับผมร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนจนเพื่อนบอกว่าไม่เคยเห็นผมร้องไห้แบบนี้ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาแต่ก็พยายามไม่ให้กระทบกับชีวิตประจำวันมากเค้าออกไปอยู่กับเพื่อนได้ไม่ถึงเดือนแม่เค้าก็โทรมาคุยและอยากให้ผมไปรับเค้ากลับมาอยู่ด้วยกันแม่เค้าบอกว่าลูกสาวเค้าเจอความรักที่ไม่ดีมาเยอะมากแม่เค้าบอกว่ามั่นใจในตัวผมว่าผมจะไม่ทำให้ลูกสาวเค้าเสียใจผมก็เข้าไปคุยกับเค้าในที่ทำงานชวนให้เค้ากลับมาอยู่บ้านผมยอมขอโทษทั้งๆที่มยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าผมขอโทษเค้าทำไมพอหลังจากนั้นเค้าก็ให้ครอบครัวของเค้ามาอยู่ที่ระยองด้วยกันผมต้องดูแลเค้าพร้อมกับครอบครัวเค้าไปด้วยตอนแรกเพื่อนผมก็ช่วยออกค่าน้ำค่าไฟให้แล้วเพื่อนผมก็ย้ายออกเพราะมันไปแต่งงานแล้วก็ซื้อบ้านอยู่กับแฟนครอบครัวของแฟนผมไม่ได้ทำงานแฟนผมก็หาเงินมาส่งน้องเรียนแล้วก็พาตาไปหาหมอผมเห็นว่าค่าใช้จ่ายของแฟนก็เยอะมากอยู่ผมก็เลยออกค่าน้ำค่าไฟค่าเช่าบ้านและค่าอื่นๆคนเดียวผมไม่ค่อยส่งเงินให้ที่บ้านแต่พ่อแม่ของผมก็ไม่ได้ว่าอะไรยังดีที่ครอบครัวผมเข้าใจจนกระทั่งวันนึงแฟนผมก็มาคุยกับผมว่าตาป่วยบ่อยอายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว(70+) อยากให้ตาอยู่ในงานแต่งงานของเราผมเข้าใจความรู้สึกของแฟนผมมากๆผมก็เลยโทรไปปรึกษาน้องสาวของผมก่อนผมโทรคุยว่าถ้าโทรไปหาแม่ให้แม่ออกเงินค่าสินสอดและค่าใช้จ่ายในงานแม่จะให้มั้ยน้องสาวผมตอบเสียงแข็งเลยว่าไม่(ตอนนั้นน้องสาวผมไม่ได้มีปัญหากับแฟนผมนะคับ) น้องสาวผมบอกว่าค่าใช้จ่ายในบ้านเยอะมากหนี้บ้านที่กู้มาสร้างบ้านตั้งแต่20ปีที่แล้วเหลือมากกว่า7XX,XXXบาทน้องผมก็กำลังจะเข้ามหาลัยอีกค่างวดรถก็เหลือเกือบครึ่งแสนบางทีแม่ก็บ่นน้อยใจว่าไม่ได้จับเงินของผมเลยผมก็ถอดใจละแต่ก็ลองโทรไปคุยกับแม่ดูก่อนแม่ผมก็บอกว่าไม่มีเลยค่าใช้จ่ายในบ้านเยอะมากแม่ผมก็เลยยื่นข้อเสนอมาให้ผมลองเก็บเงินไปก่อนซัก3-4เดือนให้มีเงินใช้จ่ายในงานส่วนสินสอดแม่จะพยายามหามาให้ผมก็โอเคจริงๆผมก็ไม่อยากกวนแม่เลยน้องสาวผมโทรมาบอกว่าแม่เครียดมากน้องสาวผมก็กดดันตัวเองต้องสอบชิงทุนให้ได้เผื่อจะได้ลดค่าใช้จ่ายของครอบครัวลงได้บ้างผมรู้สึกผิดนะคับแต่ผมเลือกทำแบบนี้แล้วผมไม่อยากลังเลต้นเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาคุณตาของแฟนผมก็เสียชีวิตลงอย่างสงบแต่เรื่องที่ไม่สงบมันก็บังเกิดขึ้นแฟนผมร้องไห้หนักมากและหงุดหงิดใส่ผมบ่อยทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมดวันที่มีสวดอภิธรรมวันแรกครอบครัวผมก็มาแสดงความเสียใจแม่ผมก็ไปนั่งคุยเป็นเพื่อนแฟนผมและคอยปลอบใจแม่ผมบอกว่าคุณตาไปสบายแล้วคุณตามีความสุขที่สุดแล้วแฟนผมพูดขึ้นมาว่าถ้าก่อนงานศพมันมีงานแต่งตาก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้และตรงนั้นคนอยู่เยอะมากก็หันมามองแม่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมทำไมถึงกล้าพูดแบบนั้นออกมาแม่ผมไม่มางานศพอีกและไม่พูดถึงแฟนผมอีกผมกลับบ้านคนเดียวก็ไม่ถามหาแฟนผมเหมือนที่เคยถามมาตลอดผมต้องทำยังไงดีคับผมอึดอัดมากใครเคยเจอปัญหาคล้ายกับผมบ้างคับช่วยให้คำปรึกษาผมหน่อยนะคับ
ถ้าแฟนคุณทำแบบนี้กับครอบครัวของคุณคุณจะทำอย่างไร?
แฟนผมเค้าเป็นคนหน้าตาดีนะคับมีคนในที่ทำงานมาจีบเคยทะเลาะกันเพราะผมไม่หึงเค้าผมบอกเค้าไปแล้วว่าผมไว้ใจเค้าผมมั่นใจว่าถ้าเค้าจะทำไรเค้าก็จะนึกถึงหน้าผมก่อนเป็นอันดับแรกและก่อนเค้าจะพาครอบครัวย้ายมาอยู่ที่ระยองด้วยเค้าเคยนอกใจผมไปนอนกับคนอื่นผมเสียใจนะคับผมร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนจนเพื่อนบอกว่าไม่เคยเห็นผมร้องไห้แบบนี้ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาแต่ก็พยายามไม่ให้กระทบกับชีวิตประจำวันมากเค้าออกไปอยู่กับเพื่อนได้ไม่ถึงเดือนแม่เค้าก็โทรมาคุยและอยากให้ผมไปรับเค้ากลับมาอยู่ด้วยกันแม่เค้าบอกว่าลูกสาวเค้าเจอความรักที่ไม่ดีมาเยอะมากแม่เค้าบอกว่ามั่นใจในตัวผมว่าผมจะไม่ทำให้ลูกสาวเค้าเสียใจผมก็เข้าไปคุยกับเค้าในที่ทำงานชวนให้เค้ากลับมาอยู่บ้านผมยอมขอโทษทั้งๆที่มยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าผมขอโทษเค้าทำไมพอหลังจากนั้นเค้าก็ให้ครอบครัวของเค้ามาอยู่ที่ระยองด้วยกันผมต้องดูแลเค้าพร้อมกับครอบครัวเค้าไปด้วยตอนแรกเพื่อนผมก็ช่วยออกค่าน้ำค่าไฟให้แล้วเพื่อนผมก็ย้ายออกเพราะมันไปแต่งงานแล้วก็ซื้อบ้านอยู่กับแฟนครอบครัวของแฟนผมไม่ได้ทำงานแฟนผมก็หาเงินมาส่งน้องเรียนแล้วก็พาตาไปหาหมอผมเห็นว่าค่าใช้จ่ายของแฟนก็เยอะมากอยู่ผมก็เลยออกค่าน้ำค่าไฟค่าเช่าบ้านและค่าอื่นๆคนเดียวผมไม่ค่อยส่งเงินให้ที่บ้านแต่พ่อแม่ของผมก็ไม่ได้ว่าอะไรยังดีที่ครอบครัวผมเข้าใจจนกระทั่งวันนึงแฟนผมก็มาคุยกับผมว่าตาป่วยบ่อยอายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว(70+) อยากให้ตาอยู่ในงานแต่งงานของเราผมเข้าใจความรู้สึกของแฟนผมมากๆผมก็เลยโทรไปปรึกษาน้องสาวของผมก่อนผมโทรคุยว่าถ้าโทรไปหาแม่ให้แม่ออกเงินค่าสินสอดและค่าใช้จ่ายในงานแม่จะให้มั้ยน้องสาวผมตอบเสียงแข็งเลยว่าไม่(ตอนนั้นน้องสาวผมไม่ได้มีปัญหากับแฟนผมนะคับ) น้องสาวผมบอกว่าค่าใช้จ่ายในบ้านเยอะมากหนี้บ้านที่กู้มาสร้างบ้านตั้งแต่20ปีที่แล้วเหลือมากกว่า7XX,XXXบาทน้องผมก็กำลังจะเข้ามหาลัยอีกค่างวดรถก็เหลือเกือบครึ่งแสนบางทีแม่ก็บ่นน้อยใจว่าไม่ได้จับเงินของผมเลยผมก็ถอดใจละแต่ก็ลองโทรไปคุยกับแม่ดูก่อนแม่ผมก็บอกว่าไม่มีเลยค่าใช้จ่ายในบ้านเยอะมากแม่ผมก็เลยยื่นข้อเสนอมาให้ผมลองเก็บเงินไปก่อนซัก3-4เดือนให้มีเงินใช้จ่ายในงานส่วนสินสอดแม่จะพยายามหามาให้ผมก็โอเคจริงๆผมก็ไม่อยากกวนแม่เลยน้องสาวผมโทรมาบอกว่าแม่เครียดมากน้องสาวผมก็กดดันตัวเองต้องสอบชิงทุนให้ได้เผื่อจะได้ลดค่าใช้จ่ายของครอบครัวลงได้บ้างผมรู้สึกผิดนะคับแต่ผมเลือกทำแบบนี้แล้วผมไม่อยากลังเลต้นเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาคุณตาของแฟนผมก็เสียชีวิตลงอย่างสงบแต่เรื่องที่ไม่สงบมันก็บังเกิดขึ้นแฟนผมร้องไห้หนักมากและหงุดหงิดใส่ผมบ่อยทำอะไรก็ขัดหูขัดตาไปหมดวันที่มีสวดอภิธรรมวันแรกครอบครัวผมก็มาแสดงความเสียใจแม่ผมก็ไปนั่งคุยเป็นเพื่อนแฟนผมและคอยปลอบใจแม่ผมบอกว่าคุณตาไปสบายแล้วคุณตามีความสุขที่สุดแล้วแฟนผมพูดขึ้นมาว่าถ้าก่อนงานศพมันมีงานแต่งตาก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้และตรงนั้นคนอยู่เยอะมากก็หันมามองแม่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมทำไมถึงกล้าพูดแบบนั้นออกมาแม่ผมไม่มางานศพอีกและไม่พูดถึงแฟนผมอีกผมกลับบ้านคนเดียวก็ไม่ถามหาแฟนผมเหมือนที่เคยถามมาตลอดผมต้องทำยังไงดีคับผมอึดอัดมากใครเคยเจอปัญหาคล้ายกับผมบ้างคับช่วยให้คำปรึกษาผมหน่อยนะคับ