รู้สึกน้อยใจแม่ ตอนนี้ไม่อยากพยายามเพื่อใครอีกแล้ว

เราอายุแค่15ค่ะ ยังอยู่ในช่วงวัยรุ่น วันนี้ทะเลาะกับแม่หนักมาก แค่ปัญหาเล็กน้อย ปกติเวลาทะเลาะกันเราก็จะไม่โต้ตอบ จะนิ่งๆ ปล่อยให้เขาบ่นไป แต่รอบนี้คือมันสุดจะทนจริงๆ บวกกับเครียดเรื่องเรียน เพราะกำลังอยู่ในช่วงจะจบม.3 และอีกไม่กี่วันก็จะสอบกลางภาค มันดครียดหลายๆเรื่อง และพอมาโดนแม่บ่นรอบนี้ เรารู้สึกเหนื่อยและท้อแท้มาก หมดกำลังใจสุดๆ ที่ผ่านมาไม่เคยเหลงไหลเลย ตั้งใจเรียนมาตลอด แต่เวลาแม่บ่นใส่ มันน่าน้อยใจอ่ะค่ะ เพราะเขาจะบ่นเป็น108เรื่อง เรารู้สึกเบื่อหน่ายเต็มทน เลยเดินหนีเข้าห้องนอนไป แม่ก็ตามมาบ่นอีกว่าเรามันพวกชอบหนีปัญหา ทำผิดไม่รู้จักสำนึก บอกว่าเราไม่เคยรักแม่ ไม่เคยเอาใจใส่แม่ ไม่แคร์แม่เลย ได้ยินแบบนั้น น้ำตาร่วงเลยค่ะ ทำไมแม่ถึงมองไม่เห็นความตั้งใจที่ผ่านมาที่เราทำให้แม่บ้างเราตั้งใจเรียนมาตลอดก็เพื่อแม่ รักษาระดับเกรดให้สูงกว่า3.50ขึ้นทุกเทอม บางเทอมได้3.9ด้วยซ้ำทำมันมาดีตลอด ก็เพราะอยากให้แม่ภูมิใจ ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง ไม่เคยติดเพื่อน กล้าพูดได้เต็มปาก ว่ารักแม่มาก แต่วันนี้ แม่กลับพูดเหมือนมองไม่เห็นสิ่งที่เราพยายามเพื่อแม่มาตลอด มันเลยทำให้เรารู้สึกท้อมากๆ และก็ไม่อยากพยายามทำแบบนั้นเพื่อใครอีกแล้ว มันเหนื่อย มันท้อ ไม่อยากใส่ใจใครอีกแล้ว