เหนื่อย

คือเอาง่ายๆเลยนะคะ คือ เราโดนไล่ออกจากกลุ่ม เรามีเพื่อนอยู่1คนเพื่อนที่โดนมาเหมือนกัน เเล้วเเต่ละวันเราก็เจอเเต่ปัญหาทำให้เราไม่อยากไปรร. เเล้วล่าสุดเราก็โดนใส่ร้ายอีก เรานี้เเบบจนปัญญาที่จะอยู่เเล้ว

เบื่อ..ชอบบอกเดี๋ยวเราก็หาย คิดไปเอง ไม่พยาม ไม่สู้ มันไม่มีไรเกิดขึ้นหรอก..แล้วที่เราเป็นอยู่ตอนนี้หละมันเหนื่อยนะที่เป็นเด็กแล้วต้องมาเป็นแบบนี้ มันทรมาน ในใจมันเศร้าแทบจะตลอดเวลา เป็นแบบนี้มา3ปีแทบ

รู้สึกเหนื่อยกับชีวิตตัวเอง เบื่อชีวิต เป็นความเหนื่อยที่เอาออกมาไม่ได้ อยู่กับคนรอบข้างคือฝืนยิ้มและหัวเราะ ทำตัวร่าเริงแต่ข้างในเหนื่อยมาก ระบายกับเพื่อนก็กลัวจะรำคาญ มันรู้สึกทรมานมากเป็นแบบนี้ทีไร

ช่วงนี้หนูมีความรู้สึกเปลี่ยนไปค่ะ แล้วหนูก็ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ พยายามที่จะฝืนมันแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จ รู้สึกเหนื่อยกับความรู้สึกจนอยากร้องไห้ มันทรมานสำหรับหนูในระดับหนึ่งเลยค่ะ ความรู้สึกที่เป็นอยู

อย่างที่กล่าวมานะคะ ทางนี้ไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า ไม่เคยไปหาหมอที่เกี่ยวกับโรคทางจิตเลยค่ะ เเต่มีความรู้สึกว่าไม่อยากจะอยู่เเล้ว อยากตายๆไปให้มันจบๆ เเต่ก็ไม่สามารถทำได้ในหลายๆเหตุผล ไม่ได้รู้สึกเศร้าเ

ใครเข้ามาอ่าน อ่านในจบหน่อยนะ ฟังเราหน่อย ตอนเราอายุ2เดือน ย่าทวดมาเล่าให้เราฟังว่า ตอนนั้นแม่เรา ยายเรา คิดจะฝังเราทั้งเป็นเพราะเลี้ยงเราไม่ไหว เรามารู้เรื่องตอนป.6กำลังจะขึ้นม.1 คือเขาขุดหลุมอะไรเสร

ผมเหนื่อยกับชีวิตนี้มาก ผมเหนื่อยกับ ระบบการศึกษา ที่โรงเรียน ผมเบื่อกับชีวิต ตัว ผมเหนื่อยกับโรคที่ผมเป็น บางทีผมก็อยากหายไปเลย ผมไม่อยากไปโรงเรียนเลย ทุกๆวันคือ ความทรมาน ที่ไม่สามารถบอกใครได้ ใครก็

ช่วงปลายปี 2568 จนกระทั่ง 2669 มาถึงจุดที่ไม่ต้องการอะไร และสิ่งที่ต้องการจริงๆ เอื้อมไม่ถึง มันอยู่จุดที่เบื่อทุกเรื่องพยายามมองหาความต้องการให้เกิดความตื่นเต้นและอยากทำไม่มีและเบื่อหน่ายสิ่งที่จะต้อ