ทำไมไม่เคยมีใครเข้าใจเราเลย

เราเป็นลูกสาวคนเล็กเรามีพี่สาวอยู่1คน พ่อแม่ก็เลี้ยงมาตามปกติแต่พอเราโตขึ้น เราก็อยากใช้ชีวิตให้เหมือนเด็กคนอื่นๆการเรียนเราไม่ได้แย่มากนักแต่ก็ไม่ได้ดีเท่าพี่เราแม่เราเลยชื่นชมแต่พี่อะไรๆก็พี่ ส่วนเราทำไรก็ผิดไปหมด ไม่ใข่แม่ไม่ตามใจเรานะแม่ก็ตามใจบ้างแต่แม่ก็ยังไม่ทำขนาดพี่ เราจะไปไหนก็คอยเช็ค เราทำไรก็แบบผิดไปหมด บ้านไม่สะอาดก็โทษเรา พี่เราไม่ทำนี่ไม่เป็นไร บอกถ้าพี่กลับบ้านมาก็มีแต่พี่ที่ช่วยงาน บอกเรานี่ไม่เคยทำไรเลย เราพยายามดีให้ที่สุดแล้ว บางทีเรากดดันไปหมดทุกเรื่อง เราเครียดแต่ก็บอกใครไม่ได้ เอาแต่โทษตัวเองว่าเราไม่น่าเกิดมาและเราผิดเสมอ เรามีแต่ความคิดแบบนี้เราควรทำยังไง