เรากับแฟนทำงาน 6 วัน คนละที่ และวันหยุดไม่ตรงกัน
เขาหยุดวันอาทิตย์ เราหยุดวันพุธ
ทุกวันอังคารเย็นเลิกงานเขาจะมารับไปอยู่บ้านเขา (เขาใช้คำว่าเป็นข้อตกลงที่เราสร้างขึ้นมา)และส่งเรากลับบ้านในวันพุธตอนกลางคืน ก้คือมีเวลาอยุ่ด้วยกันแค่อังคารกลางคืนกับพุธเช้าก่อนเขาไปทำงานและก่อนกลับบ้านเราเอง ในระหว่างวันเราก้ทำไรเรื่อยเปื่อยพวกงานบ้าน เขาไม่ได้ขอให้ทำแต่เราไปอยู่บ้านเขาเราก้ทำ เต็มใจนะ ทำงานมาเหนื่อยๆ เขาจะได้พัก
จนวันนี้เรามีบทสนทนาเรื่องปีใหม่เราก้เลยถามเขาว่า
🙎♀️: ปีใหม่นี้เราจะได้อยุ่ด้วยกันมั้ย ได้ไปเที่ยวด้วยกันมั้ย ?
🙎♂️: เค้ากลับบ้าน ตจว. ..... คงไม่อ่ะ
🙎♀️: แล้วหลังปีใหม่หละ?
🙎♂️: ไม่รู้อ่ะ คงไม่
เรานอยยังไงก้ไม่รู้ มันอธิบายไม่ถูกว่าต้องรู้สึกแบบไหน ต้องเข้าใจเขาแบบไหน เราแค่อยากไปเที่ยวด้วยกันบ้าง ตั้งแต่คบกันมา เราได้เจอกันแค่นี้เอง ตามที่เราเขียนข้างบน ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนเลย อยุ่แค่ในบ้าน และในรถที่ไปรับไปส่ง แทบไม่มีโมเม้นเที่ยวด้วยกันเลย เราให้เวลาและความสนใจเขาทุกๆครั้งที่เราอยุ่ด้วยกัน หรือตอนที่ไม่ได้อยุ่ด้วยกัน ไลน์หา โทรหาบ้างถ้างานไม่ได้ยุ่ง อย่างน้อยเดินเข้าห้องน้ำต้องมีติดต่อไปแน่นอน เราวางแผนอนาคตไว้และมีเขาอยุ่ด้วยตลอด แต่ทุกครั้งที่เราถามคำตอบมันดูเป็นสิ่งที่ไม่ได้ถูกคิดมา หรือมันไม่ได้คิดวางเอาไว้เลยว่ามีเราอยุ่ แค่ทำให้มันผ่านไปแต่ละวันๆ เท่านั้น เอาง่ายๆ แค่เราจะนัดกินข้าวตอนเย็นเขายังบอกว่าไม่รู้อ่ะ ไม่รู้จะว่างรึป่าว เราก้ถามว่าติดงานหรอ เขาก้บอก ป่าว อึ้งไปเลยยยยย คือเราต้องทำยังไง และรู้สึกยังไง
ถ้ามีใครที่เข้าใจในมุมมองของเขาหรือเป็นแบบนี้อยุ่ ช่วยบอกได้มั้ยว่าเราต้องทำยังไง และเรารู้สึกอะไรได้บ้างที่เราจะไม่มีปัญหากัน
มันก้มีหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกนอยได้ขนาดนี้ ทั้งเขาไม่ได้แคร์ความรู้สึกเรา ไม่ได้เอ็นดูเราเหมือนที่เขาเอ็นดูคนอื่นๆ เราอิจฉาทุกคนในชีวิตเขา ที่เขาให้ความสนใจดี แต่ยกเว้นเรา
หรือว่าก้แค่แฟนแหละ ก้แค่นั้น แค่ได้ชื่อว่าแฟนอ่ะ
ทำไงดี เราไม่รู้ว่าต้องรู้สึกยังไง เข้าใจแบบไหน และเราก็ไม่รู้ว่าเราเป็นใคร งง ??
เขาหยุดวันอาทิตย์ เราหยุดวันพุธ
ทุกวันอังคารเย็นเลิกงานเขาจะมารับไปอยู่บ้านเขา (เขาใช้คำว่าเป็นข้อตกลงที่เราสร้างขึ้นมา)และส่งเรากลับบ้านในวันพุธตอนกลางคืน ก้คือมีเวลาอยุ่ด้วยกันแค่อังคารกลางคืนกับพุธเช้าก่อนเขาไปทำงานและก่อนกลับบ้านเราเอง ในระหว่างวันเราก้ทำไรเรื่อยเปื่อยพวกงานบ้าน เขาไม่ได้ขอให้ทำแต่เราไปอยู่บ้านเขาเราก้ทำ เต็มใจนะ ทำงานมาเหนื่อยๆ เขาจะได้พัก
จนวันนี้เรามีบทสนทนาเรื่องปีใหม่เราก้เลยถามเขาว่า
🙎♀️: ปีใหม่นี้เราจะได้อยุ่ด้วยกันมั้ย ได้ไปเที่ยวด้วยกันมั้ย ?
🙎♂️: เค้ากลับบ้าน ตจว. ..... คงไม่อ่ะ
🙎♀️: แล้วหลังปีใหม่หละ?
🙎♂️: ไม่รู้อ่ะ คงไม่
เรานอยยังไงก้ไม่รู้ มันอธิบายไม่ถูกว่าต้องรู้สึกแบบไหน ต้องเข้าใจเขาแบบไหน เราแค่อยากไปเที่ยวด้วยกันบ้าง ตั้งแต่คบกันมา เราได้เจอกันแค่นี้เอง ตามที่เราเขียนข้างบน ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนเลย อยุ่แค่ในบ้าน และในรถที่ไปรับไปส่ง แทบไม่มีโมเม้นเที่ยวด้วยกันเลย เราให้เวลาและความสนใจเขาทุกๆครั้งที่เราอยุ่ด้วยกัน หรือตอนที่ไม่ได้อยุ่ด้วยกัน ไลน์หา โทรหาบ้างถ้างานไม่ได้ยุ่ง อย่างน้อยเดินเข้าห้องน้ำต้องมีติดต่อไปแน่นอน เราวางแผนอนาคตไว้และมีเขาอยุ่ด้วยตลอด แต่ทุกครั้งที่เราถามคำตอบมันดูเป็นสิ่งที่ไม่ได้ถูกคิดมา หรือมันไม่ได้คิดวางเอาไว้เลยว่ามีเราอยุ่ แค่ทำให้มันผ่านไปแต่ละวันๆ เท่านั้น เอาง่ายๆ แค่เราจะนัดกินข้าวตอนเย็นเขายังบอกว่าไม่รู้อ่ะ ไม่รู้จะว่างรึป่าว เราก้ถามว่าติดงานหรอ เขาก้บอก ป่าว อึ้งไปเลยยยยย คือเราต้องทำยังไง และรู้สึกยังไง
ถ้ามีใครที่เข้าใจในมุมมองของเขาหรือเป็นแบบนี้อยุ่ ช่วยบอกได้มั้ยว่าเราต้องทำยังไง และเรารู้สึกอะไรได้บ้างที่เราจะไม่มีปัญหากัน
มันก้มีหลายอย่างที่ทำให้เรารู้สึกนอยได้ขนาดนี้ ทั้งเขาไม่ได้แคร์ความรู้สึกเรา ไม่ได้เอ็นดูเราเหมือนที่เขาเอ็นดูคนอื่นๆ เราอิจฉาทุกคนในชีวิตเขา ที่เขาให้ความสนใจดี แต่ยกเว้นเรา
หรือว่าก้แค่แฟนแหละ ก้แค่นั้น แค่ได้ชื่อว่าแฟนอ่ะ