คนที่เลิกกันด้วยดีลึกๆแล้วยังมีควารู้สึกคิดถึงวันเวลาเก่าๆบ้างหรือเปล่าครับ

ผมล่ะสงสัยจริงๆ คนที่รักกันมานานมาก เมื่อต้องเลิกกันเค้าไม่มีความรู้สึกดีๆหรือมีช่วงเวลาที่ทำให้กลับมาคิดถึงกันบ้างเลยหรอครับ สำหรับตัวผมเองผมเลิกกับแฟนด้วยดีนะส่วนเหตุผลที่เลิกกันอาจจะมาจากนิสัยส่วนตัวบางอย่างที่เราเข้ากันไม่ค่อยได้ส่วนนึงด้วย แต่สำหรับตัวผมเอง ผมคิดว่าผมสามารถยอมรับจุดบกพร่องตรงนั้นและพร้อมที่จะอยู่กับมันได้นะ แต่สำหรับเค้าคงน่าจะคิดไม่เหมือนกันล่ะมั้ง ตลอดช่วงเวลาที่คบกันเราทั้งคู่ไม่เคยมีเรื่องมือที่สามเลยครับ ผมก็ค่อนข้างไว้ใจเค้ามากในเรื่องนี้ด้วย และส่วนนึงคงเป็นเพราะความชะล่าใจตรงนี้ด้วยก็เลยไม่ได้ระวังตัวและเผื่อใจสำหรับเรื่องนี้ไว้ แต่ก่อนหน้านั้นเราก็ยังใช้ชีวิตกันปกติครับ ปกติมากกก จนไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการแบบนี้ขึ้นมาได้ สำหรับตัวผมเองเรื่องนี้ไม่เคยมีสัญญาณเตือนครั้งสุดท้ายมาก่อนเลยเพราะทุกอย่างมันปกติมากจริงๆ จนผมจับได้ว่าเค้าแอบคุยกับคนอื่นด้วยความบังเอิญ เพราะตอนนั้นผมนอนเล่นโทรศัพท์จนแบตหมดเลยจะขอโทรศัพท์เค้ามาดู Youtube ซึ่งปกติผมก็ทำแบบนี้บ้างแต่อาจจะไม่บ่อยปกติเค้าก็ไม่เคยหวงผมเลยนะ แต่มีครั้งนั้นแหละเค้าหวงโทรศัพท์จนผิดสังเกตจนผมต้องแย่งมากับมือ ก็นั่นแหละครับสุดท้าย ความจริงก็ปรากฏ จากนั้นก็มีทะเลาะกันแต่แค่ระยะเวลาภายในไม่เกิน 1 อาทิตย์ผมก็ได้กลายเป็น 1 ในตัวเลือกของเค้าซะงั้นบอกตรงๆเลย ณ ตอนนั้นยังทำใจไม่ได้ก็เลยถอยออกมาเองแต่ตอนนั้นสิ่งที่ผมตัดสินใจทำลงไปคือทำด้วยอารมล้วนๆไม่ได้ใช้หัวสมองในการตัดสินใจ ก็เลยหายไปเป็นเดือน พอทำใจไม่ได้จริงๆ เลยกลับมาขอร้องอ้อนวอนเค้าอีกครั้งแต่ครั้งนี้เหมือนเค้าห่างเหินมากจนผมสัมผัสได้เลยว่ามันคงไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แน่นอน เค้าบอกกับผมว่า ในช่วงที่ผมหายไปเหมือนความสัมพันธ์ของเค้ากับคนๆนั้นมันพัฒนาขึ้น จากทีแรกแค่คนคุยกันปกติแต่ตอนนี้มันพิเศษมากกว่านั้น พอโดนตอกหน้ามาแบบนี้ก็เลยต้องซมซานกลับมารักษาแผลใจตัวเองอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้ก็ผ่านมาจะสองเดือนแล้วครับ บางช่วงเวลาผมยังติดอยู่กับความรู้สึกแย่ๆอยู่เลยมันอธิบายความรู้สึกแย่ๆพวกนั้นออกมาเป็นตัวอักษรค่อนข้างยากแต่ผมจะขอใช้คำว่าทรมานแล้วกันครับ คงจะใกล้เคียงที่สุด ซึ่งความรู้สึกพวกนี้จะเกิดขึ้นส่วนใหญ่จะเป็นตอนที่ผมอยู่บ้านตัวเอง มันเลยกลายเป็นว่าบ้านของตัวเองคือที่ที่ผมอยู่แล้วรู้สึกแย่ที่สุด ครั้งล่าสุดที่คุยกับเค้าก่อนจะเดินออกมาจากชีวิตเค้าอีกครั้งเค้าบอกกับผมว่าเค้าให้ผมเป็นได้แค่เพื่อน  ถึงตอนนั้นผมก็ต้องยอมเข้าใจแหละว่ามันมีเหตุผลอะไรมากมายหลายอย่างที่ทำให้เรากลับมาคบกันเหมือนเดิมไม่ได้ซึ่งพอได้ฟัง แรกๆผมก็ยังพอใช้เหตุผลในการคิดและเข้าใจได้บ้าง แต่พอเวลาผ่านไปสักพักอารมมันอยู่เหนือเหตุผลไปแล้วบางทีก็มีเผลอทำตัวงี่เง่า อย่าง ส่งข้อความไปหา หรือ  หนักเข้าก็โทรหาบ้าง ซึ่งเค้าก็ไม่ได้ว่าหรือปฏิเสธอะไรนะผมคิดว่าตรงส่วนนัลึกๆแล้วเค้าอาจจะยังมีความรู้สึกผิดที่นอกใจผมอยู่รึเปล่าผมก็ไม่แน่ใจ แต่พอเริ่มมีสติก็คิดว่าควรเดินออกมาจากชีวิตเค้าได้แล้วเพื่อที่เราจะเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไปได้ ผมเลยขอร้องเค้าให้บล็อคช่องทางการติดต่อผมทุกทาง แต่เราไม่ได้เกลียดกันนะก่อนจะเดินออกมาก็คุยและจากกันด้วยดี ถึงตอนนั้นจะเสียใจมากแต่นี้ก็ผ่านมา  สักพักแล้ว ผมก็ดีขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ยังมีบางช่วงเวลาที่ผมยังรู้สึกคิดถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เคยอยู่ร่วมกันมา เพราะเค้าเป็นคนที่ตัวติดกับผมมากที่สุดแล้วล่ะ เค้าอยู่เกือบในทุกๆที่ ที่ผมเคยอยู่ ไปเกือบทุกๆที่ ที่ผมเคยไป
ก็เพราะแบบนี้แหละครับไม่ว่าจะไปไหน ก็จะเห็นภาพเค้าตลอดเลย บางครั้งกำลังทำกิจกรรมอะไรบางอย่างมันก็จะมีภาพในหัวว่าเราเคยทำสิ่งๆนั้นร่วมกับเค้า และไออาการแบบนี้พักหลังๆก็เป็นบ่อยซะด้วยสิเหมือนยิ่งคิดก็จะยิ่งจมอยู่กับมัน แต่ผมก็พาตัวเองออกมาไม่ได้เหมือนกัน  
แต่ไม่ใช่ว่ามันจะมีแต่เรื่องแย่ๆหรอกครับ เรื่องดีๆก็ยังพอมีบ้าง ตั้งแต่เลิกกับเค้ามาผมทบทวนตัวเองตลอด ทบทวนเรื่องที่ผ่านๆมา พอลองมองย้อนกลับไปดู  เรื่องบางเรื่องผมจะไม่มีวันเข้าใจเลยถ้าไม่ได้มาอยู่ในจุดๆนี้ สิ่งที่ผมเคยทำไม่ดีกับเค้าแบบไม่รู้ตัว หรือ เรื่องที่ผมควรจะแก้ไขปรับปรุงตัวนานแล้วแต่ไม่ได้เริ่มทำจริงๆจังๆซักที พอคิดได้แบบนี้มันก็เศร้าครับ เพราะไม่มีโอกาสได้กลับไปแก้ไขอีกแล้ว ถ้าเค้าจะเลิกกับผมด้วยเหตผลเหล่านี้ผมคิดว่าผมสามารถยอมรับได้ครับ แต่การที่แอบคุยกับคนอื่นในขณะที่ยังมีผมอยู่ข้อนี้ผมรับไม่ไหวจริงๆ ผมคิดว่าอย่างน้อยผมก็เป็นคนๆนึงที่รักเค้ามาก ความรักที่ผมให้เค้าคือความรักจริงๆไม่ได้มีเจตนาไม่ดีอื่นๆแอบแฝงเลยแม้แต่น้อย ผมคิดว่าผมไม่สมควรได้รับการตอบแทนแบบนี้ อย่างน้อยๆผมก็อยากให้เค้าคุยกับผมแบบเปิดใจมากกว่านี้ เพราะปกติ เค้ามีอะไรเค้าไม่ค่อยพูดกับผมแบบจริงๆจังๆ เรื่องบางอย่างผมก็พึ่งจะมารู้หลังจากที่เลิกกับเค้านี่แหละครับ คบกันมาจะ 5 ปี คำถามบางคำถามที่เคยถามไปเค้ายังตอบห้วนๆปัดๆ จนผมก็ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วคำตอบมันคืออะไรกันแน่ ถ้าเค้าได้มีโอกาสเข้ามาอ่านผมอยากบอกว่า เรา(เคย)เป็นแฟนกัน มีอะไรเราควรจะคุยและปรึกษากันให้มากกว่านี้ แกมีอะไรแกอย่าเก็บไว้คนเดียวสิ เค้าอยากให้แกพูดทุกๆเรื่องที่แกเก็บเอาไว้คนเดียวกับเค้าได้นะ เรา(เคย)เป็นแฟนกันเราควรจะต้องช่วยๆกันแชร์ ไม่ว่าจะความรู้สึกแย่ๆหรือเรื่องราวดีๆ และก็ขอโทษที่ไม่ได้ใส่ใจแกให้มากเท่าที่ควร ขอโทษจริงๆ
Ok จบเรื่องของผมเท่านี้ดีกว่า
คำถามที่ผมอยากจะถามจริงๆคือ อย่างในเคสของผม สมมุติคุณอยู่ในสถานการณ์เดียวกับแฟนเก่าผม(หรือใครเคยมีประสบการณ์เดียวกัน) เมื่อคุณตัดสินใจจะเลิกแล้วคือคุณทิ้งทุกๆอย่างในอดีตได้เลยหรอครับ ไม่มีความรู้สึกเหมือนผมบ้างหรอ แบบ พอเจอสถานที่หรือทำกิจกรรมอะไรที่เคยทำร่วมกันก็จะมีช่วงเวลาให้หวนคิดถึง  อะไรประมาณนี้น่ะครับ