จริงๆเวลาที่นร.ทำอะไรผิดกฎหรืออะไรที่ไม่ดีก็มักจะมีการลงโทษ เช่นการตี สั่งให้วิ่งรอบสนาม ลุกนั่ง ต่างๆนาๆ เราก็เคยโดนในทำโทษในรูปแบบต่างๆเช่นสมัยประมาณเรา 8-9 ขวบจะมีการเขียนตามคำบอก แล้วถ้าใครเขียนแล้วถูกไม่ถึงครึ่งหนึ่งก็จะถูกตีแบบนี้ ทุกวัน พอเริ่มโตขึ้นเข้าสู่ชั้นมัธยมก็จะเริ่มมีการลงโทษที่เป็นพวกตีน้อยลง เช่นการหักคะแนนความประพฤติ หรือสั่งให้วิ่งรอบสนาม ต่างๆนาๆ ถึงจะมีการตีเหลืออยู่บ้างแต่ก็น้อย
เข้าประเด็นเลยก็คือ เราเป็นเด็กธรรมดาที่ไม่ใช่เด็กเรียนจ๋าหรือหัวโจกของห้องเราก็เป็นเด็กธรรมดาที่เล่นก็เล่นเรียนก็เรียน เราไว้หน้าม้าตั้งแต่อยู่ร.ร.นี้มา 2-3ปี
แต่วันนี้มีครูท่านหนึ่งที่สอนคณิตเรา ซึ่งมีครูฝึกสอนมาสอนแทนแล้วครูท่านนั้นก็เดินดูนร.รอบๆห้องว่าตั้งใจฟังที่ครูฝึกสอนสอนมั้ยและก็คอยดูด้วยว่าที่ครูฝึกสอนสอนยังไงอะไรประมาณนั้น ซึ่งเรานั่งแถวหน้าสุดแล้วกำลังจดที่ครูฝึกสอนเขียนบนกระดาน ครูท่านนั้นแกก็เดินตรงเข้ามาพร้อมกับตบหน้าของเรา มันไม่ได้แรงมาก แต่ก็แรงสำหรับเรา เพราะเราไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อนแม้แต่จะเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากขนาดไหนก็ไม่มีใครกล้าตบหน้าของเราสักคน เพราะเราเกลียดการใช้ความรุนแรงมากของมากที่สุด เพราะสมัยประถมเราเคยโดนบูลลี่ โดยที่เพื่อนและคุณครูทำร้ายเราทั้งร่างกายและจิตใจมา6ปีเต็ม เราจึงฝังใจมากๆถ้าเพื่อนหรือใครก็ตามที่มาพูดจาที่เชิงบูลลี่หรือทำพฤติกรรมที่รุนแรงใส่ ก็ต้องคิดเอาไว้เลยว่านั่นจะคือวินาทีสุดท้ายที่เราจะนับว่าคนคนนั้นคือสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกับเรา(ประมาณว่าต่อจากนี้จะเฉยเมยไม่สนใจหรือช่วยเหลืออะไรอีก)
แต่เราพึ่งจะโดนครูตบครั้งแรกวันนี้ หน้าเราก็แดงนิดหน่อยแหละ เราก็สตั้นไปว่าจู่ๆตบเราทำไม ครูแกก็บอกเราว่าทำไมไม่ติดกิ้ปให้เรียบร้อยรกหูรกตา เราก็งงๆ เลยปัดหน้าม้าออกแต่ก็ไม่ได้ติดกิ้ปแค่ปัดออกจากหน้าไม่ให้มันบังตาพร้อมกับนั่งเรียนแบบงงๆต่อไป เพื่อนข้างๆก็หันมามองเราประมาณว่าเราโดนครูว่าเรื่องอะไรแบบงงๆอะไรทำนองนั้น เราก็เงียบแล้วก็นั่งทำงานต่อ สักพักครูก็เเดินมาหาเราอีกรอบ แล้วพูดว่าจะทำแบบนี้จริงๆหรอ หรืออะไรสักอย่างเราไม่ค่อยมีสมาธิเพราะเราเอ๋อไปเลยตอนนั้น แต่ครูจะสื่อประมาณว่าทำไมเราถึงไม่ยอมติดกิ้ปพร้อมดึงหน้าม้าเราแล้วเอากิ้ปมาติด เราก็มองหน้าเหวอๆใส่ครูเพราะตอนนั้นเราสับสนไปหมดทุกอย่าง เรียบเรียงอะไรไม่ได้เลยความคิดอะไรไม่ดีๆมันผุดขึ้นมาเต็มหัว ตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำๆ ว่าเราผิดตรงไหน เราผิดอะไร ทำไมต้องตบหน้าเราด้วย ทำไมต้องพูดจาไม่ดีใส่ เราก็น้ำตาซึมๆ ครูก็บอกเหตุผลว่า เขาเห็นแล้วรกตาน่ารำคาญ แล้วก็บ่นๆว่าเด็กสมัยนี้มีแฟนแล้วก็เป็นงี้ บลาๆ เราก็งงๆ สุดท้ายเราก็สงสัยว่าเราผิดตรงไหนพยายามคิดเท่าไหร่ก็หาคำตอบไม่ได้ ถ้าครูไม่โอเคเดินมาบอกเราดีๆก็ได้ทำไมต้องเดินมาตบหน้าเราด้วย เพื่อนในห้องเราที่ไว้หน้าม้าก็โดนครูไปว่าแบบนี้ทุกคนแต่ไม่ได้ตบหน้า เราก็เล่าให้เพื่อนของเราฟังกับถามว่าเราผิดตรงไหน เพื่อนเราก็ทำหน้างงๆแล้วก็ตอบว่าเราไม่ผิด ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจว่าเพื่อนพูดจริงๆหรือไม่อยากทำให้เราเสียใจ
ถ้าจะเปิดการ์ดว่าเราไม่ยอมทำตามกฎของร.ร.หรือจะบอกว่าก่อนเข้ามาเขาก็มีบอกกฎ ถ้าคุณเข้ามาเรียนก็ต้องยอมรับให้ได้
คือเราจะบอกว่าร.ร.เราไม่เคยมีครูคนไหนแจ้งว่าห้ามไว้หน้าม้าค่ะ ในหนังสือที่เขียนกฎของร.ร.เอาไว้ที่เขามอบให้ตอนสมัครร.ร.เราก็หาไม่เจอกฎนี้ ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยว่าเรา สรุปเราผิดจริงๆหรอที่ครูรำคาญหน้าม้าเราตัวเราเองยังไม่รำคาญเลยค่ะ แล้วทำไมถึงต้องตบหน้าของเราถ้าเราทำผิดแล้วครูแกจะเดินมาตบหน้าเราก็เข้าใจว่าเราผิดแต่นี่เราผิดตรงไหนหรอคะ? เราว่าต้องมีคนมองว่าเราออกมาตั้งกระทู้เพื่อให้เข้าข้างเราอะไรทำนองนั้นแน่ๆเราก็ไม่ขอแก้ตัวนะคะ เพราะเราก็เสียความรู้สึกมากๆมันยิ่งทำให้เราไม่อยากไปเรียนไม่อยากเจอหน้าครูยิ่งต้องเรียนกับครูที่ทำไม่ดีใส่เราเรายิ่งรู้สึกไม่อยากเรียน มันก็ส่งผลกระทบต่อการเรียนของเราแทนที่จะได้เรียนอย่างสบายใจใช้สมองกับการเรียนให้เต็มที่นี่ต้องมานั่งระแวงว่าครูเขาไม่ชอบเราหรอ ครูเขาจะว่าเราอีกมั้ย บลาๆเราเป็นคนขี้ระแวงแล้วคิดมากอยู่แล้ว แล้วค่อนข้างเก็บตัวเราไม่อยากไปเรียนไม่อยากเจอผู้คน เรากลัวร.ร.มากๆมีช่วงที่เราไม่กล้าไปร.ร.เป็นอาทิตย์เพราะเราชักกระตุกไม่หยุด เรากลัวมาก เรากลัวทั้งสังคมทั้งคนต่างๆในร.ร. กลัวว่าจะทำอะไรผิด กลัวจะถูกครอบครัวผิดหวัง กลัวจะถูกเกลียดกลัวจะถูกแกล้งอีก กลัวจะถูกบูลลี่อีก มันเหมื่อนกับการที่คุณทำตามกฎระเบียบของร.ร.ทุกอย่างแต่จู่ๆคุณก็โดนทำโทษทั้งๆที่คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณทำผิดตรงไหนเพราะถ้าเราทำผิดกฎจริงๆเราก็ต้องเตรียมใจไว้แล้วว่าเราทำผิดเองจะโดนทำโทษก็ไม่แปลกเราสมัครใจจะทำผิด เองแล้ว
แล้วการตบหน้าแบบนี้เป็นเรื่องปกติของร.ร.ไทยหรอคะ? เราไม่เข้าใจช่วยตอบเราทีนะคะ ถ้ามันปกติเราจะได้พยายามปรับตัวค่ะ ถึงมันจะไม่ได้เลือดตกยางออกแต่เราก็ค่อนข้างเสียความรู้สึกและไม่ค่อยอยากจะเรียนวิชานั้นไปเลย ช่วยบอกเราด้วยนะคะหรือจะว่าเราก็ได้ว่าเราเขียนกระทู้เหมื่อนเด็กเอาแต่ใจก็ได้ค่ะ เพราะเราคิดแล้วว่าเราไม่ผิดเรานั่งทบทวนมาครึ่งวัน แล้วถ้าจะพูดใส่เราว่าก็ยอมๆทำไปเถอะไม่ได้เสียหายอะไรนิ
ได้ค่ะเราจะทำแต่อย่างน้อยก็ช่วยหาเหตุผลที่ครูตบหน้าเราหน่อยนะคะเพื่อเราจะได้เข้าใจครูมากขึ้นกว่านี้ เราจะได้ไม่อคติกับครูและจะได้ไม่ถูกผู้ใหญ่มองว่าเราเป็นเด็กก้าวร้าวไม่ยอมทำตามที่ครูสั่งด้วยค่ะ
โดนครูตบหน้านี่ถือว่าเป็นเรื่องปกติของโรงเรียนไทยหรือเปล่าคะ
เข้าประเด็นเลยก็คือ เราเป็นเด็กธรรมดาที่ไม่ใช่เด็กเรียนจ๋าหรือหัวโจกของห้องเราก็เป็นเด็กธรรมดาที่เล่นก็เล่นเรียนก็เรียน เราไว้หน้าม้าตั้งแต่อยู่ร.ร.นี้มา 2-3ปี
แต่วันนี้มีครูท่านหนึ่งที่สอนคณิตเรา ซึ่งมีครูฝึกสอนมาสอนแทนแล้วครูท่านนั้นก็เดินดูนร.รอบๆห้องว่าตั้งใจฟังที่ครูฝึกสอนสอนมั้ยและก็คอยดูด้วยว่าที่ครูฝึกสอนสอนยังไงอะไรประมาณนั้น ซึ่งเรานั่งแถวหน้าสุดแล้วกำลังจดที่ครูฝึกสอนเขียนบนกระดาน ครูท่านนั้นแกก็เดินตรงเข้ามาพร้อมกับตบหน้าของเรา มันไม่ได้แรงมาก แต่ก็แรงสำหรับเรา เพราะเราไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อนแม้แต่จะเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากขนาดไหนก็ไม่มีใครกล้าตบหน้าของเราสักคน เพราะเราเกลียดการใช้ความรุนแรงมากของมากที่สุด เพราะสมัยประถมเราเคยโดนบูลลี่ โดยที่เพื่อนและคุณครูทำร้ายเราทั้งร่างกายและจิตใจมา6ปีเต็ม เราจึงฝังใจมากๆถ้าเพื่อนหรือใครก็ตามที่มาพูดจาที่เชิงบูลลี่หรือทำพฤติกรรมที่รุนแรงใส่ ก็ต้องคิดเอาไว้เลยว่านั่นจะคือวินาทีสุดท้ายที่เราจะนับว่าคนคนนั้นคือสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกับเรา(ประมาณว่าต่อจากนี้จะเฉยเมยไม่สนใจหรือช่วยเหลืออะไรอีก)
แต่เราพึ่งจะโดนครูตบครั้งแรกวันนี้ หน้าเราก็แดงนิดหน่อยแหละ เราก็สตั้นไปว่าจู่ๆตบเราทำไม ครูแกก็บอกเราว่าทำไมไม่ติดกิ้ปให้เรียบร้อยรกหูรกตา เราก็งงๆ เลยปัดหน้าม้าออกแต่ก็ไม่ได้ติดกิ้ปแค่ปัดออกจากหน้าไม่ให้มันบังตาพร้อมกับนั่งเรียนแบบงงๆต่อไป เพื่อนข้างๆก็หันมามองเราประมาณว่าเราโดนครูว่าเรื่องอะไรแบบงงๆอะไรทำนองนั้น เราก็เงียบแล้วก็นั่งทำงานต่อ สักพักครูก็เเดินมาหาเราอีกรอบ แล้วพูดว่าจะทำแบบนี้จริงๆหรอ หรืออะไรสักอย่างเราไม่ค่อยมีสมาธิเพราะเราเอ๋อไปเลยตอนนั้น แต่ครูจะสื่อประมาณว่าทำไมเราถึงไม่ยอมติดกิ้ปพร้อมดึงหน้าม้าเราแล้วเอากิ้ปมาติด เราก็มองหน้าเหวอๆใส่ครูเพราะตอนนั้นเราสับสนไปหมดทุกอย่าง เรียบเรียงอะไรไม่ได้เลยความคิดอะไรไม่ดีๆมันผุดขึ้นมาเต็มหัว ตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำๆ ว่าเราผิดตรงไหน เราผิดอะไร ทำไมต้องตบหน้าเราด้วย ทำไมต้องพูดจาไม่ดีใส่ เราก็น้ำตาซึมๆ ครูก็บอกเหตุผลว่า เขาเห็นแล้วรกตาน่ารำคาญ แล้วก็บ่นๆว่าเด็กสมัยนี้มีแฟนแล้วก็เป็นงี้ บลาๆ เราก็งงๆ สุดท้ายเราก็สงสัยว่าเราผิดตรงไหนพยายามคิดเท่าไหร่ก็หาคำตอบไม่ได้ ถ้าครูไม่โอเคเดินมาบอกเราดีๆก็ได้ทำไมต้องเดินมาตบหน้าเราด้วย เพื่อนในห้องเราที่ไว้หน้าม้าก็โดนครูไปว่าแบบนี้ทุกคนแต่ไม่ได้ตบหน้า เราก็เล่าให้เพื่อนของเราฟังกับถามว่าเราผิดตรงไหน เพื่อนเราก็ทำหน้างงๆแล้วก็ตอบว่าเราไม่ผิด ซึ่งเราก็ไม่เข้าใจว่าเพื่อนพูดจริงๆหรือไม่อยากทำให้เราเสียใจ
ถ้าจะเปิดการ์ดว่าเราไม่ยอมทำตามกฎของร.ร.หรือจะบอกว่าก่อนเข้ามาเขาก็มีบอกกฎ ถ้าคุณเข้ามาเรียนก็ต้องยอมรับให้ได้
คือเราจะบอกว่าร.ร.เราไม่เคยมีครูคนไหนแจ้งว่าห้ามไว้หน้าม้าค่ะ ในหนังสือที่เขียนกฎของร.ร.เอาไว้ที่เขามอบให้ตอนสมัครร.ร.เราก็หาไม่เจอกฎนี้ ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยว่าเรา สรุปเราผิดจริงๆหรอที่ครูรำคาญหน้าม้าเราตัวเราเองยังไม่รำคาญเลยค่ะ แล้วทำไมถึงต้องตบหน้าของเราถ้าเราทำผิดแล้วครูแกจะเดินมาตบหน้าเราก็เข้าใจว่าเราผิดแต่นี่เราผิดตรงไหนหรอคะ? เราว่าต้องมีคนมองว่าเราออกมาตั้งกระทู้เพื่อให้เข้าข้างเราอะไรทำนองนั้นแน่ๆเราก็ไม่ขอแก้ตัวนะคะ เพราะเราก็เสียความรู้สึกมากๆมันยิ่งทำให้เราไม่อยากไปเรียนไม่อยากเจอหน้าครูยิ่งต้องเรียนกับครูที่ทำไม่ดีใส่เราเรายิ่งรู้สึกไม่อยากเรียน มันก็ส่งผลกระทบต่อการเรียนของเราแทนที่จะได้เรียนอย่างสบายใจใช้สมองกับการเรียนให้เต็มที่นี่ต้องมานั่งระแวงว่าครูเขาไม่ชอบเราหรอ ครูเขาจะว่าเราอีกมั้ย บลาๆเราเป็นคนขี้ระแวงแล้วคิดมากอยู่แล้ว แล้วค่อนข้างเก็บตัวเราไม่อยากไปเรียนไม่อยากเจอผู้คน เรากลัวร.ร.มากๆมีช่วงที่เราไม่กล้าไปร.ร.เป็นอาทิตย์เพราะเราชักกระตุกไม่หยุด เรากลัวมาก เรากลัวทั้งสังคมทั้งคนต่างๆในร.ร. กลัวว่าจะทำอะไรผิด กลัวจะถูกครอบครัวผิดหวัง กลัวจะถูกเกลียดกลัวจะถูกแกล้งอีก กลัวจะถูกบูลลี่อีก มันเหมื่อนกับการที่คุณทำตามกฎระเบียบของร.ร.ทุกอย่างแต่จู่ๆคุณก็โดนทำโทษทั้งๆที่คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณทำผิดตรงไหนเพราะถ้าเราทำผิดกฎจริงๆเราก็ต้องเตรียมใจไว้แล้วว่าเราทำผิดเองจะโดนทำโทษก็ไม่แปลกเราสมัครใจจะทำผิด เองแล้ว
แล้วการตบหน้าแบบนี้เป็นเรื่องปกติของร.ร.ไทยหรอคะ? เราไม่เข้าใจช่วยตอบเราทีนะคะ ถ้ามันปกติเราจะได้พยายามปรับตัวค่ะ ถึงมันจะไม่ได้เลือดตกยางออกแต่เราก็ค่อนข้างเสียความรู้สึกและไม่ค่อยอยากจะเรียนวิชานั้นไปเลย ช่วยบอกเราด้วยนะคะหรือจะว่าเราก็ได้ว่าเราเขียนกระทู้เหมื่อนเด็กเอาแต่ใจก็ได้ค่ะ เพราะเราคิดแล้วว่าเราไม่ผิดเรานั่งทบทวนมาครึ่งวัน แล้วถ้าจะพูดใส่เราว่าก็ยอมๆทำไปเถอะไม่ได้เสียหายอะไรนิ
ได้ค่ะเราจะทำแต่อย่างน้อยก็ช่วยหาเหตุผลที่ครูตบหน้าเราหน่อยนะคะเพื่อเราจะได้เข้าใจครูมากขึ้นกว่านี้ เราจะได้ไม่อคติกับครูและจะได้ไม่ถูกผู้ใหญ่มองว่าเราเป็นเด็กก้าวร้าวไม่ยอมทำตามที่ครูสั่งด้วยค่ะ