ทำไมถึงไม่ลืม

(ต้องขอบอกก่อนเราไม่เคยมีแฟนเลย)ตอนนั้นเราอยู่ปีหนึ่งเราคุยกับเด็ก ม.5 คนนึง ตอนแรกก็คิดจะเล่นๆ แต่พอได้คุยกันทุกวันทำให้เราทั้งคนคุยทั้งหมดของเราไปหามัน ยอมเป็นที่ระบายให้มัน เพราะมันพึ่งเลิกกับแฟนมันได้ไม่นาน  ยอมเป็นทิชชู่ซับความทุกข์ของมัน เราก็ไม่เข้าใจทำไมเราถึงยอมทำให้มันมากขนาดนั้น ทั้งที่เราไม่เคยทำให้ใครเลยแต่กับมัน ...เฮ้ออ  ทั้งที่มันก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าใครเลย เคยเจอกันแค่ สองครั้ง หลังจากนั้นมันก็ของหยุดความสัมพันธ์ ด้วยเหตุผลว่า  ยังลืมอีกคนไม่ได้ ตอนนั้นเราก็โอเคน้ะ  เข้าใจแผลมันยังสดๆอยู่ ก็จบกันด้วยดี รอมันพร้อมค่อยกับมาเริ่มกันใหม่  ไม่กี่เดือนก็ได้กลับมาคุยกันใหม่จริงๆ 555ยอมรับเลยรอบนี้เรารักมันแล้วแน่ๆ คุยกันทุกวัน ว่างมันจะคอยโทรเรา จนเราติดมันมากก คิดถึงตลอดเวลา แต่รอบนี้คุยกันได้ไม่นาน ก็ต้องหยุด ด้วยเหตุผลเดิม มันยังเริ่มคนเก่าไม่ได้ เราก็ได้แต่นอนร้องให้ เฝ้าถามมัน  ว่าเราไม่ดีพอหรอ แล้วกลับมาให้ความหวังทำไม แล้วที่ผ่านมารู้สึกยังไงกับเรา  มันก็ตอบว่า ไม่รู้สึกอะไรเลย แค่พี่น้อง( หึหึ อยากจะเดิมไปต่อยมันเลยตอนนั้น พี่น้องพ่องงสิ) หลังจากนั้น เราก็ไม่ติดต่อมันอีกเลย แต่เชื่อไหมผ่านมาจะสามปีแล้วเราไม่เคยลืมมันเลย มันสร้างแผลให้เราไว้ใหญ่มาก ไม่รู้ว่าเพราะมันหรอป่าวทำให้เราไม่รู้สึกกับใครเท่ามันอีกเลย ไม่เคยลืมมันได้เลยจริง