วันศุกร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2562 ที่ผ่านมานี้ ผมได้รับอุบัติเหตุทางรถมอเตอไซ ที่เกิดเหตุเป็นถนนสวนเลนกันข้างโรงงาน
เป็นอุบัติเหตุครั้งแรกในชีวิตตอนนี้อายุ28ปีครับ(ส่วนตัวเคยมีใบขับขี่ครับแต่พอขาดก็ไม่ได้ไปสอบเพื่อต่อใบขับขี่)
เหตุเกิดวันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 ตอนเวลาประมาณ 20:05 น. (เวลาเลิกงาน) ผมได้ขับรถรถมอเตอไซรุ่นyamahamslaz150cc คู่กรณีอายุ40ปี ต้องใส่แว่นตาตลอด ขับรถhondawave100cc
เลิกงานมาเวลา 20:00 น. ได้ขับรถจากห้องพักเพื่อที่จะมุ่งหน้าไปกดตังที่ตู้ATM(ตู้หน้าโรงงานเสีย)ในตัวตำบลจระเข้หิน
ผมก็ขับชิดซ้ายเลนของผมไปปกติเหมือนทุกครั้ง แล้วอยู่ๆก็มีมอเตอไซที่ขับสวนเลนมาพุ่งเข้ามาหาผม ภายหลังคู่กรณีบอกว่าเขาหลบหลุม
คือจังหวะนั้นผมก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน แฮนข้างขวาของคู่กรณีและของผมก็ได้เกี่ยวกันจนล้มเสียหลักไปทั้งคู่ รถและคู่กรณีก็นอนเจ็บอยู่เลนที่ผมมา
หลังจากรถล้มก็ได้มีชาวบ้านแถวนั้นและเพื่อนร่วมงานทั้งของผมและคู่กรณีออกมาดู และได้มีคนถามผมว่าขยับตัวได้ไหมผมก็บอกว่าได้
คือได้รับบาดเจ็บตรงหัวเข่าฝั่งซ้ายเพราะรถลงฝั่งซ้าย และที่นิ้วก้อยของมือขวา(โดนแฮนของคู่กรณีต้องถอดเล็บ) แต่คู่กรณีของผมเจ็บกว่า
เพราะคู่กรณีของผมไม่ได้ใส่หมวก แต่ผมใส่หมวกเซฟตี้ที่บริษัทแจกเพราะกฏของบริษัทพนักงานต้องใส่หมวกเซฟตี้ คู่กรณีและผมมีหมวกเซฟตี้ทั้งคู่
หลังจากรถล้มน่าจะประมาน10-15นาที ได้มีรถกู้ภัยมานำตัวผมและคู่กรณีส่งโรงพยาบาล (ตอนนั้นตำรวจยังไม่ได้มาที่เกิดเหตุ)
พอถึงห้องฉุกเฉินเจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินก็ซักประหวัติและทำแผลให้ ทำแผลเสร็จประมาณ 22:19 น. หลังจากนั้นได้มีตำรวจนายนึงเดินเข้ามาถามชื่อที่อยู่ถามว่าชนกันยังไงใครมายังไง ผมก็ตอบไปตามความเป็นจริง ตำรวจนายนั้นก็ถามว่ารู้จักกับคู่กรณีหรือเปล่าผมก็ตอบว่ารู้จักเพราะทำงานอยู่ที่เดียวกัน
ตำรวจนายนั้นก็แนะนำว่าให้ลองไปเคลียกันเองก่อน ผมก็ตอบว่าครับจะลองคุยกันดูก่อน คู่กรณีได้นอนโรงพยาบาล3คืน
พอผมได้ลองคุยกับคู่กรณีดูคู่กรณีก็บอกว่าให้ต่างคนต่างซ่อมรถตัวเอง ตอนนั้นก็ยอมรับว่าโกรธมากเพราะรถผมก็ยังผ่อนไม่หมดทำไมต้องมาซ่อมรถเอง
ผมเลยลองโทรไปปรึกษาเรื่องนี้กับแม่และน้าดู เขาก็แนะนำว่าให้ยอมความกันไม่อยากให้ไปขึ้นโรงขึ้นศาลกันเรื่องมันจะยาวรถจะได้จอดนาน ผมก็เชื่อ
ต่อมาผมได้ลองไปคุยกับประกันสังคมดูรถผมมี พรบ และรถคู่กรณีไม่มีรถเขามีแต่เล่ม ผมจึงต้องไปเดินเรื่องขอเอกสารบันทึกประจำวันจากร้อยเวร
(เหตุเกิดตรงนี้แหละครับ) ร้อยเวรคนนี้บอกว่า ตอนอยู่ในห้องฉุกเฉินผมได้ให้ปากคำว่า ผมก็ขับรถหลบหลุมเหมือนกัน!
อ้าวผมนี่งงเลย ผมพยายามอธิบายให้ร้อยเวรฟังว่าผมไม่ได้ให้ปากคำแบบนั้น หัวผมไม่ได้กระแทกสมองผมปกติดี
และพยายามไปถ่ายภาพและคลิปตอนคนขับรถผ่านจุดเกิดเหตุให้ดูว่า จุดนั้นเลนที่ผมวิ่งมามันไม่มีหลุมให้หลบแล้วผมจะไปให้ปากคำว่าหลบหลุมได้ยังไง
ร้อยเวรนายนี้ไม่ยอมรับฟังคำอธิบายของผมเลย แถมหลังจากที่ผมพยายามอธิบาย ร้อยเวรได้เขียนบันทึกประจำวันใหม่เป็น ทั้งผมและคู่กรณีไม่ขับรถชินซ้ายของเลนตัวเอง กลายเป็นว่าตอนนี้อยู่ดีๆผมก็จะโดนปรับข้อหาประมาทร่วม! อันนี้ผมไม่รู้ว่านายตำรวจพยายามจะเคลียเรื่องให้หรือปกปิดที่ตัวเองลงบันทึกผิด
ทำยังไงได้กฎหมายอยู่ในมือเขาผมก็ได้แต่ทำใจ พอผมได้เอกสารไปให้เจ้าหน้าที่ประกันสังคมแล้ว
เจ้าหน้าที่บอกว่า ร้อยเวรลงที่เกิดเหตุผลลงผิดตำบล! เจ้าหน้าที่ได้ให้ผมนำบันทึกประจำวันมาให้ร้อยเวรแก้ เคลียเรื่องเบิกจ่าย พรบ เสร็จ
ผมมานั่งอ่านบันทึกประจำวันดีๆ ในบันทึกประจำวันบอกว่า เวลาประมาณ 19:10 น. ร้อยเวรได้รับแจ้งเหตุว่ามีรถชนกันจึงได้พร้อมพวกไปตรวจที่เกิดเหตุ
แต่นะแต่เดี๋ยวก่อน เวลา 19:10 น. นี่ผมยังไม่ได้เลิกงานเลยนะผมไปชนกันตอนไหน เวลาที่ผมเลิกงานคือ 20:00 น.
หนักว่านั้นคือใส่จุดเกิดเหตุไปอีกตำบล และไม่ยอมพ้นสเปรย์ก่อนจะยกรถมาสถานีตำรวจ(ตรงจุดนี้ผมไม่ทราบว่าสมัยนี้เขาต้องพ้นกันไหม)
ในมุมมองของผมคือ ลงบันทึกประจำวันมั่วแบบนี้ นายตำรวจพวกนี้ ได้มาจุดเกิดเหตุอย่างมีสติสัมปชัญญะเต็ม100%? เวลาก็ลงผิด ที่เกิดเหตุก็ลงผิด
จากที่ผมโดนขับรถมาชน กลายเป็นว่าผมโดนข้อหาประมาทร่วม คือตำรวจทำแบบนี้ ผมสามารถเอาเรื่องได้ไหมครับ มีใครพอจะแนะนำได้บ้าง
ผมอยากจะเรียกร้องความถูกต้องให้กับตัวผมเอง พรุ้งนี้ผมก็จะไปเซนรับทราบข้อกล่าวหาแล้ว
ขออภัยนะครับที่เป็นโพสต์แรกของผม อาจจะใช้คำไม่ถูกต้องหรือผิดพลาดไป เรื่องก็อาจจะยาวไปหน่อย
ร้อยเวรลงข้อมูลบันทึกประจำวันผิดและเราไปชี้แจงก็ไม่ยอมรับฟัง