ตามหัวข้อที่บอกไปเลยค่ะ เราอยู่ม.6แล้วอยากกลับบ้านไปอ่านหนังสือหลังเลิกเรียนแต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือต้องรอคนที่บ้านเลิกงานแล้วมารับเราแถวโรงเรียนเกือบ2ทุ่มทุกวัน เราเป็นคนที่ไม่สามารถอ่านหนังสือในที่คนเยอะๆได้เลยอยากกลับไปอ่านที่บ้านคนเดียวเพราะต้องการสมาธิ พอขอพ่อกับแม่เราก็โดนปฏิเสธทุกครั้งทั้งๆที่ตอนพี่ชายเราอยู่มัธยมก็กลับบ้านเองอะไรเองตลอด แต่ทำไมเขาถึงไม่ให้เราอยู่บ้าง ทำไมเขาไม่เข้าใจเราเลย เราพูดเหตุผลและความต้องการทั้งหมดไปหมดแล้วแต่ก็ไม่ได้ผล เราไม่เคยนอกลู่นอกทางไปไหนมาไหนบอกพ่อกับแม่ตลอดไม่เคยทำให้ไม่ไว้ใจสักครั้ง มีใครเป็นแบบนี้บ้างมั้ยคะ แก้ปัญหากันยังไง เราอึดอัดใจมาก แอบร้องไห้บ่อยมากๆ รู้สึกนอยตลอดเวลา
พ่อกับแม่ไม่ยอมให้กลับไปอยู่บ้านคนเดียวหลังเลิกเรียน