ทำไมการสูญเสียคนรัก มันถึงทรมานขนาดนี้?

สวัสดีค่ะทุกคนที่เขามาอ่าน พ่อเราเสียไปประมาณ9เดือนแล้วค่ะ แต่ความรู้สึกเหมือนเพิ่งเกิดขึ้น ตื่นนอนก็ร้องไห้ ก่อนนอนก็ร้องไห้ เต็มไปด้วยแต่ความรู้สึกผิดคิดแต่ว่า ถ้าเราดูแลพ่อดีกว่านี้ พ่อคงไม่จากไปเร็วแบบนี้ ตอนพ่ออยู่เรากับพ่อก็ทะเลาะกันบ่อยๆเรื่องเหล้า พ่อดื้อมากใครห้ามก็ไม่ฟังทั้งๆร่างกายเขาก็ไม่แข็งแรง พ่อจากไปจากภาวะเลือดเป็นกรดค่ะ พ่อเป็นเบาหวาน และกินเหล้าหนักๆทุกวัน จนต้องส่งโรงบาลบ่อยๆ แต่ครั้งสุดท้ายไม่คิดว่าพ่อจะไม่ได้กลับแบบทุกครั้ง เราอยู่กับพ่อตลอดเวลาจนท่านเสีย ก่อนเสียพ่อหิวน้ำมาก แต่เราให้พ่อกินไม่ได้ พ่อใส่ท่อช่วยหายใจอยู่ เราสงสารพ่อมากๆ  ภาพนั้นยังติดตา นึกทีไรใจมันจะขาดทุกครั้ง  เรานั่งจับมือพ่อจนทั้งสิ้นใจ เราเป็นลูกคนเดียว ณ เวลานั้นมันเจ็บปวดเหลือเกินค่ะ แล้วเราก็ยังรู้สึกผิดคิดว่า ทำใมเราไม่ปั้มหัวใจพ่อขึ้นมา อาจจะมีโอกาส แต่แม่เราไม่ให้ปั้ม อยากให้พ่อไปสบายๆ เราคิดว่าเวลาจะช่วยเราได้ แต่ก็ไม่ดีขึ้นเท่าไหร่ เราเหมือนเป็นโรคซึมเศร้า ก่อนนอนจะร้องไห้หนักมากๆ โทษตัวเอง เราคิดถึงเขามาก  ไม่รู้เหมือนกันวันไหนจะทำใจได้ 😢