[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สวัสดีค่ะทุกคน จขกท ทราบดีค่ะว่าชาวพันทิปมักจะมีผู้ใหญ่วัยทำงานและวัยกลางคนมาอ่าน แต่ขอใช้คำว่าเราแทนคำว่าหนูนะคะ
วันนี้ขอมาเล่าปสก กับแชร์ ครส กับเพื่อนๆหรือพี่ๆวัยใกล้เคียงกันค่ะ มิได้ต้องการคำแนะนำหรือคำกระแนะกระแหนใดๆนะ ขอความกรุณาคุณลุง คุณน้า คุณอา ชาวพันทิปเม้นกันอย่าสุภาพค่ะ
ทั้งปัจจุบันและในอดีตเราว่าทุกคนต้องพบเจอครูที่แบบเรารู้สึกไม่โอเค วันนี้ก็เช่นกันขณะนี้เราศึกษาอยู่มหาลัยปี1 วันนี้เป็นวันพรีเซนต์งาน เราย่อๆเลยก็คืองานเราก็โนถามว่าทำไมงานไม่ครบด้วยความที่เราเป็นหัวหน้ากลุ่มอะ เลยตอบไปแต่ที่เราโกรธมากคือเรายังพูดยังแก้ตัวไปทันจบอาจารย์ก็บอกว่าเราโทษคนอื่น โบ้ยความผิดไปถึงผู้ที่เรากล่าวถึงในขณะที่เราแก้ตัวอยู่ (จริงๆคือชี้แจงแต่ผู้ใหญ่ก็บอกว่าแก้ตัวอะนะ) เราโดนต่อว่ากลางสาธารณะชนว่า เป็นพวกที่ชอบโทษคนอื่น แย่ ทำตัวไม่น่ารัก ตอนนั้นเราจะเถียงต่อละแต่เพื่อนแย่งไมค์ไปขอโทษ ค่ะๆๆๆๆๆๆ อาจารย์ เพื่อนบอกให้พอให้หยุดแต่ใจเราไม่หยุดเลย เราเรียน French อาจารย์เฟร้นเราจบนอกมา เขาสอนเสมอว่าทุกคนควรให้เกียรติความคิดผู้อื่น ที่นั่นทุกคนก็คือทุกคนเด็กและคนโตคือดีเบทกันได้ เด็กมีความคิด ความอ่าน ทำไมเราต้องค่ะๆๆๆๆๆ แบบขอโทดดดดๆๆๆๆๆ ทั้งๆที่เรายังพูดไม่จบมาว่าเราอย่างงี้เลยหรือ แหมๆ ผู้ใหญ่ท่านที่อ่านอยู่คงกระแอมมาว่าเป็นเรื่องธรรมดา (อื้มมมม เดะจะกล่าวต่อไป) ตอนนั้นเราปล่อยโฮเลย บุ้มมม หนึ่งคือโกดเพื่อน เพราะเราจะเถียง55555 สองคือตัวอาจารย์อะ การทำโทษแบบประจารยังไม่หายไปอีกหรอ เราเสียใจมากที่เราแสดงความคิดความอ่านของเราไปได้อย่างไม่สุดความสามารถ
ต่อมาเป็นเรื่องสมัยมัธยมเราเป็นลูกครูเรามาเรียนสาย ในกลุ่มเด็กมาสายมีจำนวนกว่า 100 คนได้เราถูกให้โทรหาพ่อเปิดลำโพงแล้วอาจารย์ก็ด่า คำด่านั้นประกอบไปด้วยคำว่าคุณเป็นลูกครูทำให้ปล่อยให้ลูกเหลวแหลกแบบนี้? เราช็อคมากๆ ทำไมไม่โทรหาพ่อแม่คนอื่นล่ะ พ่อแม่คนอื่นที่ประกอบอาชีพอื่น ทำไมต้องมาเพ่งเล็งเรา (คำถามนี้อยากรู้จริงๆนะแบบทฤษฎี นักจิตที่ผ่านมาโปรดแถลงไขให้ด้วยนะคะ) น้ำตาที่หายไปมันจางไปจากตาแต่ไม่เคยแห้งไปจากใจนะครูรู้ไหม ตอนนั้นเราไม่ได้พูดกับพ่อเลยเป็นอาทิตย์เราร้องไห้ทุกคืน เราเสียใจ การเชือดไก่ให้ลิงดูมันเป็นการอบรมที่ดีจริงๆหรือ เราทรมานเหลือเกิน อยากลืมความทรงจำที่แสนเลวร้ายนี้
ในโรงเรียนเดียวกัน อันนี้ประสบกับเพื่อนไม่ใช่เรากับครูอีกคน เพื่อนเราทำคอมไม่ได้ ก็ไม่เชิงไม่ได้หรอกตอนนั้นเรียนเรื่องการแต่งบล็อคแล้วเพื่อนเราแต่งสีฉูดฉาดมากกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบสีเป็นขนมชั้นอะ อาจารย์ก็ว่ากลางห้องอีกอะ แบบมีสมองแค่นี้หรอ แต่งสีแบบนี้ทำบ้าอะไร บลาๆๆๆ เพื่อนเราไม่ต่างจากเราเลย ที่โกรธแต่สู้ไม่ได้อะ ร้องไห้ออกมาพอร้องก็โดนด่าอีก สำออย จากนั้นเพื่อนก็ขอออกจากห้องไปเลยบอกปวดหัว (กับครูแบบนี้ล่ะมั้ง กรุบบบ) ถัดมาเพื่อนเราอีกคนกับครูคนเดิม เพื่อนเราถามคำถามที่นอกเหนือจากที่ครูสอนแต่กลับโดนตวาดว่า เสร่อ สะงั้นนน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้โดยความเห็นของเราแล้วเราอายุน้อยนะ ในสังคมไทยที่ยึดความอาวุโสเป็นเกณฑ์วันคุณค่าของคนเรามาเขียนบทความแบบนี้มันอาจไม่น่าเชื่อถือไหมนะ? ไม่หรอก ถ้าใจเราจะทำ
เราไม่ต้องการการอบรมแบบนี้เลยคนที่เป็นไก่มันน่าเจ็บปวดนะที่โดนแบบนี้ โดนประจารอะ นี่ตอนนี้แบบอินมากกกก พิมไปร้องไป เมทมาถามเราก็บอกไปว่าดูซีรีส์5555555555555 เราอยากฝากเสียงไปถึงครูยุคใหม่ทุกคนนะคะ เรื่องการประจารการลงโทษนักเรียนในแบบที่สมควร มันจะเป็นสิ่งที่หล่อหลอมทั้งเด็กและสังคมไทยในอนาคต ที่ประเทศไทยเป็นแบบนี้ เด็กไม่มีความเป็นผู้นำ เพราะคุณปิดกั้นเด็กรึเปล่า คุณนำทางให้เด็กมากเกินไปหรือเปล่า คนที่ไม่ยอมคนกับคนที่ปกป้องสิทธิ์ของตัวเองมันต่างกันนะ
"ครูเป็นมนุษญืไม่ใช่อรหันต์ มีผิดพลาด มีอารมณ์ โลภ โกรธ หลง" เช่นกัน "นักเรียนก็ไม่ใช่ที่รับรองอารมณ์ของคุณ"
บ่นนนอกเรื่อง : เราไม่น่าเอาตัวออกไปรับเล้ยยยย แมร่งงงตายเลยกรู ฮือออ เสียใจ เบื่อมากๆอะที่ต้องนำกลุ่มตลอดอยากอยู่เฉยๆ รอคนป้อนงานบ้าง
อยากให้นักจิตวิทยามาอภิปรายเรื่อง เชือดไก่ให้ลิงดูค่ะ งองงงมากกก มันสอนเด็กได้ยังไงเอ่ย
ปล. จขกท เรียนด้านภาษาอยู่ค่ะอยากลองเขียนบทความลงบนเว็ปดูบ้างมีคำติชมอะไรเม้นไว้ได้เลยค่ะ (อย่าแรงงง จิตใจนักศึกษาบอบช้ำง่าย ;______;)
คุณเคยเจอครูหรือผู้ใหญ่แบบนี้ในชีวิตจริงบ้างไหม?
ทั้งปัจจุบันและในอดีตเราว่าทุกคนต้องพบเจอครูที่แบบเรารู้สึกไม่โอเค วันนี้ก็เช่นกันขณะนี้เราศึกษาอยู่มหาลัยปี1 วันนี้เป็นวันพรีเซนต์งาน เราย่อๆเลยก็คืองานเราก็โนถามว่าทำไมงานไม่ครบด้วยความที่เราเป็นหัวหน้ากลุ่มอะ เลยตอบไปแต่ที่เราโกรธมากคือเรายังพูดยังแก้ตัวไปทันจบอาจารย์ก็บอกว่าเราโทษคนอื่น โบ้ยความผิดไปถึงผู้ที่เรากล่าวถึงในขณะที่เราแก้ตัวอยู่ (จริงๆคือชี้แจงแต่ผู้ใหญ่ก็บอกว่าแก้ตัวอะนะ) เราโดนต่อว่ากลางสาธารณะชนว่า เป็นพวกที่ชอบโทษคนอื่น แย่ ทำตัวไม่น่ารัก ตอนนั้นเราจะเถียงต่อละแต่เพื่อนแย่งไมค์ไปขอโทษ ค่ะๆๆๆๆๆๆ อาจารย์ เพื่อนบอกให้พอให้หยุดแต่ใจเราไม่หยุดเลย เราเรียน French อาจารย์เฟร้นเราจบนอกมา เขาสอนเสมอว่าทุกคนควรให้เกียรติความคิดผู้อื่น ที่นั่นทุกคนก็คือทุกคนเด็กและคนโตคือดีเบทกันได้ เด็กมีความคิด ความอ่าน ทำไมเราต้องค่ะๆๆๆๆๆ แบบขอโทดดดดๆๆๆๆๆ ทั้งๆที่เรายังพูดไม่จบมาว่าเราอย่างงี้เลยหรือ แหมๆ ผู้ใหญ่ท่านที่อ่านอยู่คงกระแอมมาว่าเป็นเรื่องธรรมดา (อื้มมมม เดะจะกล่าวต่อไป) ตอนนั้นเราปล่อยโฮเลย บุ้มมม หนึ่งคือโกดเพื่อน เพราะเราจะเถียง55555 สองคือตัวอาจารย์อะ การทำโทษแบบประจารยังไม่หายไปอีกหรอ เราเสียใจมากที่เราแสดงความคิดความอ่านของเราไปได้อย่างไม่สุดความสามารถ
ต่อมาเป็นเรื่องสมัยมัธยมเราเป็นลูกครูเรามาเรียนสาย ในกลุ่มเด็กมาสายมีจำนวนกว่า 100 คนได้เราถูกให้โทรหาพ่อเปิดลำโพงแล้วอาจารย์ก็ด่า คำด่านั้นประกอบไปด้วยคำว่าคุณเป็นลูกครูทำให้ปล่อยให้ลูกเหลวแหลกแบบนี้? เราช็อคมากๆ ทำไมไม่โทรหาพ่อแม่คนอื่นล่ะ พ่อแม่คนอื่นที่ประกอบอาชีพอื่น ทำไมต้องมาเพ่งเล็งเรา (คำถามนี้อยากรู้จริงๆนะแบบทฤษฎี นักจิตที่ผ่านมาโปรดแถลงไขให้ด้วยนะคะ) น้ำตาที่หายไปมันจางไปจากตาแต่ไม่เคยแห้งไปจากใจนะครูรู้ไหม ตอนนั้นเราไม่ได้พูดกับพ่อเลยเป็นอาทิตย์เราร้องไห้ทุกคืน เราเสียใจ การเชือดไก่ให้ลิงดูมันเป็นการอบรมที่ดีจริงๆหรือ เราทรมานเหลือเกิน อยากลืมความทรงจำที่แสนเลวร้ายนี้
ในโรงเรียนเดียวกัน อันนี้ประสบกับเพื่อนไม่ใช่เรากับครูอีกคน เพื่อนเราทำคอมไม่ได้ ก็ไม่เชิงไม่ได้หรอกตอนนั้นเรียนเรื่องการแต่งบล็อคแล้วเพื่อนเราแต่งสีฉูดฉาดมากกกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบสีเป็นขนมชั้นอะ อาจารย์ก็ว่ากลางห้องอีกอะ แบบมีสมองแค่นี้หรอ แต่งสีแบบนี้ทำบ้าอะไร บลาๆๆๆ เพื่อนเราไม่ต่างจากเราเลย ที่โกรธแต่สู้ไม่ได้อะ ร้องไห้ออกมาพอร้องก็โดนด่าอีก สำออย จากนั้นเพื่อนก็ขอออกจากห้องไปเลยบอกปวดหัว (กับครูแบบนี้ล่ะมั้ง กรุบบบ) ถัดมาเพื่อนเราอีกคนกับครูคนเดิม เพื่อนเราถามคำถามที่นอกเหนือจากที่ครูสอนแต่กลับโดนตวาดว่า เสร่อ สะงั้นนน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เราไม่ต้องการการอบรมแบบนี้เลยคนที่เป็นไก่มันน่าเจ็บปวดนะที่โดนแบบนี้ โดนประจารอะ นี่ตอนนี้แบบอินมากกกก พิมไปร้องไป เมทมาถามเราก็บอกไปว่าดูซีรีส์5555555555555 เราอยากฝากเสียงไปถึงครูยุคใหม่ทุกคนนะคะ เรื่องการประจารการลงโทษนักเรียนในแบบที่สมควร มันจะเป็นสิ่งที่หล่อหลอมทั้งเด็กและสังคมไทยในอนาคต ที่ประเทศไทยเป็นแบบนี้ เด็กไม่มีความเป็นผู้นำ เพราะคุณปิดกั้นเด็กรึเปล่า คุณนำทางให้เด็กมากเกินไปหรือเปล่า คนที่ไม่ยอมคนกับคนที่ปกป้องสิทธิ์ของตัวเองมันต่างกันนะ
"ครูเป็นมนุษญืไม่ใช่อรหันต์ มีผิดพลาด มีอารมณ์ โลภ โกรธ หลง" เช่นกัน "นักเรียนก็ไม่ใช่ที่รับรองอารมณ์ของคุณ"
บ่นนนอกเรื่อง : เราไม่น่าเอาตัวออกไปรับเล้ยยยย แมร่งงงตายเลยกรู ฮือออ เสียใจ เบื่อมากๆอะที่ต้องนำกลุ่มตลอดอยากอยู่เฉยๆ รอคนป้อนงานบ้าง
อยากให้นักจิตวิทยามาอภิปรายเรื่อง เชือดไก่ให้ลิงดูค่ะ งองงงมากกก มันสอนเด็กได้ยังไงเอ่ย
ปล. จขกท เรียนด้านภาษาอยู่ค่ะอยากลองเขียนบทความลงบนเว็ปดูบ้างมีคำติชมอะไรเม้นไว้ได้เลยค่ะ (อย่าแรงงง จิตใจนักศึกษาบอบช้ำง่าย ;______;)