เรามีครอบครัวคะและมีลูกเล็กขวบกว่าๆ 1คน แฟนจ้างญาติเขาเลี้ยงเดือนละ 5000/เดือน คะ แฟนมีหน้าที่จ่ายค่าเลี้ยงดู หน้าที่การงานก็คือเวรเปลคะ ทำงานมีติ๊บบ้างอย่างน้อยเลย 200/วัน และทำงานหลังเลิกงานคือขี่วินอีกคะ เงินได้อย่างต่ำ200 ส่วนเราเรียนคะ แต่เรามีรายจ่ายค่าเทอม 50000 (แม่ช่วยออก 60%ของค่าเทอม) (ไม่ได้กู้นะคะหาเอง) ค่าไปเรียนแต่ละวันอย่างต่ำต้อง 100 ค่านมค่าแพมเพิสค่าอุปกรณ์ทั้งหมดของลูก เราออกคะ ซึ่งรายจ่ายของเราเราเก็บโดยการที่เราสอนภาษาไทยให้เพื่อนคนจีน, รับการบ้านของเพื่อนมาทำประมาณนี้คะ (เรื่องค่าใช้จ่ายเรื่องลูกแบ่งกันเรียบร้อยลงตัว) แฟนเริ่มงานขี่วินมาประมาณอาทิตย์นึงคะ ก่อนเริ่มงานเขาบอกว่าต่อไปให้รีบกลับบ้านมาดูลูก และอยู่บ้านทำงานบ้านด้วย.... เขาจะให้เราค่าลูกค่าทำงานบ้านวันละ 200 แบ่งกันคนละครึ่งต่อวันที่เขาได้มา เราก็ตกลงโอเค เพราะคิดว่านี่คือสินน้ำใจจากเขา บอกเขาว่าเสาร์อาทิตย์ไม่ต้องให้เพราะเขาช่วยดูลูกคะ แต่พอเขาเริ่มสิ่งที่เขาพูดมาก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นคะ ตั้งแต่เริ่มขี่วิน เราจะมีเงินเก็บในกระปุกลูกก็ค่อยๆๆทยอยหายไป... ให้เราก็วันละ100 ให้มาไม่ถึงอาทิตย์ จนเริ่มอาทิตย์ที่2 มา เขาก็ยังไม่ให้ เราถามคะว่ามันมากไปหรอที่เราขอ เราขอ200 มีให้ไม่ได้เราเอาแค่100 เราไม่ได้เรื่องมากด้วย เขาก็อารมเสียบอกว่างานข้างนอกเขาทำคนเดียว เงินเดือนเขาน้อยเขาต้องจ่ายค่าเลี้ยงดูลูก5000 อีก เราก็ย้อนแย้ง คือเขามีเงินเดือน รับผิดชอบแค่เรื่อง ค่าดูลูก ส่วนเรา เราไม่มีงานประจำมีแค่รับงาน บางอาทิตย์ไม่มีงานเลยทั้งอาทิตย์ แต่เราก็มีเงินมาจ่ายรายจ่ายของเราทั้งหมด เราเลยบอกว่าสลับกันไหม ให้เราไปทำนอกบ้านเวลาว่างของเรา แฟนมานั่งดูลูกและไม่ต้องได้เงินจากเราบ้างจะคิดยังไง เขาก็เกิดอารมโมโห ทำร้ายข้าวของและบอกว่าเหนื่อย คือเราเหนื่อยกว่าไหม? เราไม่รู้ว่าใครเหนื่อยกว่ากัน แต่เราเลี้ยงลูกมาน้ำใจจากเขาไม่มีเลยสักครั้งไม่ใช่แค่เรื่องเงิน กลับบ้านมาเราชวนคุย ตะคอกใส่บอกว่าเหนื่อย พูดไม่ดีใส่บ้าง.... อารมเสียก็ทำร้ายข้าวของ เราก็เหนื่อยปะ เรียน ด้วยทำงานด้วย ทำงานบ้านด้วยเลี้ยงลูกด้วย ทางนั้นทำงานอย่างเดียวส่วนอื่นไม่ต้องรับผิดชอบมากมาย
ควรจะทำยังไงดีคะ ทนต่อไปหรือถอยออกมาดี