สวัสดีครับ ผมอายุจะ21แล้ว บวชพระแล้ว เรียนอยู่มหาลัยครับ แต่ที่บ้านไม่ยอมปล่อยสักที ผมเรียนเกี่ยวกับถ่ายภาพถ่ายวิดิโออะไรพวกนี้อ่ะครับ แล้วงานที่อาจารสั่ง บางทีต้องไปถ่ายไกลบ้านบ้าง แต่ไม่ได้ไกลมากครับ บางทีก็ต้องถ่ายกลางคืนดึกๆบ้าง โดนโทรตามตลอด บางทีไฟก็หมดครับ รู้สึกเหมือนคนที่บ้านจ้องจะจับผิดตลอดเวลา อยู่บ้านแล้วไม่มีความสุข บางทีเลิกเรียนแล้ว ก็อยากอยู่ที่มหาลัยต่อสัก2-3ชั่วโมง นั่งเล่นนั่งคุยกับเพื่อนบ้าง แต่โดนโทรตามตลอดให้รีบกลับบ้าน(ขับรถยนต์ไปกลับครับ) ผมไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ บางทีอยากไปนอนบ้านเพื่อน บ้านแฟน ก็ต้องโกหกว่าไปค่าย(อันนี้รู้ว่าไม่ดีครับ)แต่เป็นทางเดียวที่ได้ไป อยู่กับเพื่อนหรือคนอื่นผมก็จะเฮฮายิ้มแย้ม แต่อยู่บ้านผมกลับเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด ถ้าไม่ถามผมก็ไม่ตอบ ไม่สุงสิงกับใคร เรื่องเงินไปมหาลัย ก็ไม่ได้ขอทุกวันครับ ขอบ้างไม่ขอบ้างหาเองบ้าง พอจะมีวิธีคุยให้ซอฟๆไหมครับ ไม่อยากทะเลาะกับที่บ้าน เพราะรู้ว่าถ้าพูดเรื่องนี้โดนแน่ๆ ทุกวันนี้กลับบ้านแล้วซึมชอบอยู่คนเดียวครับ
เรียนมหาลัยแล้ว อายุจะ21แล้ว บวชเรียนแล้ว แต่ที่บ้านไม่ปล่อยเป็นอิสระสักที ทำไงดีครับ