ทำไม มีคำแนะนำว่า ภาวนาไม่ควรดิ้นรนอยากในสิ่งที่ตนยังไม่ได้?

เมื่อล่วงสักกายทิฏฐิแล้ว การภาวนา จึงเป็นสมาธิอันพ้นจากตัวจากตน เป็นสมาธิ3อันนิมิตตสมาธิ อัปณิหิตสมาธิ สุญตสมาธิ สมาธิที่ล่วงจากอัตตาแล้ว แต่ทำไมการโคจรของฌ◌าน มันยังวนเวียนไปใน อรุปฌานอยู่ได้ครับ เห

เราเป็นคนชอบเรื่องพลังวิเศษเรื่องเหนือธรรมชาติอยู่แล้ว แล้วเราก็ไปสึกษาคนคว้าเค้าบอกว่าการที่เราฝึกสมถภาวนาสามารถมีอภิญญา5ได้แล้วอยากรู้ว่าถ้าคนฝึกสมถภาวนาไม่ได้มีพื้นฐานของกสิน 10 เลยจะสามารถมีอภิญญา

คือว่า ปกติก็ํทำสมาธิในทุกอิริยาบถจึงจะได้ อภิญญา ลืมละจะพูดไร55+ เอาแบบว่าสั้น ๆผมขอผ่านเรื่องการทำสมาธิ และคือว่า ทำสมาธิเดียวอานาปานุสติ ให้ทรงอาปานุสติทุกอิริยาบถ เคล็ดลับคือ ทำสมาธิในอิริยาบถ

สวัสดีครับ, คือผมฝึกนั่งสมาธิมา ประมาณสองเดือนกว่า วันละ 50นาที-1ชั่วโมง. แต่ไม่ก้าวหน้าไปไหนเลยครับ, อย่าว่าแต่ปฐมณานเลย แค่อุปจารสมาธิ ก็ไม่ถึง อาการปีติ แม้แต่เพียงอย่างใด อย่างหนึ่งก็ไม่เกิดขึ้นเล

ผมทำโดยการใช้ปฐวีกสิณเป็นคำภาวนาตัวแรก ตอนแรกไหลไปทั่วครับ เตโชกสิณ วาโยกสิณ อาโปกสิณ อสุภะกรรมฐาน วิปัสสนากรรมฐาน ปรากฏว่าเข้าตัวไหนไม่ได้เลย แต่ ปฐวีกสิณเป็นตัวเดียวที่ทำให้ผมเกิด อุคหนิมิตร ได้หลั

จากที่อ่านงานเขียนสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ก่อน(สมเด็จพระญาณสังวรหรือกรมหลวงวชิรญานสังวรเจริญสุวัฒโน)พระองค์ท่านมีใครเป็นครูบาอาจารย์สอนภาวนาสอนกรรมฐานคืองานเขียนเรื่องปฏิบัติภาวนาของพระองค์ท่านลึกซึ้งแ

ณานขั้นไหนที่สัญญาดับหมด ผมทำสมาธิอยู่เป็นประจำ มีอยู่วันหนึ่งเข้าสู่สมาธิแล้วพยายามทำความรู้สึกตัว แต่นึกไม่ออกว่าตนเองอยู่ที่ไหน และทำอะไร ทั้งที่มีสติอยู่ เป็นอยู่ไม่นานก็หาย ผมคิดเอาเองว่าสัญญาดับ

ผม มีความเหนื่อยหน่ายใน วิบาก บางประการของตนเอง และอยากจะพ้นทุกข์ให้ได้ในชาตินี้ อย่างน้อยคือโสดาปัตติมรรค แต่สำรวจ จริยา บางประการของตนเอง และความศรัทธา ใน ธรรมวินัย ก็พบว่า มีการภาวนา กลับกลอก อยู

นับวันยิ่งมั่ว มัวเมากันทุกวันแล้วหนอ พบเห็นคนที่ปฏิบัติหลายคนแล้ว ที่ตั้งใจปฏิบัติ ภาวนา เพื่อให้ "ได้" ฌาน, ญาณ, อภิญญา, คุณวิเศษ หรือ สวรรค์ ไม่เห็นมีใครปฏิบัติเพื่อ "ละ" เลยส