สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 8
อ่านแล้วตะหงิดๆตั้งแต่ท้องก่อนจนเรียนไม่จบแล้ว ลองอ่านในพันทิปที่มาปรึกษากระทู้มี่มีปัญหาสิ ครึ่งนึงเกิดจากท้องไม่พร้อมนี่ล่ะ
เวลาท้องไม่พร้อม---
-ผู้ชายยังไม่อยากมีภาระ แต่ต้องจำใจรับก็จะมองว่าทั้งลูกและเมียเป็นสิ่งกีดขวางตามภาระที่มากขึ้น ไม่ได้มองว่าเป็นความสุขเหมือนก่อน
-ผู้ชายโทษว่าเป็นความผิดผู้หญิง ผู้หญิงก็โทษผู้ชาย ทั้งๆที่ผิดกันทั้งคู่
- ยังไม่ได้เตรียมสร้างครอบครัว ไม่มีเงินพอต้องทำงานหนักเหนื่อย ผู้ชายก็เหนื่อยทำงาน ผู้หญิงก็เหนื่อยเลี้ยงลูก เลยไม่มีใครยอมใคร
- ผู้หญิงพอแต่งงานมักฝันหวานว่าจะมีครอบครัวสมบูรณ์ โดยไม่ได้มองที่มาที่ไปของตัวเอง คิดว่าจะได้สามีที่รักลูกรักเมีย ทำงานหาเงิน กลับบ้านช่วยเลี้ยงดู ลืมคิดไปว่าถ้าผู้ชายรู้จักรับผิดชอบขนาดนั้น คงรู้จักป้องกันให้ดีไม่ปล่อยให้คุณท้องก่อนหรอก และผู้หญิงที่มีวุฒิภาวะน้อย ยังจัดการปัญหาไม่เป็น เวลาไม่พอใจก็ใช้การต่อว่า บ่น ทำให้ปัญหามันบานปลาย
-การมีครอบครัวโดยไม่ได้เตรียมเงิน เตรียมใจ ยังติดเพื่อน ยังอยากใช้ชีวิตอิสระ ฝ่ายหนึ่งอยากใช้ชีวิต อีกฝ่ายรู้สึกว่าทำไมเราต้องเสียสละอยู่ฝ่ายเดียว พอมีปัญหาต่างฝ่ายต่างโทษกัน ที่ทำให้เราได้มาอยู่ในจุดที่ไม่มีความสุขแบบนี้
ที่อ่านมาคุณยังดีที่ไม่มีปัญหากับพ่อแม่และญาติพี่น้องสามีอีก
ไหนๆก็กลับบ้านแล้ว ก็เลี้ยงดูลูกให้ดี เขามาง้อก็อย่ากลับไปด้วยข้ออ้างสงสารอยากให้ลูกมีพ่ออีกล่ะ และก็ถ้ามีสามีใหม่เลือกให้ดี และก็อย่าท้องก่อนพร้อมอีก ไม่งั้นจะมาโทษเวรกรรมว่าเจอแต่คนไม่ดีไม่ได้ เวลาเจอสิ่งที่ไม่ดีให้หันกลับมาทบทวนก่อนว่าเราพลาดอะไรไป คราวหน้าจะได้ไม่พลาดอีก เวรกรรมมันถึงจะไม่ตามเรามา
เวลาท้องไม่พร้อม---
-ผู้ชายยังไม่อยากมีภาระ แต่ต้องจำใจรับก็จะมองว่าทั้งลูกและเมียเป็นสิ่งกีดขวางตามภาระที่มากขึ้น ไม่ได้มองว่าเป็นความสุขเหมือนก่อน
-ผู้ชายโทษว่าเป็นความผิดผู้หญิง ผู้หญิงก็โทษผู้ชาย ทั้งๆที่ผิดกันทั้งคู่
- ยังไม่ได้เตรียมสร้างครอบครัว ไม่มีเงินพอต้องทำงานหนักเหนื่อย ผู้ชายก็เหนื่อยทำงาน ผู้หญิงก็เหนื่อยเลี้ยงลูก เลยไม่มีใครยอมใคร
- ผู้หญิงพอแต่งงานมักฝันหวานว่าจะมีครอบครัวสมบูรณ์ โดยไม่ได้มองที่มาที่ไปของตัวเอง คิดว่าจะได้สามีที่รักลูกรักเมีย ทำงานหาเงิน กลับบ้านช่วยเลี้ยงดู ลืมคิดไปว่าถ้าผู้ชายรู้จักรับผิดชอบขนาดนั้น คงรู้จักป้องกันให้ดีไม่ปล่อยให้คุณท้องก่อนหรอก และผู้หญิงที่มีวุฒิภาวะน้อย ยังจัดการปัญหาไม่เป็น เวลาไม่พอใจก็ใช้การต่อว่า บ่น ทำให้ปัญหามันบานปลาย
-การมีครอบครัวโดยไม่ได้เตรียมเงิน เตรียมใจ ยังติดเพื่อน ยังอยากใช้ชีวิตอิสระ ฝ่ายหนึ่งอยากใช้ชีวิต อีกฝ่ายรู้สึกว่าทำไมเราต้องเสียสละอยู่ฝ่ายเดียว พอมีปัญหาต่างฝ่ายต่างโทษกัน ที่ทำให้เราได้มาอยู่ในจุดที่ไม่มีความสุขแบบนี้
ที่อ่านมาคุณยังดีที่ไม่มีปัญหากับพ่อแม่และญาติพี่น้องสามีอีก
ไหนๆก็กลับบ้านแล้ว ก็เลี้ยงดูลูกให้ดี เขามาง้อก็อย่ากลับไปด้วยข้ออ้างสงสารอยากให้ลูกมีพ่ออีกล่ะ และก็ถ้ามีสามีใหม่เลือกให้ดี และก็อย่าท้องก่อนพร้อมอีก ไม่งั้นจะมาโทษเวรกรรมว่าเจอแต่คนไม่ดีไม่ได้ เวลาเจอสิ่งที่ไม่ดีให้หันกลับมาทบทวนก่อนว่าเราพลาดอะไรไป คราวหน้าจะได้ไม่พลาดอีก เวรกรรมมันถึงจะไม่ตามเรามา
ต่อเวลา ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 823723 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2964456 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2018137 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4095539 ถูกใจ, ดอกไม้ที่ปราสาทวัดพู ถูกใจ, Trippy ถูกใจ, Kuchiki_R ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1714098 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3829601 ถูกใจ
แสดงความคิดเห็น
เป็น single mom ไม่ตั้งตัว
เราได้มารู้จักเค้า ผ่านเพื่อนของเรา จนได้มีน้อง แล้วเราก็ยังเรียนไม่จบ แล้วแต่งงานกัน
เขาทำงานประจำ อยู่มาสักพัก จึงขอที่ทำงานย้ายกลับไปทำงานที่บ้าน จนได้ย้าย เราจึงย้ายไปอยู่บ้านเค้า
ช่วยกันหาเงิน ขายของตลาดนัด จนคลอดลูก เลยได้เลี้ยงลูกเอง ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่ได้ทำงาน ส่วนพ่อแม่เค้าก็ทำงาน จะช่วยเราเลี้ยงหลาน
ก็ต่อเมื่อเค้าเลิกงานช่วงเย็น เราอยู่กันมาแบบนี้เรื่อยๆ
จนวันนึง..เราเริ่มทะเลาะกัน เค้าติดเหล้า ติดเพื่อน มีสังคมมากมาย เราและลูกเค่าไม่เคยสนใจ เลิกงานมาเล่นกับลูกไม่ถึง10นาที
เวลาส่วนใหญ่ของเค้าก็มีแต่งานและเพื่อน เราบอกเราว่าเค้าไม่เคยฟัง เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ เป็นมาแบบนี้ตลอด
แล้วเหตุการณ์ทีไม่คาดฝัน เราทะเลาะกัน เค้าไม่กลับบ้าน ไปกินเหล้าเข้าผับ เหมือนที่ผ่านๆมา แต่ครั้งนี้ เรากับลูก นอนรออยู่บ้าน
จนถึงเวลาผับปิด เราสะดุ้งตื่นมา โทรหาเค้าไม่รับ เราเลยเช็ค ใน App find iphone เห็นจุดที่เค้าอยู่ ไม่ใช่ทางกลับบ้าน
เราเอ๊ะใจว่าเค้าไปไหน เลยฝากลูกไว้กับแม่เค้า แล้วรีบขับรถออกไป
สุดท้ายสิ่งที่เราเจอคือเค้าพาผญ. ที่เจอกันในผับไปเปิดโรงแรม เราเห็นแบบนั้นเลยเข้าไปถามว่าผญ. คนนี้คือใคร
เค้าไม่ตอบ สุดท้ายเราได้ลงไม้ลงมือกับผญ. คนนั้น เค้าปกป้องผญ. คนนั้นแล้วกลับมาทำร้ายเรา ทะเลาะกันพักใหญ่
ผญ. รีบโทรให้เพื่อนมารับ แล้วเราขอให้เค้ากับไปเคลียกันที่บ้าน แต่พอถึงบ้าน เราตีกันหนักกว่าเดิม บอกตรงๆว่าเราสู้แรงเค้าไม่ได้
ณ จุดนั้นถ้าพ่อเค้าไม่มาห้ามเราคงตายตรงนั้น
เราเลยโทรบอกทางบ้านว่าอยู่ไม่ไหว อยากกลับบ้าน ให้มารับ เราเลยพาลูกกลับมาอยู่บ้าน
เหตุผลที่เค้าทำแบบนี้ เค้าบอกว่าเราไม่ทำงาน เลี้ยงลูกอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ช่วยเค้าหาเงิน
(ขอบอกไว้เลยนะคะว่าเลี้ยงลูกเหนื่อยกว่าทำงานเยอะ พักไม่ตรงเวลา บางวันลูกงอแงข้าวไม่ได้กิน)
เราเสียใจมาก เราเรียนไม่จบ ไม่ได้ทำงาน เค้าคงคิดว่าชีวิตเราสบายเกินไป
จนวันนี้ เค้าไม่เคยติดต่อมา ไม่เคยถามหาลูก ไม่เคยสำนึกในสิ่งที่เค้าทำ ชีวิตเค้าก็ยังเที่ยว ตืดเพื่อน ใช้ชีวิตปกติ
ต่างจากความรู้สึกเรามาก ที่ยังรัก ยังคิดถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา
แต่มันก็คงจะเสียใจได้ไม่นานหรอกมั้ง เพราะชีวิตต้องเดินหน้าต่อ เราคิดเสมอว่าต้องสู้เพื่อลูก ลูกเท่านั้นที่จะเยียวยาได้
ต่อจากนี้ไป เราก็ขอให้เค้ามีตวามสุขกับสิ่งที่เค้าเลือก