เรากับแฟนก็มีน้องด้วยกันคนนึง พอเราบอกแฟนว่าเรามีน้องนะ ซึ่งตอนที่บอกไปเราก็คิดเผื่อใจไว้แล้วว่าถ้าเค้าไม่เอาเราก็จะเลี้ยงเอง แต่เค้าก็พาเราไปบ้าน ไปบอกพ่อกับแม่เค้าว่าเราท้อง มันก็เหมือนทุกอย่างจะโอเค พ่อแม่เค้ายอมรับเรา ทำดีกับเราทุกอย่าง แต่เค้าต่างหากที่เปลี่ยนไป วันนึงเค้าพาเราติดรถไปด้วย เค้าออกไปกินเหล้ากับเพื่อนกะว่าตอนกลับเค้าจะเมาให้เต็มที่แล้วให้เราเป็นคนขับรถกลับ พอกินเสร็จเราก็เห็นว่าเค้าคงขับรถไม่ไหว เราเลยอาสาจะขับรถ แต่เค้าบอกว่ายังไหว เราเลยชิงเข้าไปนั่งฝั่งคนขับก่อนเลยแล้วให้เพื่อนเค้าพามาขึ้นรถ แล้วเพื่อนเค้าก็บอกว่าเดี๋ยวไปเจอกันที่เซเว่นข้างหน้านะ เราก็บอกโอเค เดี๋ยวไปเจอกันที่เซเว่นข้างหน้า พอจอดรถปุ๊บเค้าก็โวยวาย ลงไปทุบรถ เตะรถสารพัด เราก็ไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิด เพื่อนเค้าเลยเข้าไปถาม เค้าก็บอกว่า 'ก็มันไม่ให้กูขับรถ นี่มันรถกู กูไม่ได้เมา' เราก็เลยคิดแล้วนี่แค่เราขับรถพามาแค่นี้ยังอาละวาดขนาดนี้เลยหรอ พอเวลาผ่านไปมันก็มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องทะเลาะกันบ่อยๆ จนคลอดลูก เราก็มีภาวะซึมเศร้าหลังคลอดคือใครพูดอะไรก็เอาเก็บมาคิดหมด แล้วช่วงนั้นเค้าบอกเค้าจะเอาลูกไปให้แม่เค้าเลี้ยง เราก็เหมือนแทบขาดใจ นี่มันลูกเราเบ่งออกมาเอง กินอาหารดีๆ ดูแลมาตั้งหลายเดือนจะเอาไปให้คนอื่นเลี้ยงได้ไง ช่วงนั้นก็ร้องไห้ตลอดเวลาไม่ออกจากห้องเลย พอผ่านไปสักพักก็เหมือนจะลืมเรื่องนี้แล้วก็มีเรื่องใหม่มาทะเลาะอีก ก็เป็นเรื่องเราไม่ช่วยเค้าหาเงินเลี้ยงลูก เราก็เลี้ยงลูกอยู่ทุกวัน จะให้เราเอาเวลาไหนไปหาเงิน ตลอดเวลาที่ผ่านมาเค้าไม่เคยพูดว่าจะเลี้ยงลูกเอง มีแต่จะเอาไปให้คนอื่นเลี้ยง เราก็อยากจะเลี้ยงเอง ทำไมไม่เข้าใจเราเลย เรามาคิดไปคิดมาเราอยู่ด้วยกันมันแทบจะไม่มีคำว่าความสุขเลย แต่เราก็ยังอยากให้ลูกมีพ่อ มีครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนคนอื่น จะหาทางออกวิธีนี้ยังไงดีค่ะ
จะเป็น Single Mom มันจะดีกว่าไหม