ไม่มีบาปไหนเท่ากับการโกหกครอบครัวตัวเองเลย.. มีการโกหกหนึ่งครั้ง มันก็ต้องมีครั้งต่อไป เหมือนผมตอนนี้ โกหกจนมาสุดทางที่จะไปต่อไม่ได้แล้ว แต่จะพูดหรือบอกความจริมออกไปมันยากกว่าการโกหกครั้งแรกอีก ไม่รู้จะบอกเค้ายังไงกลัวเค้ารับไม่ได้ กลัวเค้าเสียใจ กลัวเค้าช๊อกไปเพราะโรคประจำตัวของเค้า กลัวไปหมด แต่ความลับไม่มีในโลค สักวันเค้าก้ต้องรับรู้ในเรื่องที่เราโกหกเค้ามาตลอด ถึงวันนั้นผมก็ต้องยอมรับผิดในสิ่งที่ก่อขึ้นมาเอง
ความผิดพราด..ที่ย้อนไปแก้ไม่ได้ 😥