เพื่อนคนนนี้ผมให้ชื่อสมมุติว่า " บี " ครับ
ขอท้าวความก่อนว่าก่อนหน้านี้ตั้งแต่ประถมมา ผมกับบีรู้จักในฐานะ รุ่นพี่รุ่นน้อง ยายของบีกับแม่ของผมค่อนข้างสนิทกัน มีปัญหาอะไรก็ช่วยเหลือกัน จนผมจบป.6 ผมก็ดร็อบ 1 ปี เนื่องจากผมป่วยเป็นมะเร็งสมอง และผมก็รักษา 1 ปี 4 เดือน และกลับมาเรียนในปีเดียวกับบี ตอนนั้นผมอยู่ม.1 ห้อง 4 บี อยู่ ม.1 ห้อง 1 ช่วงนั้นผมกับบีก็ไม่สนิทกัน ก็เป็นรุ่นน้องกับรุ่นพี่แค่นั้น ต่างคนต่างเรียนไม่ได้คุยอะไรกันเลย จนจบม.3 ผมได้โควต้าต่อม.4 สายวิทย์-คณิต ซึ่งผมกับบีดันได้อยู่ห้องเดียวกัน ผมก็ไม่ได้อะไรเลย เฉยๆมาตลอด จนมีช่วงหนึ่งตอนประมาณ ม.5 เทอม1-2 ผมไม่แน่ใจ ผมเริ่มรู้สึกว่า คนๆนี้เป็นคนที่ร่าเริง อารมณ์ดี ไม่ค่อยอารมณ์เสียใส่ใคร แต่ถ้าโกรธ( จะค่อนข้างร้ายไม่เบาเลยน่ะ555 ) ยิ้มเก่ง เป็นคนที่ดีกับผมมาโดยตลอด จนผมรู้สึกได้ว่าผมอยากรู้จักกับบีมากกว่านี้ แต่ผมก็ไม่กล้าเพราะผมเองหน้าตาไม่ได้ดีเลย และไม่มีอะไรที่จะคู่ควรบีได้เลย เพราะบีเป็นคนมีเสน่ห์มากๆ ผมกลัวเลยเก็บมันไว้ จนม.6 เราก็สนิทกันมากขึ้นแต่ไม่ได้แบบเป็นเพื่อนสนิท แต่หลายๆครั้งผมจะไปเที่ยวหรือไปทำธุระก็จะเอารถของบีและก็พาบีไปด้วยเสมือนเป็นเพื่อนซี้กัน บอกตรงๆผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยนอกจากบีคนเดียว และเหตุผลที่เราไม่ได้สนิทกันเป็นเพราะบีมีเพื่อนที่สนิทกันมากๆอยู่แล้ว แต่เวลาบีมีปัญหาหรือเศร้าอะไรก็ชอบมาเล่า มาระบายให้ผมฟังเรื่อยๆ เวลาบีมีแฟนก็ชอบมาปรึกษาให้ผมช่วยหาทางออกหรือแนะนำทางออกที่ดี ซึ่งผมก็แนะนำและรับฟังตลอดมา จนวันนึงบีมีปัญหากับทางครอบครัวเรื่องแฟน จนทำให้ทั้งสองเลิกรากันไป และปี1 ผมและบีก็ติดต่อกันในฐานะพี่และน้องกัน ผมจะชอบโทรหาบีเพราะหวังว่าบีจะใจอ่อนบ้าง(55555 มโนล้วนๆ) มีครั้งหนึ่งผมและบีไปนั่งกินชาบูด้วยกัน ผมทำหน้าที่แกะกุ้งให้บีด้วยครับ555 บีบอกนอกจากยายก็มีพี่นี่แหละที่แกะให้น้อง ผมเขินมาก55 ในช่วงปี1 นี้เวลาผมโทรหาบี บีจะชอบเล่าชีวิตประจำวันให้ฟังนู่นนี่นั่น ผมก็ทำหน้าที่ฟังบีเล่าตลอด แค่ผมได้ฟังบีเล่ามันก็ชื่นหัวใจมากๆเลย หลับตานอนสบายมากๆ
มีครั้งนึงผมบอกมันว่ามาคบกับพี่มา จะได้จบๆไป ทางบ้านบีกับพี่ก็เข้ากันได้ แต่คำตอบมันบอกว่า พี่ชอบบอกรักคนอื่นเล่นไปทั่วน้องไม่รู้พี่พูดจริงพูดเล่น
( ดีแล้วที่คิดอย่างนั้น พี่รักเอ็งมาก พี่เลยไม่อยากข้ามขั้นจากพี่น้อง ไปเป็นแฟน พี่ไม่อยากเสียเอ็งไปเลยน่ะ แต่ถ้าบีรักพี่แบบที่พี้รัก ขอให้จำไว้ว่า พี่โคตรจะรักบีเลยจริงๆ )
พี่รักบีน่ะเว้ย ( ผมจะพูดคำนี้กับมัน (แบบใช้คำหยาบให้เหมือนหยอกๆกัน) เพราะผมรักมันมากและไม่อยากให้มันรู้ว่าผมรัก ผมจึงเติมคำท้ายเพื่อเป็นการบอกว่าผมแค่หยอกเล่น)
ผมควรจะบอกไหมครับ แต่ผมกลัวผลลัพธ์และทุกอย่างเลยจริงๆ
อยากทราบว่าความรู้สึกนี้ควรบอกกับเพื่อนคนนี้ไปไหมครับ
ขอท้าวความก่อนว่าก่อนหน้านี้ตั้งแต่ประถมมา ผมกับบีรู้จักในฐานะ รุ่นพี่รุ่นน้อง ยายของบีกับแม่ของผมค่อนข้างสนิทกัน มีปัญหาอะไรก็ช่วยเหลือกัน จนผมจบป.6 ผมก็ดร็อบ 1 ปี เนื่องจากผมป่วยเป็นมะเร็งสมอง และผมก็รักษา 1 ปี 4 เดือน และกลับมาเรียนในปีเดียวกับบี ตอนนั้นผมอยู่ม.1 ห้อง 4 บี อยู่ ม.1 ห้อง 1 ช่วงนั้นผมกับบีก็ไม่สนิทกัน ก็เป็นรุ่นน้องกับรุ่นพี่แค่นั้น ต่างคนต่างเรียนไม่ได้คุยอะไรกันเลย จนจบม.3 ผมได้โควต้าต่อม.4 สายวิทย์-คณิต ซึ่งผมกับบีดันได้อยู่ห้องเดียวกัน ผมก็ไม่ได้อะไรเลย เฉยๆมาตลอด จนมีช่วงหนึ่งตอนประมาณ ม.5 เทอม1-2 ผมไม่แน่ใจ ผมเริ่มรู้สึกว่า คนๆนี้เป็นคนที่ร่าเริง อารมณ์ดี ไม่ค่อยอารมณ์เสียใส่ใคร แต่ถ้าโกรธ( จะค่อนข้างร้ายไม่เบาเลยน่ะ555 ) ยิ้มเก่ง เป็นคนที่ดีกับผมมาโดยตลอด จนผมรู้สึกได้ว่าผมอยากรู้จักกับบีมากกว่านี้ แต่ผมก็ไม่กล้าเพราะผมเองหน้าตาไม่ได้ดีเลย และไม่มีอะไรที่จะคู่ควรบีได้เลย เพราะบีเป็นคนมีเสน่ห์มากๆ ผมกลัวเลยเก็บมันไว้ จนม.6 เราก็สนิทกันมากขึ้นแต่ไม่ได้แบบเป็นเพื่อนสนิท แต่หลายๆครั้งผมจะไปเที่ยวหรือไปทำธุระก็จะเอารถของบีและก็พาบีไปด้วยเสมือนเป็นเพื่อนซี้กัน บอกตรงๆผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยนอกจากบีคนเดียว และเหตุผลที่เราไม่ได้สนิทกันเป็นเพราะบีมีเพื่อนที่สนิทกันมากๆอยู่แล้ว แต่เวลาบีมีปัญหาหรือเศร้าอะไรก็ชอบมาเล่า มาระบายให้ผมฟังเรื่อยๆ เวลาบีมีแฟนก็ชอบมาปรึกษาให้ผมช่วยหาทางออกหรือแนะนำทางออกที่ดี ซึ่งผมก็แนะนำและรับฟังตลอดมา จนวันนึงบีมีปัญหากับทางครอบครัวเรื่องแฟน จนทำให้ทั้งสองเลิกรากันไป และปี1 ผมและบีก็ติดต่อกันในฐานะพี่และน้องกัน ผมจะชอบโทรหาบีเพราะหวังว่าบีจะใจอ่อนบ้าง(55555 มโนล้วนๆ) มีครั้งหนึ่งผมและบีไปนั่งกินชาบูด้วยกัน ผมทำหน้าที่แกะกุ้งให้บีด้วยครับ555 บีบอกนอกจากยายก็มีพี่นี่แหละที่แกะให้น้อง ผมเขินมาก55 ในช่วงปี1 นี้เวลาผมโทรหาบี บีจะชอบเล่าชีวิตประจำวันให้ฟังนู่นนี่นั่น ผมก็ทำหน้าที่ฟังบีเล่าตลอด แค่ผมได้ฟังบีเล่ามันก็ชื่นหัวใจมากๆเลย หลับตานอนสบายมากๆ
มีครั้งนึงผมบอกมันว่ามาคบกับพี่มา จะได้จบๆไป ทางบ้านบีกับพี่ก็เข้ากันได้ แต่คำตอบมันบอกว่า พี่ชอบบอกรักคนอื่นเล่นไปทั่วน้องไม่รู้พี่พูดจริงพูดเล่น
( ดีแล้วที่คิดอย่างนั้น พี่รักเอ็งมาก พี่เลยไม่อยากข้ามขั้นจากพี่น้อง ไปเป็นแฟน พี่ไม่อยากเสียเอ็งไปเลยน่ะ แต่ถ้าบีรักพี่แบบที่พี้รัก ขอให้จำไว้ว่า พี่โคตรจะรักบีเลยจริงๆ )
พี่รักบีน่ะเว้ย ( ผมจะพูดคำนี้กับมัน (แบบใช้คำหยาบให้เหมือนหยอกๆกัน) เพราะผมรักมันมากและไม่อยากให้มันรู้ว่าผมรัก ผมจึงเติมคำท้ายเพื่อเป็นการบอกว่าผมแค่หยอกเล่น)
ผมควรจะบอกไหมครับ แต่ผมกลัวผลลัพธ์และทุกอย่างเลยจริงๆ