เราขอเล่าเรื่องซักนิดนะคะ
คือเมื่อก่อนเรามีคนคุยอยู่สองคนสมมุติให้ชื่อเอกับบีแล้วกัน
ทีนี้เราคุยๆไปสักพักเราก็ตัดสินใจคบกับเอค่ะ
เราก็ไปบอกกับบีว่าเราเลือกเอนะ แต่ไม่ใช่บีไม่ดีหรืออะไรเราแค่รู้สึกกับเอมากกว่า
บีเขาก็เข้าใจและยอมรับ เขาขอเราว่าคุยในฐานะเพื่อนฐานะพี่น้องก็ได้ซึ่งเราก็โอเค
ระหว่างที่เราคบกับเอบีก็มีคบกับคนอื่นนะแต่คบได้แป๊ปๆก็เลิก เขาก็มาบ่นให้เราฟังว่าดวงเขาอาภัพรัก
จนเราคบกับเอมาสี่ปีกว่าเกือบ5ปี เราก็ปักใจแล้วล่ะว่าเราจะหยุดที่เอแล้วนะ
แต่แล้ว... เอก็มีคนอื่น
เรากับเอเรียนกันคนละจังหวัดซึ่งก็ไม่ได้ไกลอะไรมากนั่งรถตู้ชม.กว่าสองชม.ก็ถึง
แต่ก็นั่นล่ะเราได้เจอกับเอแค่เดือนล่ะหนสองหนเพราะยังไงก็ยังติดเรียน
เอบอกกับเราว่าเขาไปชอบคนในคณะเขาเขาอยากที่จะอยู่กับคนใกล้มากกว่า
เขามาขอโทษเราบอกเราจะเกลียดเขาก็ได้เพราะรู้ว่าเรื่องนี้เขาผิดจริงแต่เขาหยุดความรู้สึกตัวเองไม่ได้
ตอนที่รู้คือเราตัวชาเลย เพราะเชื่อในตัวเอมาก ไม่เคยไปตามเช็คเฟสว่าคุยกับใครอะไรยังไง(คือคิดว่าถ้ามันแพ้คนใกล้มันน่าจะไปตั้งแต่เข้าปี1แล้ว)
แต่ก็นั่นล่ะค่ะคนเขาจะไปเรารั้งให้ตายก็ไม่อยู่สุดท้ายเราก็เลิกกัน
เราฟูมฟายหนักมากแทบไม่เป็นอันเรียน ไปม.ตาบวมทุกวันจนเพื่อนบอกเฮ้ยไม่ไหวแล้วนะไปหาจิตแพทย์เหอะ
ช่วงนั้นเราก็ไปคุยกับนักจิตนะแล้วก็มีบีคอยช่วยปลอบด้วยเลยดรขึ้น ช่วงที่เราเลิกกับแฟนคือบีก็โสดอยู่เหมือนกัน
วันนึงบีมาบอกเราว่าเขายังอยากคบกับเราอยู่นะแต่เขาจะไม่เร่งรัดอะไรเราอยากให้เราพร้อมก่อนเพราะเขาก็เข้าใจว่าเราพึ่งเจ็บมา
หลังจากที่เลิกกับเอมาประมาณครึ่งปีเราก็ตกลงใจจะคบกับบี อาจจะด้วยเราอ่อนแอเลยหวั่นไหวได้ง่าย
แต่พอคบกันมาเดือนกว่าเราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่ได้ชอบบีแบบนั้นจริงๆ เราชอบเขาที่อยู่ในฐานะพี่น้องมากกว่าที่จะเป็นแฟนกัน
แต่เราไม่กล้าบอกเลิก เพราะตอนเราตอบตกลงเขาดูดีใจมาก มากจนเราไม่กล้าทำร้ายเขาอีกรอบเลย
มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าเราอยู่กับเขาไปแบบนี้เรื่อยๆเราจะชอบบีในฐานะแฟนจริงๆ?
โดยตัวเราก็ไม่ได้มีคุยกับใครเผื่อนะคะ คือก็มีบีคนเดียวนั่นล่ะแต่แค่รู้สึกว่ามันน่าจะยังไม่ใช่
เป็นไปได้ไหมที่คนไม่ได้รักคบไปเรื่อยๆก็รักเอง?
คือเมื่อก่อนเรามีคนคุยอยู่สองคนสมมุติให้ชื่อเอกับบีแล้วกัน
ทีนี้เราคุยๆไปสักพักเราก็ตัดสินใจคบกับเอค่ะ
เราก็ไปบอกกับบีว่าเราเลือกเอนะ แต่ไม่ใช่บีไม่ดีหรืออะไรเราแค่รู้สึกกับเอมากกว่า
บีเขาก็เข้าใจและยอมรับ เขาขอเราว่าคุยในฐานะเพื่อนฐานะพี่น้องก็ได้ซึ่งเราก็โอเค
ระหว่างที่เราคบกับเอบีก็มีคบกับคนอื่นนะแต่คบได้แป๊ปๆก็เลิก เขาก็มาบ่นให้เราฟังว่าดวงเขาอาภัพรัก
จนเราคบกับเอมาสี่ปีกว่าเกือบ5ปี เราก็ปักใจแล้วล่ะว่าเราจะหยุดที่เอแล้วนะ
แต่แล้ว... เอก็มีคนอื่น
เรากับเอเรียนกันคนละจังหวัดซึ่งก็ไม่ได้ไกลอะไรมากนั่งรถตู้ชม.กว่าสองชม.ก็ถึง
แต่ก็นั่นล่ะเราได้เจอกับเอแค่เดือนล่ะหนสองหนเพราะยังไงก็ยังติดเรียน
เอบอกกับเราว่าเขาไปชอบคนในคณะเขาเขาอยากที่จะอยู่กับคนใกล้มากกว่า
เขามาขอโทษเราบอกเราจะเกลียดเขาก็ได้เพราะรู้ว่าเรื่องนี้เขาผิดจริงแต่เขาหยุดความรู้สึกตัวเองไม่ได้
ตอนที่รู้คือเราตัวชาเลย เพราะเชื่อในตัวเอมาก ไม่เคยไปตามเช็คเฟสว่าคุยกับใครอะไรยังไง(คือคิดว่าถ้ามันแพ้คนใกล้มันน่าจะไปตั้งแต่เข้าปี1แล้ว)
แต่ก็นั่นล่ะค่ะคนเขาจะไปเรารั้งให้ตายก็ไม่อยู่สุดท้ายเราก็เลิกกัน
เราฟูมฟายหนักมากแทบไม่เป็นอันเรียน ไปม.ตาบวมทุกวันจนเพื่อนบอกเฮ้ยไม่ไหวแล้วนะไปหาจิตแพทย์เหอะ
ช่วงนั้นเราก็ไปคุยกับนักจิตนะแล้วก็มีบีคอยช่วยปลอบด้วยเลยดรขึ้น ช่วงที่เราเลิกกับแฟนคือบีก็โสดอยู่เหมือนกัน
วันนึงบีมาบอกเราว่าเขายังอยากคบกับเราอยู่นะแต่เขาจะไม่เร่งรัดอะไรเราอยากให้เราพร้อมก่อนเพราะเขาก็เข้าใจว่าเราพึ่งเจ็บมา
หลังจากที่เลิกกับเอมาประมาณครึ่งปีเราก็ตกลงใจจะคบกับบี อาจจะด้วยเราอ่อนแอเลยหวั่นไหวได้ง่าย
แต่พอคบกันมาเดือนกว่าเราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่ได้ชอบบีแบบนั้นจริงๆ เราชอบเขาที่อยู่ในฐานะพี่น้องมากกว่าที่จะเป็นแฟนกัน
แต่เราไม่กล้าบอกเลิก เพราะตอนเราตอบตกลงเขาดูดีใจมาก มากจนเราไม่กล้าทำร้ายเขาอีกรอบเลย
มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าเราอยู่กับเขาไปแบบนี้เรื่อยๆเราจะชอบบีในฐานะแฟนจริงๆ?
โดยตัวเราก็ไม่ได้มีคุยกับใครเผื่อนะคะ คือก็มีบีคนเดียวนั่นล่ะแต่แค่รู้สึกว่ามันน่าจะยังไม่ใช่