สวัสดีครับเพื่อน ออกตัวก่อน ผมเป็นแบบชายรักชาย หลังจากที่ผมเดินถอยออกมาจากเเฟนคนก่อนหน้านี้ ผมก็ได้เจอกับพี่คนหนึ่ง
เราทั้งสองอายุห่างกัน 5 ปี บ้านเกิดเราทั้งสองอยู่ภาคเดียวกัน ทุกอย่างเป็นไปได้ดีตั้งแต่เริ่มต้น
ผมกับพี่เค้าคุยกันได้จะเข้าเดือนที่ 3 แล้ว แต่ไม่เคยมีอะไรกัน ไม่เคยนอนด้วยกัน เคยดูหนังด้วยกันครั้งหนึ่ง
ซึ่งสำหรับผม มันก็เป็นช่วงเวลาหนึ่ง ที่ดีเอามากๆ ผมไปเจอพี่เค้า ผมก็แบบอายๆอ่ะนะ ตามประสา ก็เราชอบพี่เค้านิ
ทุกอย่างดูดีหมดครับ พี่เค้ามีความเป็นผู้ใหญ่ การแสดงออกก็เป็นตัวของตัวเอง
เราทั้งสองเจอกันครั้งแรกไม่มีโปรนะครับ สดใส่กันไปเลย!!! ไม่มีกั้ก พี่เค้าทำงานโรงงานครับ เข้างานเป็นกะเป็นเวลา
เราจะได้เจอหน้ากันผ่านคอลไลน์ แบบอาทิตย์เว้นอาทิตย์ ทุกวันพี่เค้าจะเป็นคนโทรมา ช่วงเวลาก็ประมาณ สามทุ่มเป็นต้นไป
ส่วนตอนเช้าจะมีข้อความมาทุกเช้า เราสองคนเข้ากันได้ดีเลยหล่ะครับ เราคุยกันในทุกเรื่อง ผมก็เหมือนเชื่อใจพี่เค้า
อยากคุย อยากเห็นหน้า แต่เวลาคุยกันจริงๆก็ประมาณ 40 นาที เพราะดึกแล้ว พี่เค้าก็ต้องทำงานเช้า
ใจผมก็อยากมีเวลาให้มากกว่านี้ แต่เราทั้งสองไม่เคยได้บอกความรู้สึกของกันและกันเลย
จนกระทั้ง มื่อคืนที่ผ่านมา ผมก็ได้รวบรวมความกล้าทั้งหมดถามพี่เค้า แล้วมันก็ทำให้ผมได้คำตอบกลับมา
ผมถามพี่เค้าไปว่า ตอนนี้พี่คิดยังไงกับผม พี่รู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกกับพี่มั้ย ผมอยากมีเวลาให้พี่มากกว่านี้
อยากคุยด้วยนานกว่านี้ อยากเจอหน้าได้นานกว่านี้ อยากคุยด้วยนานกว่านี้ ผมอยากบอกรักพี่ แต่ผมก็ทำไม่ได้
ผมอยากส่งสติ๊กเกอร์ไลน์ ผมก็ทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมคิดไปเองคนเดียวป่าว
คำตอบที่ผมได้กลับมา.... ทุกอยากก็ดีนะ พี่ไม่เคยเป็นตัวของตัวเองเท่านี้มาก่อน แต่พี่คบกับเราไม่ได้
ด้วยเหตุผล 108 ครับ คือ ผมฟังแค่นี้ผมก็เข้าใจแล้วหล่ะ
นั่นหล่ะครับ สุดท้าย ผมก็เป็นได้แค่น้องที่แสนดีคนหนึ่ง ซึ่งสถานะนี้ *** ผมไม่อยากเป็น ***
แต่จะให้ผมทำไงได้หล่ะ ในเมื่อมันเป็นเช่นนั่นแล้ว ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป พี่เค้าทิ้งท้ายว่า หากวันหนึ่ง
ผมเจอคนที่ดีกว่า สามารถชัดเจนกับเราได้ พี่ก็ดีใจด้วย... (อืมมมมมมมมม แต่ผมชอบแบบนี้อ่าพี่)
คุยกันตั้งนาน สุดท้ายได้เป็นแค่พี่น้องกัน
เราทั้งสองอายุห่างกัน 5 ปี บ้านเกิดเราทั้งสองอยู่ภาคเดียวกัน ทุกอย่างเป็นไปได้ดีตั้งแต่เริ่มต้น
ผมกับพี่เค้าคุยกันได้จะเข้าเดือนที่ 3 แล้ว แต่ไม่เคยมีอะไรกัน ไม่เคยนอนด้วยกัน เคยดูหนังด้วยกันครั้งหนึ่ง
ซึ่งสำหรับผม มันก็เป็นช่วงเวลาหนึ่ง ที่ดีเอามากๆ ผมไปเจอพี่เค้า ผมก็แบบอายๆอ่ะนะ ตามประสา ก็เราชอบพี่เค้านิ
ทุกอย่างดูดีหมดครับ พี่เค้ามีความเป็นผู้ใหญ่ การแสดงออกก็เป็นตัวของตัวเอง
เราทั้งสองเจอกันครั้งแรกไม่มีโปรนะครับ สดใส่กันไปเลย!!! ไม่มีกั้ก พี่เค้าทำงานโรงงานครับ เข้างานเป็นกะเป็นเวลา
เราจะได้เจอหน้ากันผ่านคอลไลน์ แบบอาทิตย์เว้นอาทิตย์ ทุกวันพี่เค้าจะเป็นคนโทรมา ช่วงเวลาก็ประมาณ สามทุ่มเป็นต้นไป
ส่วนตอนเช้าจะมีข้อความมาทุกเช้า เราสองคนเข้ากันได้ดีเลยหล่ะครับ เราคุยกันในทุกเรื่อง ผมก็เหมือนเชื่อใจพี่เค้า
อยากคุย อยากเห็นหน้า แต่เวลาคุยกันจริงๆก็ประมาณ 40 นาที เพราะดึกแล้ว พี่เค้าก็ต้องทำงานเช้า
ใจผมก็อยากมีเวลาให้มากกว่านี้ แต่เราทั้งสองไม่เคยได้บอกความรู้สึกของกันและกันเลย
จนกระทั้ง มื่อคืนที่ผ่านมา ผมก็ได้รวบรวมความกล้าทั้งหมดถามพี่เค้า แล้วมันก็ทำให้ผมได้คำตอบกลับมา
ผมถามพี่เค้าไปว่า ตอนนี้พี่คิดยังไงกับผม พี่รู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกกับพี่มั้ย ผมอยากมีเวลาให้พี่มากกว่านี้
อยากคุยด้วยนานกว่านี้ อยากเจอหน้าได้นานกว่านี้ อยากคุยด้วยนานกว่านี้ ผมอยากบอกรักพี่ แต่ผมก็ทำไม่ได้
ผมอยากส่งสติ๊กเกอร์ไลน์ ผมก็ทำไม่ได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมคิดไปเองคนเดียวป่าว
คำตอบที่ผมได้กลับมา.... ทุกอยากก็ดีนะ พี่ไม่เคยเป็นตัวของตัวเองเท่านี้มาก่อน แต่พี่คบกับเราไม่ได้
ด้วยเหตุผล 108 ครับ คือ ผมฟังแค่นี้ผมก็เข้าใจแล้วหล่ะ
นั่นหล่ะครับ สุดท้าย ผมก็เป็นได้แค่น้องที่แสนดีคนหนึ่ง ซึ่งสถานะนี้ *** ผมไม่อยากเป็น ***
แต่จะให้ผมทำไงได้หล่ะ ในเมื่อมันเป็นเช่นนั่นแล้ว ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไป พี่เค้าทิ้งท้ายว่า หากวันหนึ่ง
ผมเจอคนที่ดีกว่า สามารถชัดเจนกับเราได้ พี่ก็ดีใจด้วย... (อืมมมมมมมมม แต่ผมชอบแบบนี้อ่าพี่)