อกหัก "ความสุขในความทรงจำที่เจ็บปวด"

ขึ้นชื่อของคำว่า อกหัก!! ใครก็ก็ไม่อยากเจอ เพราะถ้าใครเจอก็เสียใจกันทั้งนั้นหล่ะครับ มันก็ขึ้นอยู่กับคนกลุ่มนั้นอ่าจะยอมนั่งเสียเวลานั่งเสียใจอยู่กับมันไปนานแค่ไหน ผมก็คือหนึ่งในสมาชิกของบุคคลกลุ่มนั้น
      ให้ย้อนกลับไปเมื่อสองปีที่แล้ว ผมแบกกระเป๋าออกจากบ้านหวังเพื่อมาหางานที่ที่กทม. เพื่อมาอยู่ใกล้ๆกับคนที่ผมรัก แต่ผิดคลาดครับ เราสองคนเลิกกัน ความทรงจำดีๆ ก็ขยันวิ่งเข้ามาในหัวผมซะเหลือเกิน นึกแล้วเป็นอันนอย กินไม่ได้นอนไม่หลับ สิ่งนี้หล่ะที่ผมเรียกมันว่า ความสุขที่โคตรจะเจ็บปวด แต่ผมก็ง่าวดีนะ ทิ้งทุกอย่างมาเพื่อคนๆหนึ่ง แต่คนๆหนึ่งกลับทิ้งผมและทุกอย่างเพื่อไปตามหาอีกสิ่งหนึ่ง แต่นั่นแหล่ะ ผมก็ได้เรียนรู้ว่า การที่เรารักอีกฝ่ายหนึ่งนั้น ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะมารักเราหรอกนะ ถ้าคุณไม่ได้เจอแบบผมก็ถือว่าโชคดีไป
       ระหว่างที่ผมโสด มีคนมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามา ทั้งคนดี ทั้งคนไม่ดี แต่ผมก็หลอนซะเอง กลัวโดนทิ้งอีก สุดท้ายผมก็เลยตัดสินใจว่า ช่วงนี้ผมยอมโสดไปก่อน เพื่อที่ผมจะได้สร้างตัว ไม่อยากให้คนที่จะเข้ามาในชีวิตเราลำบาก
       ผมไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยมาก หลายต่อหลายอาทิตย์วันหยุดที่ผมอินดี้ นั่งรถเมล์ รถไฟฟ้า จากต้นสายไปจนปลายสุด ไปกินบุฟเฟ่ห์ ไปดูหนัง ไปปั่นเป็ด ไปเยี่ยมน้องหมีที่สวนสัตว์ ไปเล่นกับบรรดาหมาๆที่จตุจักร ก็ไม่รู้นะว่าทำไปเพื่ออะไร แต่ผมว่ามันก็แก้เบื่อดี ถามว่าเหงาเปล่า 3 คำเลยครับ "เหงา เลี่ย เลี่ย" แต่ให้ทำไงได้หล่ะ ชีวิตผมต้องเดินต่อไป มีหลายคนถามผมว่า ทำไมไม่กลับบ้านวะ อยู่คนเดียวจะได้ประโยชน์อะไร ใครบอกว่ามันไม่มีประโยชน์หล่ะ ในเมื่อผมมีหน้าที่ที่ต้องทำที่นี้ เพื่อความสบายที่ผมควรจะได้รับในวันที่ผมทำงานไม่ไหว
       ก็ขอเป็นกำลังใจให้แล้วกันสำหรับคนที่ถูกทิ้งทุกคน พวกคุณไม่ใช่ไม่มีค่าครับ พวกเขาที่ทิ้งพวกเราไปต่างหากที่ไม่เห็นค่าของพวกเราเอง มันก็แค่เหงาใจ แต่ไม่ตายห่าครับ ผมเชื่อนะว่าสักวันหนึ่งพวกเราคงจะได้เจอความรักดีๆกัน ถือว่าเราได้เรียนรู้ที่จะเจ็บ เพื่อต่อไปเราจะได้ไม่เจ็บไปกับมัน สู้ๆครับ จงเชื่อในสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของตัวเอง แล้วคุณจะรู้ว่า คนเดียวก็มีความสุขได้